Χιλιάδες οικογένειες εκπαιδευτικών βρίσκονται αντιμέτωπες με έναν παράδοξο αποκλεισμό: ενώ καλούνται να ανταποκριθούν στο αυξανόμενο κόστος ζωής, οι μισθοί τους τις αφήνουν εκτός μιας σειράς επιδομάτων και μέτρων στήριξης. Το ζήτημα αναδεικνύει η ΟΛΜΕ, με ανακοίνωσή της στις 29 Οκτωβρίου 2026, καταγγέλλοντας ότι τα εισοδηματικά κριτήρια για σημαντικές παροχές παραμένουν καθηλωμένα, παρά τις μεγάλες αυξήσεις στις τιμές και στα ενοίκια. Όπως επισημαίνει, οικογένειες εκπαιδευτικών αποκλείονται από το φοιτητικό και το στεγαστικό επίδομα, τις μετεγγραφές, τις φοιτητικές εστίες, αλλά και άλλες παροχές που θα μπορούσαν να ελαφρύνουν τα έξοδά τους. Η Ομοσπονδία ζητά την αναπροσαρμογή των εισοδηματικών ορίων, ουσιαστική ενίσχυση της φοιτητικής στέγασης και αυξήσεις στους μισθούς, θέτοντας παράλληλα το αίτημα για επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού.
Αναλυτικά η ανακοίνωση παρακάτω:
Η παροχή μιας σειράς επιδομάτων και μέτρων στήριξης αποτελεί άπιαστο όνειρο για μια οικογένεια εκπαιδευτικών, με βάση τις προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία, αναδεικνύοντας πως, ακόμα κι αυτά τα επιδόματα, τελικά πετσοκόβονται και αποκλείουν χιλιάδες οικογένειες.
Συγκεκριμένα:
Α) Το φοιτητικό επίδομα δίνεται σε οικογένειες με εισόδημα έως και 30 χιλιάδων ευρώ (προσαυξάνεται κατά 3 χιλιάδες για κάθε παιδί πέραν του φοιτητή, ενώ το όριο ανεβαίνει στις 40 χιλιάδες για το ΔΠΘ, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας). Το όριο αυτό, πρακτικά αποκλείει μια οικογένεια Εκπαιδευτικών, μια οικογένεια Δημοσίων Υπαλλήλων κι όχι μόνο, όπου εργάζονται και οι δύο γονείς.
Ιδιαίτερα, όταν το παιδί μιας οικογένειας φτάνει ηλικιακά να γίνει φοιτητής, αυτό σημαίνει πως και οι δύο γονείς κατά κανόνα δεν είναι νεοδιόριστοι, αλλά έχουν ορισμένα χρόνια προϋπηρεσίας, που σημαίνει πως δεν αμείβονται με τον εισαγωγικό μισθό (ΜΚ 1).
Η είσοδος ενός παιδιού στο Πανεπιστήμιο, τελικά, αντί να είναι αποκλειστικά χαρά και περηφάνια για το ίδιο και την οικογένειά του, μετατρέπεται σε αληθινό εφιάλτη. Μόλις πρόσφατα, αποκαλύφθηκε διά στόματος του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών, αλλά και της Υπουργού Παιδείας, πως ένα σημαντικό ποσοστό νέων φοιτητών δεν πραγματοποίησαν εγγραφή, εξαιτίας βεβαίως των πανύψηλων ενοικίων και του κόστους διαβίωσης.
Αξίζει να σημειωθεί πως τα κριτήρια παραμένουν ίδια από το 2004! Το εισοδηματικό όριο των 30.000 ευρώ παραμένει απαράλλακτο εδώ και πάνω από 20 χρόνια. Αγνοούνται προκλητικά ο καλπάζων πληθωρισμός και το αυξημένο κόστος ζωής. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως εάν ένα ζευγάρι εκπαιδευτικών είναι διαζευγμένο, το παιδί δικαιούται το επίδομα σχεδόν αυτόματα, καθώς προσμετράται μόνο το εισοδηματικό κριτήριο του ενός γονέα. Το κράτος, αντί να στηρίζει την οικογένεια σε κάθε περίπτωση, στερεί δικαιώματα από το παιδί με βάση την οικογενειακή κατάσταση των γονιών του. Τέλος, το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο στις οικογένειες που κατοικούν στην περιφέρεια, αφού τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα είναι κατά κύριο λόγο στα αστικά κέντρα.
Β) Σε ό,τι αφορά τα εισοδηματικά κριτήρια για τις μεταγραφές, που προσφέρουν μόρια, ελέγχεται το οικογενειακό εισόδημα, διαιρεμένο με τον αριθμό των μελών της οικογένειας. Με αυτό τον τρόπο, ένα ζευγάρι εκπαιδευτικών που βρίσκονται π.χ. στο ΜΚ 14 και έχει δύο παιδιά (το ένα φοιτητής) δηλώνει οικογενειακό εισόδημα κατά προσέγγιση 38-42 χιλιάδες ευρώ. Αυτό συνεπάγεται την χαμηλότερη μοριοδότηση για τη μεταγραφή του παιδιού. Πρακτικά, οι εκπαιδευτικοί, με πάνω από 20 έτη προϋπηρεσίας, θεωρούνται υψηλόμισθοι και η μοριοδότηση των παιδιών τους για μεταγραφή, είναι ελάχιστη ή και μηδενική… Για τον ίδιο λόγο, αντίστοιχος αποκλεισμός υπάρχει πρακτικά και από τις φοιτητικές εστίες.
Γ) Σε όλα τα παραπάνω, έρχονται να λειτουργήσουν αθροιστικά στον αποκλεισμό των εκπαιδευτικών από οποιαδήποτε παροχή που αφορά τις παιδικές κατασκηνώσεις. Επίσης, το προγράμματος “Τουρισμός για Όλους”, εξαιρεί τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, δηλαδή τους δύο καλοκαιρινούς μήνες που τα σχολεία είναι κλειστά και οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε νόμιμη άδεια.
Δ) Τέλος, μια οικογένεια εκπαιδευτικών, πρακτικά αποκλείεται και από το επίδομα παιδιού (Α21), μέσω του ΟΠΕΚΑ, αφού απαιτείται δηλωθέν οικογενειακό εισόδημα από 26 χιλιάδες ευρώ το χρόνο και κάτω (για οικογένεια με 1 παιδί).
Όλα αυτά, σε μια περίοδο που η ακρίβεια και τα ενοίκια καλπάζουν. Που οι εκπαιδευτικοί έχουμε υποστεί την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού για πάνω από μία δεκαετία, το κλεμμένο ΜΚ της διετίας 2016-2017, τις εξευτελιστικές απολαβές που αφορούν τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, τη μηδενική αποζημίωση στις σχολικές εκδρομές, το τεράστιο κόστος μετακίνησης από και προς το σχολείο κ.α.
Συμπερασματικά, η κυβέρνηση με το ένα χέρι δίνει ορισμένες αυξήσεις-ψίχουλα, που δεν φτάνουν να καλύψουν ούτε τον πληθωρισμό και την ακρίβεια, που καλπάζουν. Ταυτόχρονα, με το άλλο χέρι, ουσιαστικά τις παίρνει πίσω, αποκλείοντας χιλιάδες οικογένειες, ακόμα και από αυτές τις ελάχιστες παροχές και επιδόματα, λόγω των καθηλωμένων εισοδηματικών κριτηρίων, το απαράδεχτα χαμηλό αφορολόγητο όριο, την τεράστια φοροληστεία κ.α.
Απαιτούμε:
- Να αλλάξουν τα εισοδηματικά κριτήρια για την παροχή του φοιτητικού επιδόματος, ώστε να διευρυνθούν οι δικαιούχοι. Άμεση αναπροσαρμογή του ορίου των 30.000 ευρώ με βάση τον σωρευτικό πληθωρισμό της τελευταίας εικοσαετίας.
- Αύξηση του στεγαστικού επιδόματος και μηνιαία καταβολή του, ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες που δημιουργούν οι αυξημένες τιμές των ενοικίων.
- Πρόγραμμα ανέγερσης νέων, σύγχρονων, δημόσιων και δωρεάν φοιτητικών εστιών. Δωρεάν στέγαση για όλους τους φοιτητές που την έχουν ανάγκη, με εξασφάλιση δωρεάν δωματίου για όσους υποβάλλουν αίτηση.
- Πρόβλεψη για συμμετοχή των παιδιών των εκπαιδευτικών σε δωρεάν παιδικές κατασκηνώσεις-επέκταση του Προγράμματος Τουρισμός Για Όλους και για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο
- Αυξήσεις 20% στους μισθούς μας, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ, απόδοση του μισθολογικού κλιμακίου 2016-17.
- Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με πλήρη δικαιώματα.
- Λεφτά για μισθούς, παιδεία, υγεία και όχι για τα κέρδη και τους πολέμους των λίγων.
Καλούμε τους συναδέλφους, τις συναδέλφισσες να συμμετάσχουν στα πρωτοβάθμια Σωματεία, στις Ομοσπονδίες και στις Γενικές Συνελεύσεις, στις κινητοποιήσεις που αποφασίζονται. Παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και βάζουμε τις ανάγκες μας στο προσκήνιο.
