ΕΛΜΕ Χανίων: Απολογισμός δράσης του απερχόμενου ΔΣ προς τη γενική συνέλευση
Απολογισμός ΔΣ

Την  διετία 2017-2019 το ΔΣ της ΕΛΜΕ είχε ν’ αντιμετωπίσει την υλοποίηση από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ των μέτρων του 3ου μνημονίου (1η και 2η αξιολόγηση) στην κοινωνία και την εκπαίδευση μέχρι το καλοκαίρι του 2019 και την πολιτική της ΝΔ μέχρι σήμερα. Κοινός τόπος και των δύο κυβερνήσεων με την συμβολή Ε.Ε., ΟΟΣΑ, το ΔΝΤ και ΣΕΒ είναι  τα σύμφωνα σταθερότητας, τα διαρκή μνημόνια, τα ματωμένα πλεονάσματα και τα πάγια προγράμματα λιτότητας επιβάλλουν τις συνεχείς περικοπές, τους αυτόματους κόφτες, με τελικό στόχο την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση σε Παιδεία, Υγεία, Ασφάλιση και στον πλούτο της χώρας. Η κυβέρνηση της ΝΔ  παίρνει τη σκυτάλη των αντιλαϊκών πολιτικών από το ΣΥΡΙΖΑ. Η νέα πολιτική κατάσταση στην χώρα μας σφραγίζεται από την πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ η οποία συνεχίζει και κλιμακώνει την επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα στον δρόμο της ευρωμνημονιακής επιτροπείας και της εξυπηρέτησης των πιο επιθετικών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην περιοχή που ακολούθησε και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, η διαρκής καταστολή και το χτύπημα δημοκρατικών κατακτήσεων και ελευθεριών, οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις και η υποταγή των πάντων (περιβάλλον, δικαιώματα κλπ) στο κέρδος και τους επενδυτές, ο «επίσημος» ρατσισμός, η πλήρης ευθυγράμμιση με την τυχοδιωκτική ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, σε μια περίοδο που η περιοχή μυρίζει μπαρούτι και η πολιτική και ιδεολογική επίθεση στην αριστερά είναι οι βασικές πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής.

Εκμεταλλευόμενη το χαρτοφυλάκιο του ΤΑΙΠΕΔ, προχωράει προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων κοινωνικών αγαθών,  ΔΕΗ, νερό, δημόσιας περιουσίας, ΕΛΠΕ κλπ, με μεγάλες αυξήσεις τιμολογίων για τους εργαζόμενους.  Οι  πολιτικές της σημερινής κυβέρνησης, όπως και των προηγούμενων, καταστρέφουν το περιβάλλον και τον πολιτισμό.

Την ίδια ώρα με το δόγμα «νόμος και τάξη» η κυβέρνηση καταργεί το Πανεπιστημιακό άσυλο, οξύνει την καταστολή, παραβιάζει στοιχειώδη δικαιώματα,   και με τη σκλήρυνση της πολιτικής ασύλου οξύνει τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές που θωρακίζουν τα σύνορα της Ευρώπης – φρούριο και επιβάλλουν, με ένα μίγμα εθνικισμού και ρατσισμού, κλειστά σύνορα στον Έβρο, πνιγμένους ανθρώπους στο Αιγαίο, βίαιες εκκαθαρίσεις προσφύγων στην Αθήνα, στοίβαγμα στα στρατόπεδα – κρατητήρια και επερχόμενες απελάσεις.

Με το «Αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο» επιχειρείται να επιβληθεί ο  εργοδοτικός και κρατικός έλεγχος και φακέλωμα σωματείων και εργαζομένων, κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας με την ηλεκτρονική ψηφοφορία, υπονόμευση  Συλλογικών Συμβάσεων, και κυρίως κλαδικών, ενίσχυση της εκ περιτροπής και των άλλων ελαστικών σχέσεων εργασίας, δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών, κατάργηση του δικαιώματος του εργαζόμενου καταγγελίας της σύμβασης πριν την παρέλευση δύο μηνών απλήρωτης εργασίας, που μπορεί να οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις. Πλήρης ασυδοσία των επιχειρηματιών προς τους εργαζόμενους και ανεξέλεγκτες επενδύσεις χωρίς στοιχειώδεις περιβαλλοντικούς κανόνες.

Οι «επιμέρους Διατάξεις» του νομοσχεδίου για εκπαιδευτικά θέματα αφορούν: στην αναγνώριση της επαγγελματικής ισοδυναμίας πτυχίων από κράτη – μέλη της ΕΕ και άλλες χώρες, την επιτάχυνση των διαδικασιών εξομοίωσης, με στόχο την παράκαμψη του άρθρου 16 και την ακαδημαϊκή εξομοίωση με τα πτυχία των δημόσιων ΑΕΙ, τα μεταπτυχιακά προγράμματα, όπου προωθείται ένα καθεστώς πλήρους ιδιωτικοποίησης, νέος τρόπος επιλογής του σημαιοφόρου στα δημοτικά για να επικρατήσουν οι «άριστοι» και ο ανταγωνισμός από τις πολύ μικρές ηλικίες, κατάργηση στα ΑΕΙ σχολών ελεύθερης πρόσβασης και αλλαγές στα «πρότυπα σχολεία της αριστείας» με το ωρολόγιο πρόγραμμα μέχρι και το ωράριο εργασίας του εκπαιδευτικού να καθορίζονται με Υ.Α. έχοντας σαν στόχο να καθιερωθεί ένα πειραματικό ή πρότυπο ανά νομό ή διεύθυνση.

Καθώς οικοδομείται το «σχολείο της αγοράς» επίκειται νέες αλλαγές σε αντιδραστική κατεύθυνση: το «Νέο Λύκειο» των λίγων κι εκλεκτών σε εφαρμογή, με συντηρητικές αναδιπλώσεις στα γνωστικά περιεχόμενα (Ιστορία, Θρησκευτικά), με εθνικό απολυτήριο, διπλές εξετάσεις στο τέλος της Γ΄ Λυκείου, τράπεζα θεμάτων, η αυτοαξιολόγηση σχολικής μονάδας με «προγραμματισμό και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου», η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, το ΕΠΑΛ της μαθητείας και της φτηνής κατάρτισης, οι αλλαγές στις εκπαιδευτικές δομές, στην επιλογή στελεχών.  Παράλληλα η ενίσχυση των ταξικών φραγμών στη Β/βάθμια και η επιδιωκόμενη μεγάλη μείωση των εισακτέων στα ΑΕΙ (βάση του 10 κλπ), θα συνδυαστούν, μετά την κατάργηση του ασύλου, με νομοθετήματα για το Πανεπιστήμιο – επιχείρηση. «Αυτονομία και διασύνδεση με την αγορά εργασίας» είναι ο κοινός τόπος των Εκθέσεων της ΕΕ, του ΣΕΒ και του ΟΟΣΑ, και  μαζί με την «αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος, τη μείωση του μισθολογικού κόστους και τη γενικευμένη  αξιολόγηση στην εκπαίδευση», αποτελούν εδώ και αρκετά χρόνια τις μόνιμες κατευθυντήριες γραμμές του νεοφιλελευθερισμού και σημαίνουν σπάσιμο του ενιαίου στην κρατική χρηματοδότηση και τη μετατροπή του Δημόσιου σχολείου σε εμπορευματοποιημένη και ιδιωτικοποιημένη ζώνη. Ειδικά για την αξιολόγηση η κυβέρνηση της ΝΔ θα πατήσει και πάνω στο ήδη ψηφισμένο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ για να προωθήσει εκτός από την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και των στελεχών, την αξιολόγηση του συνόλου των εκπαιδευτικών. 

 

Η δράση της ΕΛΜΕ Χανίων

Η δράση της ΕΛΜΕ Χανίων κινήθηκε στο τρίπτυχο υπεράσπισης των μορφωτικών δικαιωμάτων και αναγκών των μαθητών, των εκπαιδευτικών και τη στήριξη του δημόσιου σχολείου από τις καταστροφικές πολιτικές όλων των κυβερνήσεων. Παράλληλα έδρασε σε μία σειρά μέτωπα και κινήματα (αντιπολεμικό, αντιρατσιστικό, αντιφασιστικό), και πήρε πρωτοβουλίες συντονισμού με άλλα εκπαιδευτικά σωματεία αλλά και πρωτοβάθμια σωματεία του νομού.

1) Μορφωτικά δικαιώματα και ανάγκες.

Η ΕΛΜΕ Χανίων στάθηκε αποφασιστικά στις προσπάθειες των κυβερνήσεων και της ΔΔΕ να υπονομεύσουν τα μορφωτικά δικαιώματα και ανάγκες των μαθητών. Με δημόσιες τοποθετήσεις, ανακοινώσεις, Γενικές συνελεύσεις, αποφάσεις του ΔΣ  κινητοποιήσεις κάθε μορφής (παραστάσεις, στάσεις εργασίας, απεργίες , καταλήψεις κλπ)  κατάφερε επιμέρους νίκες (έγκριση ολιγομελών στα ΕΠΑΛ), διατήρηση του δυσπρόσιτου για τα σχολεία του Σελίνου. Απέτρεψε την προσπάθεια της ΔΔΕ για συγχωνεύσεις τμημάτων στα σχολεία του νομού, διεκδίκησε με μαθητές , γονείς και συλλόγους διδασκόντων την έγκυρη στελέχωση των σχολείων από τη γενικευμένη αδιοριστία όλων των κυβερνήσεων. Σημαντική ήταν η συμβολή της ΕΛΜΕ για να ακυρωθούν στην πράξη παρεμβάσεις του Υπουργείου για θεματικές εβδομάδες κλπ, ενώ αντιτάχτηκε αποφασιστικά και συνεχίζει απέναντι στην εφαρμογή του νέου Λυκείου και την μετατροπή του σε ένα ταξικό, ελιτίστικο σχολείο για λίγους. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και στην τεχνική εκπαίδευση και την μετατροπή της σε κατάρτιση, δεξιότητες και μαθητεία μέσω της μαθητείας, της νέα αρχής για τα ΕΠΑΛ, τις συγχωνεύσεις τμημάτων και ειδικοτήτων κλπ. Στήριξε αποφασιστικά και με αγωνιστικές μορφές (στάσεις εργασίας κλπ) κάθε μαθητική κινητοποίηση - διεκδίκηση όπως και η απαγόρευση από μεριάς της εργοδοσίας της συμμετοχής μαθητών από το εσπερινό σχολείο Χανίων στις πανελλαδικές εξετάσεις (Ιούνης 2019).

2) Εργασιακές σχέσεις εκπαιδευτικών.

Μόνιμή και σταθερή θέση της ΕΛΜΕ ήταν και παραμένει ο αγώνας για μαζικές προσλήψεις αναπληρωτών με βάση πτυχίο-προϋπηρεσία. Η θέση αυτή επιβεβαιώθηκε πάρα πολλές φορές σε συνεδριάσεις του ΔΣ. , σε διαδικασίες γενικών συνελεύσεων, κυρίως όμως στις πρωτοβουλίες αγωνιστικής στήριξης των συναδέλφων αναπληρωτών με αποκορύφωμα τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις πανελλαδικά  αλλά και στα Χανιά των αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Κεντρική διεκδίκηση της ΕΛΜΕ Χανίων αποτελούν οι μόνιμοι, μαζικοί διορισμοί των συναδέλφων αναπληρωτών , η κατάργηση της ελαστικής εργασίας. Παράλληλα πήρε πρωτοβουλίες συντονισμού με άλλες ΕΛΜΕ- ΣΕΠΕ  της Κρήτης με κοινής συνεδριάσεις για κοινή δράση. Αντιτάχθηκε σε αυθαιρεσίες  της διοίκησης σε βάρος συναδέλφων, διεκδίκησε διαφάνεια και ίσους όρους τοποθέτησης στα σχολεία για μόνιμους και αναπληρωτές. Άνοιξε το οξυμένο ζήτημα της στέγης για τους εκπαιδευτικούς διεκδικώντας μόνιμη λύση μαζί με το ΣΕΠΕ Χανίων, ενώ κατάφερε τη μείωση των εισιτηρίων μετακίνησης κατά 50%.

3) Δημόσιο σχολείο. Με κάθε τρόπο η ΕΛΜΕ μαζί με τους συλλόγους διδασκόντων και την εκπαιδευτική κοινότητα αλλά και τις τοπικές κοινωνίες της επαρχίας στήριξε τα σχολεία αυτά που οι πολιτικές των κυβερνήσεων τα οδηγούσε στη συρρίκνωση και την υποβάθμιση. Διεκδίκησε χωρίς να τα καταφέρει για όλους ένταξη στο καθεστώς των δυσπρόσιτων τα σχολεία της Καντάνου και της Παλαιόχωρας, χρηματοδότηση και στήριξη του δημόσιου σχολείου, αντιτάχθηκε στις πολιτικές εγκατάλειψης των σχολείων από τοπική και κεντρική εξουσία.

4) Αξιολόγηση. Πάγια θέση που επιβεβαιώθηκε πολλές φορές από ΓΣ είναι η σθεναρή άρνηση της αξιολόγησης σχολικής μονάδας, εκπαιδευτικών κλπ. Η ΕΛΜΕ Χανίων είναι μέσα στις 20 ΕΛΜΕ πανελλαδικά που ξεκίνησαν την πανελλαδική προσπάθεια συντονισμού των ΕΛΜΕ πανελλαδικά και αυτή τη στιγμή μετράμε 40 ΕΛΜΕ και πάνω από 70 (ΕΛΜΕ - ΣΕΠΕ) πρωτοβάθμια σωματεία που αντιτάσσονται στη αξιολόγηση - κατηγοριοποίηση μαθητών, σχολείων, εκπαιδευτικών καταγγέλλοντας τη στάση της ΟΛΜΕ .

5) Συντονισμός σωματείων Η ΕΛΜΕ Χανίων πήρε πρωτοβουλίες για κοινές συσκέψεις με αντίστοιχα πρωτοβάθμια σωματεία της εκπαίδευσης από όλη την Κρήτη(τελευταία σύσκεψη το Μάη του 2019), τον συντονισμό της εκπαιδευτικής κοινότητας όπως πρόσφατα με την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

6)Σχολική στέγη – ΣΔΙΤ – Ισοκατανομή μαθητών στα σχολεία. Με επανειλημμένες ανακοινώσεις, διεκδικήσαμε  από τη Δημοτική Αρχή να κάνει επιτέλους τις ενέργειες που απαιτούνται για να χτιστούν τα σχολεία που λείπουν. Δηλαδή, το 2ο Γυμνάσιο Κουνουπιδιανών, το 2ο Γυμνάσιο Ν. Κυδωνίας, τα συγκροτήματα στο «κτήμα Μάνου» και στα Λιβάδια όπου τα οικόπεδα υπάρχουν εδώ και χρόνια. Είμαστε αντίθετοι με την λογική των ΣΔΙΤ (με όποια μορφή και παραλλαγή)  παρουσιάζεται ως η «μοναδική» λύση για την αντιμετώπιση των λαϊκών αναγκών τόσο από τις μνημονιακές κυβερνήσεις όσο και από την κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη αφήγηση και τους απολογητές της. Στα πλαίσια αυτά, το κράτος «αποσύρεται» από την υποχρέωση του να χτίζει σχολεία, όπως αποσύρεται από την υποχρέωση του να παρέχει περίθαλψη, συντάξεις. Παράλληλα το κράτος χαρίζει δρόμους, λιμάνια και αεροδρόμια απευθείας στο κεφάλαιο (ντόπιο και ξένο) για να ενισχύσει την κερδοφορία του. Έτσι το κράτος μεταθέτει τις ευθύνες του στους ίδιους τους πολίτες, οι οποίοι θα πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν όχι μόνο φόρους, χαράτσια, ΕΝΦΙΑ και δημοτικά τέλη, αλλά  και για παιδικούς σταθμούς, σχολεία, πάρκα κλπ. Ζητήσαμε από τον Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης να γίνει γεωγραφική αναχωροθέτηση όλων των μαθητών του ευρύτερου κέντρου των Χανίων, με στόχο α) την εγγύτητα στην κατοικία και β) την κατανομή τους σύμφωνα με τις προβλεπόμενες αίθουσες διδασκαλίας κάθε σχολείου. Δηλώσαμε ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουμε τη συγχώνευση σχολείων, καθώς με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει στη γιγάντωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα και στην «εξοικονόμηση» οργανικών θέσεων για το Υπουργείο Παιδείας.

6) Αντιφασιστικό αντιπολεμικό κίνημα

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ στήριξε τις κινητοποιήσεις για την εξέλιξη και την τελική καταδίκη της Χρυσής Αυγής, σε συντονισμό με πρωτοβάθμια σωματεία και ομοσπονδίες σε όλη την Ελλάδα. Αποκορύφωμα ήταν οι διαδηλώσεις για τα 6 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, καθώς και η πανελλαδική κινητοποίηση τη μέρα απολογίας του Μιχαλολιάκου, που συνοδευόταν από στάση εργασίας. Μέσω της αντιφασιστικής ομάδα της ΕΛΜΕ ανοίξαμε ξανά με εκπαιδευτικούς και γονείς τη συζήτηση την περίοδο των εθνικιστικών συλλαλητηρίων και των μαθητικών καταλήψεων με εθνικιστικό περιεχόμενο, που υποκινούνταν από ακροδεξιούς κύκλους. Στηρίξαμε με κάθε τρόπο το δικαίωμα προσφύγων και μεταναστών σε μια αξιοπρεπή ζωή, με ίσα δικαιώματα σε υγεία και παιδεία. Διεκδικήσαμε και διεκδικούμε την ένταξη των προσφυγόπουλων στην πρωινή ζώνη διδασκαλίας.  Συμμετείχαμε, όπως κάθε χρόνο, στην παγκόσμια μέρα δράσης κατά του ρατσισμού και του φασισμού.  Η ΕΛΜΕ Χανίων συμμετείχε σε αντιπολεμικές διαδηλώσεις , αγωνίστηκε ενάντια στην παρουσία της βάσης στα Χανιά και έδειξε έμπρακτα την αλληλεγγύη της σε κάθε αγωνιζόμενο λαό  απέναντι στον ιμπεριαλισμό.  

7) Δράσεις για το οικολογικό – γυναικείο ζήτημα

Συμμετείχαμε στην παγκόσμια μέρα δράσης για το περιβάλλον και διαδηλώσαμε στις 20/9 με συνδικάτα και περιβαλλοντικές οργανώσεις της πόλης, όπως και δεκάδες πόλεις σε όλο τον πλανήτη ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Συμμετείχαμε στις διαδηλώσεις για τις 8 Μάρτη, που για πρώτη φορά φέτος ήταν απεργιακή, ενάντια στην καταπίεση των γυναικών από το σύστημα που τις θεωρεί εξιλαστήρια θύματα, ενάντια στις γυναικοκτονίες, διεκδικώντας ίσα δικαιώματα

8) Αλληλεγγύη σε σωματεία, εργαζόμενους, κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους.

Στηρίξαμε με ψηφίσματα το σωματείο των εργαζόμενων στο νοσοκομείο Αγ. Σάββας, ενάντια στις εκδικητικές απολύσεις γιατρών, μεταξύ αυτών και ο πρόεδρος του σωματείου, από την αυταρχική διοίκηση του νοσοκομείου. Στηρίξαμε τις μαθητικές και φοιτητικές καταλήψεις ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης και την αστυνομική καταστολή. Στηρίξαμε την κατάληψη της Rosa Nera ενάντια στην προσπάθεια ξεπουλήματος του κτηρίου. Με αρκετά ψηφίσματα εκφράσαμε την αλληλεγγύη μας σε σωματεία, κοινωνικούς χώρους, αγωνιστές που διώκονταν  , αντιμετώπιζαν την εργοδοτική αυθαιρεσία ή την καταστολή.

9) Λειτουργία ΔΣ. Το ΔΣ λειτούργησε με τακτικές συνεδριάσεις 1 φορά την εβδομάδα και αρκετές φορές εκτάκτως μεταξύ των προγραμματισμένων συνεδριάσεων. Έτσι πετύχαμε  να μην υπάρχει κάποιο ζήτημα που να αφορά είτε την καθημερινότητα των συναδέλφων στα σχολεία, είτε την συνολική εκπαιδευτική πολιτική, χωρίς να το συζητήσουμε. Οι συνεδριάσεις του ΔΣ ήταν πάντοτε ανοικτές στους συναδέλφους που ήθελαν να τις παρακολουθήσουν και να τοποθετηθούν για οποιοδήποτε θέμα. Η ημερήσια διάταξη ανακοινώνονταν από πριν στα σχολεία και τον Τύπο ώστε να υπάρχει σχετική προετοιμασία, αλλά επίσης δεκάδες φορές συζητήθηκαν και θέματα εκτός ημερήσιας διάταξης που έθεταν δια ζώσης συνάδελφοι κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων. Όλες οι αποφάσεις και τα ψηφίσματα στέλνονταν σε σύντομο χρονικό διάστημα στα σχολεία και στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Προβλήματα όμως παρουσιάστηκαν με τη μη συμμετοχή μελών του ΔΣ στις συνεδριάσεις.

Συνολική Εκτίμηση

Παρά τις προσπάθειες, εκτιμούμε ότι το ΔΣ της ΕΛΜΕ Χανίων θα μπορούσε να λειτουργήσει ακόμη καλύτερα, με περισσότερη συλλογικότητα και για το λόγο αυτό χρειάζεται η συνδρομή όλων των συναδέλφων. Επίσης η συμμετοχή των μελών του ΔΣ στην υλοποίηση των αποφάσεων, τις κινητοποιήσεις, τις κινηματικές διεκδικήσεις δεν ήταν αντίστοιχη της περιόδου.  Ένα επίσης πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί πιο αποτελεσματικά, είναι η απογοήτευση , η αδυναμία που επικρατεί στον κλάδο μετά τις πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ετών αλλά και τις ευθύνες που βαραίνουν ειδικά την ΟΛΜΕ   έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη μαζικότητας σε κινητοποιήσεις και στις Γενικές συνελεύσεις. Το τελευταίο διάστημα όμως οι μαζικές κινητοποιήσεις, πανελλαδικά και στα Χανιά, η επανεμφάνιση του φοιτητικού κινήματος, η δραστηριοποίηση εργαζομένων, πρωτοβάθμιων σωματείων και συλλογικοτήτων αλλά και οι διεθνείς εξελίξεις δείχνουν ότι ο λαϊκός παράγοντας και  το εκπαιδευτικό κίνημα επιστρέφουν. Μέσα από ενημέρωση των συναδέλφων, ξεκάθαρους στόχους, αποφασιστικότητα και συντονισμό δράσεων και αγώνων με άλλους φορείς, συλλογικότητες, πρωτοβάθμια σωματεία μπορούμε να ανατρέψουμε τις κυρίαρχες πολιτικές.

ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ

σχετικά άρθρα