Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών δεν είναι μόνο ημέρα τιμής και αναγνώρισης. Είναι και μια ευκαιρία να αναρωτηθούμε πώς αντιμετωπίζει η Πολιτεία τον άνθρωπο που καλείται καθημερινά να διαμορφώσει το μέλλον της κοινωνίας.
Ο εκπαιδευτικός δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια και εθιμοτυπικές ευχές. Χρειάζεται σεβασμό, εμπιστοσύνη, αξιοπρέπεια, ουσιαστική στήριξη και συνθήκες που του επιτρέπουν να επιτελεί το παιδαγωγικό του έργο.
Η διαρκής γραφειοκρατική επιβάρυνση, η συσσώρευση ευθυνών, η αμφισβήτηση του επαγγελματικού του ρόλου και η αντιμετώπισή του περισσότερο ως εκτελεστή διαδικασιών παρά ως επιστήμονα και παιδαγωγού δεν μπορεί να αποτελούν το μέλλον της εκπαίδευσης.
Η απαξίωση των εκπαιδευτικών πρέπει επιτέλους να σταματήσει.
Γιατί χωρίς εκπαιδευτικούς που αισθάνονται ότι η Πολιτεία τούς εμπιστεύεται και τους στηρίζει, δεν μπορεί να υπάρξει σχολείο με ποιότητα, όραμα και προοπτική.
Τιμούμε τον εκπαιδευτικό όχι με λόγια, αλλά με πράξεις.
*Τέως Πρόεδρος της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών/ντριών Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
