Η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, σε συνέντευξή της στο STARTUPPER MAG, θέτει ως βασικό ζητούμενο την αλλαγή της φιλοσοφίας του σχολείου, ώστε τα τρία χρόνια του Λυκείου να μην αντιμετωπίζονται μόνο ως μια περίοδος αναμονής μέχρι τις εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Όπως επισημαίνει η υπουργός, η συζήτηση για το Νέο Λύκειο και το Εθνικό Απολυτήριο δεν πρέπει να ξεκινήσει από το τι θα γίνει με τις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Το βασικό ερώτημα, σύμφωνα με την ίδια, είναι τι γνώσεις και ποιες δεξιότητες πρέπει να έχει αποκτήσει ένας νέος όταν ολοκληρώνει τη σχολική του εκπαίδευση.
Σε αυτή τη βάση, το σχολείο καλείται να μετακινηθεί από ένα μοντέλο που δίνει μεγάλο βάρος στην απομνημόνευση σε μια εκπαιδευτική διαδικασία που καλλιεργεί την κατανόηση, την κριτική σκέψη, τη συνεργασία, την επίλυση προβλημάτων και την πρωτοβουλία.
Στόχος είναι οι γνώσεις που αποκτώνται στην τάξη να μην παραμένουν αποσπασματικές, αλλά να μπορούν να αξιοποιούνται από τους μαθητές ως εργαλεία για να κατανοούν και να αντιμετωπίζουν τον κόσμο γύρω τους.
«Χωρίς προειλημμένες αποφάσεις»
Για την πορεία προς το Νέο Λύκειο, η Σοφία Ζαχαράκη κάνει λόγο για εθνικό διάλογο, τονίζοντας ότι η διαδικασία θα πρέπει να προχωρήσει χωρίς αιφνιδιασμούς και χωρίς αποφάσεις που έχουν ληφθεί εκ των προτέρων.
Στο πλαίσιο αυτό, το Εθνικό Απολυτήριο συνδέεται με μια ευρύτερη προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του Λυκείου και όχι μόνο με τον τρόπο εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση.
Η υπουργός υπογραμμίζει παράλληλα ότι το σχολείο δεν μπορεί να μετατραπεί σε μηχανισμό άμεσης επαγγελματικής αποκατάστασης. Ο ρόλος του είναι ευρύτερος, χρειάζεται όμως να εξοπλίζει τους μαθητές με εφόδια που θα τους επιτρέπουν να ανταποκρίνονται σε μια αγορά εργασίας η οποία μεταβάλλεται γρήγορα.
Η υπουργός συνδέει το μέλλον του σχολείου με την ανάγκη οι μαθητές να αποκτήσουν ισχυρές βάσεις στη γλώσσα, τα μαθηματικά και τις επιστήμες, αλλά και ψηφιακές δεξιότητες, κριτική σκέψη, δημιουργικότητα, συνεργατικότητα και προσαρμοστικότητα.
Η λογική αυτή αποκτά μεγαλύτερη σημασία καθώς, όπως αναφέρει, νέες ειδικότητες εμφανίζονται με ταχύτητα και αρκετά από τα επαγγέλματα του 2030 δύσκολα μπορούν σήμερα να προβλεφθούν με ακρίβεια.
Έτσι, στο επίκεντρο της εκπαιδευτικής προετοιμασίας δεν βρίσκεται μόνο η απόκτηση μιας συγκεκριμένης γνώσης ή δεξιότητας, αλλά και η ικανότητα του νέου να συνεχίζει να μαθαίνει, να επανεκπαιδεύεται και να προσαρμόζεται στις αλλαγές.
Η συζήτηση για το Νέο Λύκειο και το Εθνικό Απολυτήριο, επομένως, ανοίγει σε ένα ευρύτερο πεδίο: όχι μόνο πώς θα εξετάζονται οι μαθητές, αλλά ποιον νέο άνθρωπο θέλει να διαμορφώνει το ελληνικό σχολείο όταν εκείνος ολοκληρώνει τη δωδεκαετή εκπαίδευσή του.
