Η ελληνική γλώσσα είναι γεμάτη λέξεις που μοιάζουν απλές, αλλά κρύβουν πίσω τους αιώνες ιστορίας και περισσότερες από μία σημασίες. Μία από αυτές είναι και η λέξη «μηλόδοκος», η οποία δεν σχετίζεται μόνο με το γνωστό φρούτο, όπως ίσως θα υπέθετε κανείς.
Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, η λέξη «μήλον» μπορούσε να αναφέρεται και σε πρόβατο. Έτσι, «μηλόδοκος» ήταν εκείνος ή εκείνη που δεχόταν τα «μήλα», δηλαδή τα ζώα που προσφέρονταν ως θυσία. Ο όρος χρησιμοποιούνταν σε θρησκευτικά συμφραζόμενα και μπορούσε να χαρακτηρίζει είτε έναν ναό είτε έναν ιερέα που δεχόταν τις προσφορές των πιστών.
Η σημασία της λέξης, όμως, δεν περιορίζεται στον χώρο της αρχαίας λατρείας. Σε ποιητικά και μυθολογικά συμφραζόμενα, το «μήλο» συνδέεται με τον έρωτα, την επιθυμία και την προσφορά. Από τον μύθο του Πάρη και την έριδα των θεαινών μέχρι την αρχαία λυρική ποίηση, η προσφορά ενός μήλου αποκτά συχνά ερωτικό συμβολισμό.
Με αυτή τη δεύτερη, πιο ποιητική έννοια, «μηλόδοκος» είναι εκείνος που δέχεται μια ερωτική προσφορά ή μια χειρονομία γεμάτη επιθυμία.
Μια λέξη, λοιπόν, με δύο διαφορετικούς κόσμους: τον ιερό και τον ερωτικό. Κοινό τους σημείο είναι η αποδοχή μιας προσφοράς — είτε αυτή γίνεται μπροστά σε έναν βωμό είτε ως έκφραση αγάπης και πόθου.
