Η παραίτηση δασκάλας μετά από 21 χρόνια και η αφιέρωση στα κορίτσια της Ηλιούπολης
Ένα συγκλονιστικό και βαθύτατα ανθρώπινο μήνυμα στέλνει μια εκπαιδευτικός, η οποία ανακοίνωσε την παραίτησή της έπειτα από 21 χρόνια ευδόκιμης θητείας σε σχολεία των Λειψών, της Ύδρας και της Αθήνας, αρνούμενη να συνεχίσει να υπηρετεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα που χαρακτηρίζει ως στεγνό, αυστηρό και ισοπεδωτικό για την προσωπικότητα μαθητών και δασκάλων.
Η τελευταία της σχολική γιορτή μετατράπηκε σε μια ηχηρή κραυγή διαμαρτυρίας και έναν συγκινητικό αποχαιρετισμό προς τα παιδιά και τους υποστηρικτικούς γονείς, λαμβάνοντας ταυτόχρονα έναν τραγικά επίκαιρο χαρακτήρα, καθώς αφιερώθηκε στη μνήμη των δύο μαθητριών που αυτοκτόνησαν στην Ηλιούπολη.
Μέσα από τα λόγια της, η δασκάλα καλεί τα παιδιά να αγαπήσουν κάθε πτυχή του εαυτού τους, με τα λάθη, τους φόβους και τις αδυναμίες τους, στέλνοντας το κορυφαίο μήνυμα πως τους αξίζει να μεγαλώσουν ελεύθερα και να γίνουν η πιο όμορφη, αυθεντική εκδοχή τους.
Ακολουθεί η ανακοίνωση της εκπαιδευτικού για την παραίτησή της:
Αυτή ήταν η τελευταία μου γιορτή.
Η τελευταία μας πράξη με ένα τμήμα που μου άλλαξε τη ζωή.
Μια γιορτή που συνοψίζει όλα όσα με πλήγωσαν σαν παιδί και με πληγώνουν βαθιά και σαν ενήλικα και σαν εκπαιδευτικό.
Και πλήγωσαν και ακόμη πληγώνουν τόσα παιδιά.
Μια γιορτή που συνοψίζει και τους λόγους που πια -μετά από 21 χρόνια διδασκαλίας- αποφάσισα να παραιτηθώ.
Μια γιορτή κραυγή σε ένα σύστημα που δεν μπορώ πλέον να υπηρετώ.
Ένα σύστημα στεγνό, αυστηρό και σκληρό.
Που δε σε αφήνει να είσαι ο εαυτός σου. Είτε σαν παιδί είτε σαν ενήλικας.
Αγαπώ πάρα πάρα πολύ τα παιδιά για να συνεχίσω να είμαι μέρος αυτού...
Αγαπώ τη δουλειά μου πολύ. Και θα μου λείψει.
Η διδασκαλία ήταν για εμένα τρόπος να γίνω καλύτερος άνθρωπος.
Τα μαθήματα μέσα στην τάξη ήταν και δικά μου.
Να ακούω περισσότερο, να συμπονώ περισσότερο, να ενσυναινάσθομαι.
Κι αν φεύγω δεν είναι γιατί φοβάμαι. Δε φοβήθηκα ποτέ. Φεύγω γιατί δεν υποσχέθηκα ποτέ -ούτε στον εαυτό μου, ούτε στις μαθήτριες και τους μαθητές μου - μια εκδοχή μου λιγότερη από αυτή που μπορώ να είμαι.
Χρωστώ πολλά σε όλα τα πλασματάκια που βαδίσαμε παρέα όλα αυτά τα χρόνια .
Από τους Λειψούς και την Ύδρα μέχρι τα πολλά σχολεία της Αθήνας που δούλεψα.
Θα μου λείπετε όλα!
Θα μου λείπετε κι εσείς μικράκια μου που δεν θα έχω την τιμή να σας γνωρίσω.
Μα θα είμαι πάντα κοντά σας. Με όποιο τρόπο με χρειαστείτε.
Δε θα χαθούμε!
Θα σας περιμένω στην άκρη του ουράνιου τόξου!
Κι ένα σημείωμα για τις/τους υπέροχες/ους, τρυφερες/ούς γονείς που στάθηκαν δίπλα μου και μπόρεσαν να αποδεχτούν το διαφορετικό.
Χρωστώ πολλά και σε αυτούς. Κι εύχομαι να φάνηκα αντάξια της εμπιστοσύνης τους.
Με αγάπη και συγκίνηση
Αντίο σχολειάκι!
Δείτε το βίντεο του αποχαιρετισμού από την σχολική γιορτή:
