Σε μια φορτισμένη παρέμβαση κατά τη διάρκεια εκδήλωσης της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, ο Δημήτρης Καλιαμπάκος, Καθηγητής της Σχολής Μεταλλειολόγων Μηχανικών και μέλος του Συμβουλίου Διοίκησης του ΕΜΠ, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την αναβίωση της πολεμικής φρίκης. Ο καθηγητής συνέδεσε την ιστορική μνήμη των παγκόσμιων συρράξεων με τις σύγχρονες απειλές, εστιάζοντας στον κρίσιμο ρόλο της επιστημονικής κοινότητας και στην υπεράσπιση του φιλειρηνικού χαρακτήρα του Πολυτεχνείου.
Ο κ. Καλιαμπάκος ξεκίνησε την ομιλία του αναφερόμενος στους εκατομμύρια νεκρούς των δύο προηγούμενων Παγκόσμιων Πολέμων, σημειώνοντας πως το σύνθημα «ποτέ πια πόλεμος» φαινόταν κάποτε οριστικό. Ωστόσο, τόνισε ότι σήμερα η ανθρωπότητα βρίσκεται ξανά προ των πυλών μιας παρόμοιας τραγωδίας.
Επικαλούμενος τη γνωστή ρήση του Άλμπερτ Αϊνστάιν, προειδοποίησε ότι ένας επόμενος παγκόσμιος πόλεμος θα οδηγούσε αναπόφευκτα στην επιστροφή στη λίθινη εποχή, καταγγέλλοντας ως «ανατριχιαστικά κυνικές» τις πρόσφατες δημόσιες αναφορές πολιτικών ηγετών, όπως του Ντόναλντ Τραμπ, που κάνουν λόγο για τέτοιες καταστροφικές προοπτικές με αφοπλιστική ευκολία.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, η επιστήμη και η διανόηση φέρουν βαριά ευθύνη, καθώς στο παρελθόν «έβαψαν τα χέρια τους με αίμα». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πυρηνική φυσική, η οποία, αν και κορυφαίο επίτευγμα του πνεύματος, χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία του πιο ολέθριου όπλου. Ο ίδιος κάλεσε τους επιστήμονες να υψώσουν ανάστημα και να αρνηθούν τη συμμετοχή στην πολεμική έρευνα.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην τρέχουσα εσωτερική σύγκρουση στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Ο κ. Καλιαμπάκος αποκάλυψε πως βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια ανατροπής του εμβληματικού κανονισμού του Ιδρύματος, ο οποίος θεσπίστηκε πριν από 25 χρόνια, την περίοδο των βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία.
Ο κανονισμός αυτός απαγορεύει ρητά:
Την πολεμική έρευνα οποιασδήποτε μορφής (εξαιρουμένης της άμυνας της χώρας).
Τη χρηματοδότηση από στρατιωτικούς συνασπισμούς και το ΝΑΤΟ.
Όπως κατήγγειλε ο καθηγητής, επιχειρείται πλέον η κατάργηση αυτού του πλαισίου με νομικίστικες δικαιολογίες, με σκοπό να «ντυθεί το Πολυτεχνείο στο χακί» και να καταργηθεί το αυτοδιοίκητό του. Ωστόσο, τόνισε με έμφαση πως οι φοιτητικοί σύλλογοι, οι εργαζόμενοι και τα μέλη ΔΕΠ έχουν ήδη πάρει αποφάσεις ενάντια σε αυτή την αλλαγή, δημιουργώντας ένα ισχυρό μέτωπο κατά του πολέμου.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Δημήτρης Καλιαμπάκος υπογράμμισε ότι δεν υπάρχουν ενδιάμεσες λύσεις στο μεγάλο δίλημμα των καιρών. Η πλευρά της ειρήνης και της αλληλεγγύης των λαών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον αγώνα για την κοινωνική δικαιοσύνη και την απελευθέρωση. Το Πολυτεχνείο, ως σύμβολο αγώνα για τη δημοκρατία, οφείλει να παραμείνει πιστό στην ταυτότητά του και να μην επιτρέψει τη μετατροπή του σε εργαλείο πολεμικών σχεδιασμών.
