Ο όρος προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «μύσος», η οποία συνδέεται με τη βδελυρότητα, την αποστροφή και οτιδήποτε προκαλεί έντονο αποτροπιασμό.
Στη σημερινή χρήση, το επίθετο «μυσαρός» χαρακτηρίζει κάτι εξαιρετικά αποκρουστικό, αηδιαστικό ή ηθικά απεχθές. Μπορεί να αναφέρεται τόσο σε μια μορφή ή κατάσταση που προκαλεί αποστροφή όσο και σε μια συμπεριφορά που θεωρείται ανήθικη και κατακριτέα.
Παραδείγματα χρήσης:
«Ο μύθος της Μέδουσας περιγράφει μια μυσαρή μορφή που προκαλούσε τρόμο».
«Η μυσαρή συμπεριφορά του δεν πέρασε απαρατήρητη».
Πρόκειται, επομένως, για μια λέξη με ιδιαίτερα έντονη αρνητική σημασία, η οποία αποδίδει όχι απλώς τη δυσαρέσκεια, αλλά τον βαθύ αποτροπιασμό απέναντι σε κάτι αποκρουστικό ή ηθικά καταδικαστέο.