Παραμονές εορτής 25ης Μαρτίου και στα περισσότερα σχολεία -αν όχι σε όλα- καθηγητές και μαθητές επιδίδονται σε έναν αγώνα προετοιμασίας της γιορτής για την επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας.
Άλλος ασχολείται με τα τραγούδια, άλλος με τους παραδοσιακούς χορούς, άλλος με τα κείμενα -θεατρικά, ποιητικά ή αφηγηματικά- άλλος με την διακόσμηση και άλλος με την παρέλαση. Και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ένας πολύ μικρός αριθμός καθηγητών καταγίνεται με όλα τα πόστα και όλες τις αρμοδιότητες προκειμένου να γίνει μια σχολική εορτή αντάξια των προσδοκιών των υπόλοιπων μελών της σχολικής κοινότητας ή τουλάχιστον μια γιορτή που να τιμά όπως και όσο μπορεί, τις θυσίες και τους αγώνες των προγόνων που μας χάρισαν το πολύτιμο αγαθό της ελευθερίας.
Ωστόσο- παραφράζοντας τα λόγια που είπε ο στρατηγός Μακρυγιάννης στον Γάλλο ναύαρχο Δεριγνύ- αν και είμαστε «ολίγοι» (όσοι πασχίζουμε ακόμα για γιορτές και διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης και παράδοσης), παρηγοριόμαστε μ’ ένα τρόπον, ότι η τύχη μας έχει πάντοτε «ολίγους» όσους παίρνουμε την απόφαση να ζωντανέψουμε το ιστορικό μας παρελθόν και να αντλήσουμε από αυτό, αν όχι πρότυπα και διδάγματα, τουλάχιστον μηνύματα για την αξία της συλλογικής προσπάθειας και του «εμείς» σε μια εποχή που θριαμβεύει το εγώ και το κλείσιμο του εαυτού μας και του κόσμου μας σε μικρές και μεγάλες οθόνες.
«Όλα τα θεριά» – μέσα και έξω από τα σχολεία- πολεμούν να «φάνε» ό,τι αναφέρεται σε «χρόνια δοξασμένα», από τον φόβο μήπως φανεί ή αποκαλυφθεί η μικρότητα, η δειλία και η λιποψυχία πολλών ή ορισμένων. Ευτυχώς όμως μένει πάντα μια «μαγιά», ένας ικανοποιητικός αριθμός καθηγητών αλλά και μαθητών που άλλοτε από μεράκι, άλλοτε από κέφι, άλλοτε πάλι από την διάθεση να ξεφύγει από την ρουτίνα των σχολικών μαθημάτων και υποχρεώσεων μπαίνει στον «χορό» της προετοιμασίας, χαίρεται, και ανακαλύπτει ξεχασμένες έννοιες και αξίες όπως λεβεντιά, εντιμότητα, θάρρος, ανδρεία, ανεξικακία.
Γιατί το ’21 τα έχει όλα, όλα όσα έχει και η εποχή μας, και φιλότιμο αλλά και δειλία, και ανδρεία αλλά και λιποψυχία, και θυσία αλλά και προδοσία. Και για αυτόν ακριβώς το λόγο παραμένει επίκαιρο και για αυτόν ακριβώς τον λόγο παραμένει και διαχρονικό. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο συγκινεί τους νέους ακόμα και σήμερα όσο υπάρχουν στα σχολεία εκπαιδευτικοί που το αναδεικνύουν, που το γιορτάζουν, που το διδάσκουν στην νέα γενιά βιωματικά και όχι απλώς μέσα από τις σελίδες ενός σχολικού βιβλίου ή τα γραφήματα και τις εικόνες μιας μικρής οθόνης.
«Είμαστε από καλή γενιά», έγραψε ο Νομπελίστας μας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, και αυτό το διαπιστώνουμε καθημερινά, άλλοτε σε μεγάλη και άλλοτε σε μικρότερη κλίμακα όσοι υπηρετούμε στην εκπαίδευση, με τις επιτυχίες μας αλλά και τις αποτυχίες μας, με τις συγκρούσεις μας αλλά και με τις συνεργασίες μας. Και οι σχολικές μας γιορτές, οι εθνικές μας επέτειοι μας δίνουν την ευκαιρία να χαρούμε μαζί με τους μαθητές μας, να βγούμε από τους «ρόλους» μας και να υποδυθούμε άλλους.
«Μαγιά» υπάρχει, λοιπόν, οργανωτικοί καθηγητές, πρόθυμοι μαθητές. Ας αφήσουμε τα κάθε λογής «θεριά» να επιβουλεύονται την όποια προσπάθεια «ανάστασης» και αναπαράστασης του ιστορικού μας παρελθόντος. Το ’21 θα έρχεται πάντα μέσα και έξω από τα σχολεία μας να μας καλεί σε γιορτή αλλά και να μας αναθερμαίνει την μνήμη!
Τούτες τις μέρες, λοιπόν, καθηγητές και μαθητές, δίνουν τον δικό τους «αγώνα», όχι για την κατάκτηση της εξωτερικής ελευθερίας, αλλά για το δικαίωμα στην γιορτή, την μνήμη, την συλλογικότητα και την διατήρηση της αξιοπρέπειας, προσωπικής και συλλογικής.
Ακριβώς σαν «να ‘τανε το ’21»…
Χατζητάκη Ελένη, Φιλόλογος
2ο ΓΕΛ Νεάπολης Θεσσαλονίκης
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750€: Βγήκε το Μητρώο Ωφελουμένων - Μάθετε αν είστε μέσα και ξεκινήστε
Αλλαγή νόμου: ΝΕΑ εξ αποστάσεως Πιστοποίηση Η/Υ για Προσλήψεις Εκπαιδευτικών
