Λεωνίδας Βουρλιώτης Σε κλίμα έντονης αβεβαιότητας κινείται το τελευταίο διάστημα η Ιόνιος Σχολή, με τις εξελίξεις να διαδέχονται η μία την άλλη.
Ενώ η διοίκηση επιβεβαίωσε πως το πρόγραμμα International Baccalaureate (IB) θα συνεχίσει τη λειτουργία του για μία ακόμη χρονιά –προκειμένου να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους οι μαθητές που έχουν ήδη εγγραφεί–, το εργασιακό μέλλον των εκπαιδευτικών παραμένει σε εξαιρετικά εύθραυστη ισορροπία.
Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, οι καθηγητές του IB αναμένεται να απασχοληθούν με μειωμένο ωράριο 6 διδακτικών ωρών εβδομαδιαίως για το έτος 2026-2027, γεγονός που συνεπάγεται απώλεια ασφαλιστικών ενσήμων, ενώ η «δαμόκλειος σπάθη» της απόλυσης εξακολουθεί να πλανάται πάνω από το προσωπικό μετά την ολοκλήρωση της προσεχούς σχολικής χρονιάς.
Η αποχώρηση-σταθμός του Μελέτη Μελετόπουλου
Την ίδια στιγμή, το ιστορικό σχολείο ετοιμάζεται για μια μεγάλη αλλαγή στη διοικητική του πυραμίδα. Ο δρ. Μελέτης Μελετόπουλος, Λυκειάρχης της Σχολής από το 2015, ανακοίνωσε μέσω social media την απόφασή του να αποχωρήσει το προσεχές καλοκαίρι.
Στην απολογιστική του ανάρτηση, ο κ. Μελετόπουλος ανατρέχει στα χρόνια της θητείας του, τονίζοντας «το 1990, αμέσως μετά την απόλυσή μου από το Πολεμικό Ναυτικό, έψαχνα σχολείο για να δουλέψω. Διάλεξα την Ιόνιο Σχολή πρώτον γιατί ήταν ένα πολύ καλό σχολείο και δεύτερον γιατί ήταν δίπλα στο σπίτι μου. Υπηρέτησα εκεί τα δύο πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας μου στο Λύκειο (4η Δέσμη) και πέρασα πάρα πολύ ωραία, έγινα φίλος με τα παιδιά με τα οποία δεν είχαμε μεγάλη διαφορά ηλικίας και γνώρισα αξιόλογους συναδέλφους της περασμένης γενιάς».
Περιγράφοντας το «έργο ζωής» του, υπογράμμισε «το σχολείο είχε πληγεί από την κρίση, είχε πέσει στα 800 παιδιά. [...] προσέλαβε πολύ δυνατούς καθηγητές, όπως τον Στάντη Αποστολίδη και πολλούς νέους επιστήμονες «που τούς στήριξα και τους βοήθησα να γίνουν δάσκαλοι», έφτιαξε μία πολύ δυνατή διοικητική ομάδα και εφάρμοσε ρηξικέλευθα και πρωτοποριακά μέτρα όπως εισαγωγή νέων μαθημάτων επιλογών (κβαντική φυσική, γενετική, business management, ιστορία α’ και β΄ παγκοσμίου πολέμου, εγκληματολογία, ιστορία της τέχνης κλπ.), εισήγαγε την Ρητορική, τον θεσμό του Μέντορα, ανταλλαγές με σχολεία στην Φλωρεντία, Βουδαπέστη, Μαδρίτη, Βερολίνο κλπ., την Ημερίδα Επαγγελματικού Προσανατολισμού, τακτικές διαλέξεις προσωπικοτήτων (Σμαραγδής, Συρίγος, Κατσέλη, Καραμπελιάς, Βάσσης, Κουσούλης, Παπαγιαννίδης, Αφεντούλη κ.ά.), έφτιαξε Τα Νέα της Ιονίου Σχολής, ανέπτυξε το πρόγραμμα ΙΒ».
Συμπλήρωσε δε, πως «έκανα βιωματικά μαθήματα σε όλη την Ελλάδα, εκδρομές από το Ρούπελ και την Μονεμβασία μέχρι το Μεσολόγγι, το Σούλι, ακόμα και την Χειμάρρα, όπου ξεναγούσα πάντα ο ίδιος τα παιδιά. Έκανα διαλέξεις για το Κυπριακό, την Επανάσταση, τον Ρένο Αποστολίδη. Εφάρμοσα πλήρες πρόγραμμα anti-buylling και ήμουν ο πρώτος που εφάρμοσα την οδηγία του υπουργείου για αυτο-αξιολόγηση».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην ανάπτυξη του Λυκείου και στην προσωπική του στάση. «Αν και Λυκειάρχης και δικαιούμενος να διδάσκω 3 ώρες, δίδασκα έως 16 ώρες, αρχικά Κοινωνιολογία και Οικονομία, μετά Βυζαντινή Ιστορία και Πολιτική Παιδεία. Δίδαξα Κοινωνιολογία Κατεύθυνσης στην Τρίτη Λυκείου όταν έγινε για λίγο μάθημα Πανελληνίων (οι 13 στους 26 έγραψαν 19-20) και συμμετείχα ως εξεταστής μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες στις Πανελλήνιες. Ακόμα και μαθήματα savoir vivre έκανα στα παιδιά. [...] Νομίζω ότι η Ιόνιος ήταν το μόνο σχολείο πανελληνίως όπου τα παιδιά σηκωνόντουσαν όταν έμπαινε ο Λυκειάρχης στην αίθουσα. Το κυριότερο ήταν το ζεστό οικογενειακό κλίμα που έκανε τα παιδιά να αισθάνονται καλά στο σχολείο τους. Το αποτέλεσμα ήταν η Ιόνιος να φτάσει τα 1600 παιδιά και το Λύκειο από 120 παιδιά να πάει στα 400. Όπως καταλαβαίνετε αυτό δημιούργησε δεκάδες νέες θέσεις εργασίας. Ασχολήθηκα ιδιαίτερα με τα εργασιακά των εκπαιδευτικών, έδωσα σε όλους πλήρες πρόγραμμα, διόρθωσα αδικίες. Με το υπουργείο είχα άριστες σχέσεις, όλοι εκεί με εκτιμούσαν και δεν μου δημιούργησαν κανένα απολύτως πρόβλημα».
Απαντώντας στις κριτικές, δήλωσε ότι «αντιμετώπισα εξ άλλου με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα, χωρίς να καμφθώ, τις (αναμενόμενες) λυσσαλέες επιθέσεις ιδεόληπτων εξωσυνδικαλιστικών και εξωσχολικών φορέων», ενώ κατέληξε λέγοντας «πέρυσι πήρα το μεγαλύτερο παράσημο της καριέρας μου: όταν εξέφρασα στα παιδιά την απόφασή μου να αποσυρθώ, ήρθε όλη η B΄λυκείου στο γραφείο μου και μου είπε: “Κύριε καθήστε ακόμα μία χρονιά να τελειώσουμε και εμείς το σχολείο”. Συγκινήθηκα και ενέδωσα. Φέτος το καλοκαίρι αποχωρώ από την Ιόνιο Σχολή, η οποία άλλωστε μεταφέρεται στις εγκαταστάσεις της στο Μαρούσι. Θα δω με τι θα ασχοληθώ, έχω κάποιες προτάσεις, αν και με δελεάζει ένα καθημερινό πρόγραμμα μελέτης, έρευνας, συγγραφής και….κολύμβησης στην Λούτσα. Με συγχωρείται που περιαυτολόγησα, αλλά σας μίλησα για το έργο της ζωής μου».
Γρίφος η πώληση της Φιλοθέης
Την ίδια ώρα, η επικείμενη μετεγκατάσταση από το ιστορικό campus της Φιλοθέης στις εγκαταστάσεις του Αμαρουσίου τροφοδοτεί σενάρια περί πιθανής πώλησης του οικοπέδου. Ωστόσο, το τοπίο παραμένει θολό, καθώς έχει ξεσπάσει έντονη συζήτηση για τη νομιμότητα μιας τέτοιας κίνησης.
Συγκεκριμένα, αναφορές από ανώνυμο χρήστη («ΤΙΤΑΝ») που διακινούνται μαζικά, υποστηρίζουν ότι η αξιοποίηση του χώρου με τρόπο διαφορετικό από τον εκπαιδευτικό ενδέχεται να προσκρούει σε νομικά κωλύματα. Ο ισχυρισμός που διατυπώνεται είναι ότι «Η Κοινότητα Φιλοθέης και ο Σύλλογος των Υπαλλήλων Εθνικής Τραπέζης παραχώρησαν το έτος 1958 στην Ιόνιο Σχολή το χώρο με συμβολική τιμή μεταβίβασης και με την υποχρέωση να ανεγερθεί εκεί αποκλειστικά και μόνο σχολικό κτίριο “απαγορευομένης της μεταβολής χρήσεως”».
Το αν ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί πραγματικότητα ή απλώς ένα ακόμη κεφάλαιο στην παραφιλολογία που περιβάλλει το μέλλον του σχολείου, παραμένει το κρίσιμο ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν οι αρμόδιες πλευρές.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Market Pass 2026: Πώς θα πάρετε το επίδομα για σούπερ μάρκετ
