Την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου, έχει συμβεί κάτι που πριν λίγα χρόνια θα φάνταζε αδιανόητο: Εκπαιδευτικά σωματεία της Θεσσαλονίκης βρέθηκαν στο μπλόκο των αγροτών στα «Πράσινα Φανάρια» και έφεραν μαζί τους μια απλή και συνάμα επαναστατική αλήθεια: δεν είμαστε αντίπαλοι, είμαστε θύματα του ίδιου σάπιου συστήματος.
Πετάξαμε στα σκουπίδια τον κοινωνικό αυτοματισμό που καλλιεργεί η κυβέρνηση και ενώσαμε δύο κόσμους που η πολιτική τους προσπάθησε να κρατήσει μακριά: τον κάμπο και την αίθουσα διδασκαλίας.
Είναι εικόνες που λένε περισσότερα από λόγια: αυτοκίνητα που κορνάρουν, πολίτες που χειροκροτούν, ένα ζευγάρι συνταξιούχων που έφτασε με χριστουγεννιάτικα εδέσματα και με έναν λυγμό είπε «κρατήστε γερά, να έχουμε να τρώμε». Ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός που μίλησε στο μπλόκο περιέγραψε με πικρία την «αύξηση»–κοροϊδία που του έδωσε αυτή η κυβέρνηση. Συγκίνηση; Ναι. Οργή; Πιο πολύ.
Τα αιτήματα είναι απλά και δίκαια: πλήρης διατροφική επάρκεια σε λαϊκές τιμές, κατάργηση των καρτέλ που λυμαίνονται τη διακίνηση τροφίμων και εξαντλούν παραγωγούς και καταναλωτές. Όταν ο ρυζοπαραγωγός της Χαλάστρας εισπράττει 0,27€ το κιλό και το ίδιο προϊόν πωλείται στο ράφι πάνω από 4€, δεν μιλάμε για αγορά· μιλάμε για οργανωμένη λεηλασία με την ανοχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η νέα ΚΑΠ, το ακριβό αγροτικό πετρέλαιο, η υπερφορολόγηση και η υποχρηματοδότηση κτυπούν στο ίδιο σημείο: στο εισόδημα των πολλών.
Οι εκπαιδευτικοί δε στάθηκαν στο μπλόκο μόνο συμβολικά, στάθηκαν γιατί η ίδια απαξίωση πλήττει και την εκπαίδευση: σχολεία υποχρηματοδοτημένα, μισθοί πείνας, εργασιακή ανασφάλεια κι αυταρχικότητα. Όταν το κράτος θεωρεί την κοινωνία κόστος και τα κέρδη ιερά, η ενότητα γίνεται όπλο.
Αυτός ο αγώνας δεν είναι αγώνας κάποιων ειδικών ή τοπικών ομάδων· είναι αγώνας ολόκληρης της κοινωνίας. Από τις τάξεις ως τον κάμπο, οι ζωές μας είναι δεμένες. Η απάντηση στην ανάλγητη πολιτική δεν είναι η σιωπή και η απόσυρση αλλά η αλληλεγγύη - συλλογική, μαζική, αποφασιστική.
Όσοι λυμαίνονται τον πλούτο πρέπει να λογοδοτήσουν. Οι δεσμευμένες περιουσίες όσων καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα να επιστρέψουν στον λαό. Ενότητα, αγώνας, αξιοπρέπεια - γι’ αυτό παλεύουμε. Επειδή αξίζουμε μια καλύτερη ζωή!
Αναστασιάδης Χρήστος
Μέλος του Δ.Σ. του Ζ΄Σ.Ε.Π.Ε. «Φίλιππος» Θεσσαλονίκης
