Μαρία Δούση Ανάμεσα στις λέξεις που σπάνια ακούγονται σήμερα, αλλά κουβαλούν την ιστορία της ελληνικής χειροτεχνίας, συναντάμε τη λέξη «δίμιτος». Πρόκειται για έναν όρο που περιγράφει ένα χοντρό, διπλοϋφασμένο ύφασμα, συνήθως μάλλινο ή βαμβακερό, φτιαγμένο στον αργαλειό.
Αν και ξεχασμένη από την καθημερινή χρήση, η λέξη διασώζεται στη λογοτεχνία και στη λαογραφία, μαρτυρώντας την αξία της στην ένδυση παλαιότερων εποχών. Ο Κώστας Βάρναλης, για παράδειγμα, περιγράφει: «Φοράν ένα μακρύ ράσο μπλε ή σκούρο ριγέ από δίμιτο λινό», αποτυπώνοντας τόσο την υφή όσο και τη βαρύτητα του ενδύματος.
Ο «δίμιτος» δεν είναι απλώς ένα είδος υφάσματος· είναι κομμάτι της παραδοσιακής υφαντικής τέχνης και της καθημερινότητας μιας άλλης εποχής, τότε που τα ρούχα κατασκευάζονταν για να αντέχουν — και η γλώσσα για να τα περιγράφει με ακρίβεια και ποίηση.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Συναγερμός ΕΦΕΤ: Ανάκληση σε πασίγνωστη φέτας λόγω Λιστέριας
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
