Συχνά υπάρχουν λέξεις που προκαλούν δυσκολίες στην ορθογραφία και το μυαλό μας τις αντιμετωπίζει με δυσκολία.
Η ελληνική γλώσσα είναι πλούσια και πολυδιάστατη, αλλά μερικές φορές οι ομοιοκαταληξίες ή η παρόμοια εκφορά λέξεων μπορεί να δημιουργήσουν σύγχυση στην ορθογραφία.
Για να δούμε:
Γλείφω – Γλύφω
Και τα δύο ρήματα είναι σωστά, με διαφορετική σημασία. Το πρώτο αφορά την πράξη της γλυπτικής. Αν είσαι για παράδειγμα αθεράπευτα ρομαντικός, εκφράζεις σε κάποιο άτομο την επιθυμία σου να φτιάξεις ένα άγαλμα για χάρη του, επειδή το θαυμάζεις ή το έχεις ερωτευτεί τόσο πολύ που θες να δείξεις με γλυπτική τον ρομαντισμό σου. Σε αυτήν την περίπτωση, ναι, η ορθογραφία είναι “γλύφω”. Αν όμως μιλάς για τη χρήση της γλώσσας σου, τότε θα το κάνεις με “ει” και όχι με “ύψιλον”.
Αντεπεξέρχομαι – Ανταπεξέρχομαι
Αν αναλύσουμε το ρήμα “αντεπεξέρχομαι,” αποτελείται από το κυρίως ρήμα και τρεις προθέσεις: “αντί,” “επί,” και “εκ.” Δεν υπάρχει η συνθήκη “Αντί+Από+Εκ,” και επομένως, η ορθογραφία του είναι “αντεπεξέρχομαι.”
