Αυτή η φράση αναφέρεται στην έννοια της ευτυχίας ή ικανοποίησης που προκύπτει από την αποδοχή και την απολαβή της αβεβαιότητας στη ζωή.
Αντί να προσπαθούμε να ελέγξουμε και να κατανοήσουμε κάθε πτυχή του κόσμου γύρω μας, αποδεχόμαστε την αβεβαιότητα ως φυσικό μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης και την αγκαλιάζουμε με μια στάση που μας επιτρέπει να ζούμε με λιγότερη αγωνία και περισσότερη ελευθερία.
Η έννοια αυτή είναι συνδεδεμένη με φιλοσοφικές σχολές σκέψης, όπως ο στωικισμός και η υπαρξιακή φιλοσοφία, οι οποίες υποστηρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία έρχεται όταν αποδεχόμαστε τα αβέβαια και απρόβλεπτα στοιχεία της ζωής, αντί να προσπαθούμε να τα αποφύγουμε ή να τα ελέγξουμε.
