χρηστος ταινία
Η σκηνοθέτρια περνούσε τα καλοκαίρια με τον πατέρα της στα Δωδεκάνησα, και όταν εκείνος πέθανε ένοιωσε πως πρέπει να επιστρέψε στους Αρκιούς. Εκεί γνώρισε τον Χρήστο, που είχε την ηλικία της ίδιας όταν πρωτοπάτησε στο νησί, αλλά και την αφοσιωμένη δασκάλα του

Το ντοκιμαντέρ Χρήστος, το τελευταίο παιδί της Τζούλια Αμάτι, μια συμπαραγωγή Ιταλίας, Γαλλίας και Ελλάδας, θα πραγματοποιήσει σειρά προβολών στις αίθουσες από την Κυριακή 21 Απριλίου.

Η ταινία για τον Χρήστο, τον μόνο μαθητή του δημοτικού σχολείου των Αρκιών, του απομακρυσμένου αυτού νησιού των Δωδεκανήσων όπου υπάρχουν χίλιες κατσίκες, τριάντα κάτοικοι και μόνο ένα παιδί, έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο τμήμα Giornate degli Autori του Φεστιβάλ Βενετίας, ενώ απέσπασε τα βραβεία FIPRESCIΕΡΤ και Νεότητας των Φοιτητών Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης στο 25ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Ο Χρήστος είναι ο μοναδικός μαθητής του δημοτικού σχολείου των Αρκιών στα Δωδεκάνησα. Για να συνεχίσει όμως στο γυμνάσιο πρέπει να εγκαταλείψει τους Αρκιούς και να μετακομίσει σε ένα μεγαλύτερο νησί. Η οικογένεια του δεν μπορεί να αντέξει το κόστος και ο πατέρας του θέλει να τον κάνει βοσκό. Η δασκάλα του αντίθετα είναι αποφασισμένη να βρει λύση για να συνεχίσει το σχολείο. Θα τα καταφέρει;

Η σκηνοθέτρια περνούσε τα καλοκαίρια με τον πατέρα της στα Δωδεκάνησα, και όταν εκείνος πέθανε ένοιωσε πως πρέπει να επιστρέψε στους Αρκιούς. Εκεί γνώρισε τον Χρήστο, που είχε την ηλικία της ίδιας όταν πρωτοπάτησε στο νησί, αλλά και την αφοσιωμένη δασκάλα του που έβαλε ως στόχο ζωής της την συνέχιση της εκπαίδευσης του Χρήστου και μετά την έκτη Δημοτικού. 

Η Τζούλια Αμάτι αποφάσισε να καταγράψει τον αγώνα τους, θίγοντας, μέσα από την ταινία της ένα "καυτό" ζήτημα: αυτό της εκπαίδευσης των παιδιών στα απομακρυσμένα σχολεία της Ελλάδας, που  αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση για τους δασκάλους, αλλά και τους ίδιους τους μαθητές. Δεν ήταν τυχαίο που στην περίπτωση του Χρήστου των Αρκιών, η δασκάλα του, Μαρία Τσιαλέρα, τιμήθηκε το 2018 από την Ακαδημία Αθηνών «για την αφοσίωση και τη συνέπεια με την οποία εκτελεί τα καθήκοντά της».

Εδώ θα βρείτε το τρέιλερ:

https://vimeo.com/906328541/739deb8156

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Από τους τριάντα ένα κατοίκους των Αρκιών, του ανεμοδαρμένου νησιού στα Δωδεκάνησα, ο Χρήστος είναι το μοναδικό παιδί. Είναι δέκα ετών και είναι ο μόνος μαθητής της δασκάλας του, της Μαρίας, στο δημοτικό σχολείο του νησιού.

Ο Χρήστος σύντομα θα μπει στην έκτη Δημοτικού. Για να συνεχίσει στο Γυμνάσιο, θα πρέπει να εγκαταλείψει τους Αρκιούς και να μετακομίσει σε ένα μεγαλύτερο νησί. Ωστόσο, η οικογένειά του δεν μπορεί να αντέξει αυτό το κόστος και ο πατέρας του έχει διαφορετικά σχέδια για αυτόν. Θέλει να του διδάξει το οικογενειακό επάγγελμα εδώ και γενιές: να γίνει βοσκός.

Η Μαρία δεν μπορεί να αποδεχτεί αυτή την κατάσταση. Πιστεύει ότι ο μαθητής της έχει δικαίωμα να επιλέξει το μέλλον του όπως όλα τα άλλα παιδιά και είναι αποφασισμένη να βρει τη λύση για τη συνέχεια της εκπαίδευσής του.

Θα παραμείνει ο Χρήστος στο νησί για να γίνει βοσκός όπως τα αδέλφια του ή θα αφήσει τους Αρκιούς για να συνεχίσει το σχολείο πολύ μακριά, πέρα από την θάλασσα;

Τι λέει η σκηνοθέτρια 

«Αυτή η ταινία έχει τις ρίζες της στην παιδική μου ηλικία. Γεννήθηκα στη Γαλλία και μεγάλωσα στη Ρώμη. Ο πατέρας μου ήταν παθιασμένος ναυτικός και κάθε χρόνο περνούσαμε αρκετές εβδομάδες στη θάλασσα. Όταν ήμουν παιδί, διασχίσαμε το Τυρρηνικό Πέλαγος, την Αδριατική, τη Μεσόγειο και το Ιόνιο Πέλαγος: αλλά το πραγματικό πάθος του πατέρα μου ήταν το Αιγαίο. Από τα νησιά των Δωδεκανήσων, οι Αρκιοί έγιναν γρήγορα το αγαπημένο νησί της καρδιάς μου. Ζητούσα να πηγαίνουμε εκεί κάθε καλοκαίρι. Θυμάμαι ακόμα τη μυρωδιά του χταποδιού και τον ήχο των τζιτζικιών. Θυμάμαι τις σφυρίδες που ψαρέψαμε στα γαλαζοπράσινα νερά, την άγρια και φυσική ομορφιά της παραλίας Τηγανάκια,  το δυνατό γέλιο του πατέρα μου, το ούζο που θα του έβαζε ο Νικόλας ο ταβερνιάρης.  Στη φαντασία μου ως παιδί, οι Αρκιοί έμοιαζαν με το τελευταίο ανθρώπινο καταφύγιο λίγο πριν η Φύση πάρει πίσω ό,τι ήταν, και πιθανότατα θα είναι και πάλι, δικό της.

Όταν πέθανε ο πατέρας μου, ένιωσα ότι έπρεπε να επιστρέψω στους Αρκιούς. Ήταν σαν προσκύνημα, ένας φόρος τιμής σε εκείνη την ευλογημένη περίοδο των θαλάσσιων εξερευνήσεων και της παιδικής μου ζωντάνιας. Τα συναισθήματά μου όταν είδα το νησί μετά από 20 χρόνια ήταν πολύ έντονα. Ακόμη πιο πολύ όταν έμαθα ότι είχε απομείνει μόνο ένα παιδί και ότι ήταν στην ίδια ηλικία που ήμουν όταν πάτησα εγώ στο νησί για πρώτη φορά. Όταν συναντηθήκαμε, ταυτίστηκα αμέσως μαζί του. Είδα τον εαυτό μου να τρέχει χωρίς παπούτσια στην προβλήτα. Θυμήθηκα τις ίδιες τρυφερές χειρονομίες των γυναικών του νησιού που συνήθιζαν να ανακατεύουν τα μαλλιά μου.

Σαν μακρινή ανάμνηση θυμάμαι μερικούς μικρούς φίλους που είχα κάνει στους Αρκιούς. Ο Χρήστος, από την άλλη πλευρά, είναι πάντα μόνος. Αυτή η κατάσταση με εντυπωσίασε. Τι σημαίνει να είσαι εντελώς μόνος, να μεγαλώνεις χωρίς φίλους; Αυτή η αδιανόητη κατάσταση που ο Χρήστος φαινόταν να την βιώνει στωικά, με άγγιξε και με γοήτευσε.

Αργότερα, όταν συνάντησα τη Μαρία, τη δασκάλα του, με εντυπωσίασε η έντονη και γενναιόδωρη στάση της και η σχέση που τη συνδέει με τον μοναδικό της μαθητή. Όταν μου είπε για την ανησυχία της για το μέλλον του Χρήστου και για το δίλημμα που θα αντιμετωπίσει σύντομα το μικρό αγόρι, μου έγινε σαφές ότι υπήρχε η ιστορία για μια ταινία.

Εδώ και αρκετά χρόνια πραγματοποιώ εργαστήρια αφήγησης για παιδιά σε δύσκολες κοινωνικές καταστάσεις. Με τους συναδέλφους μου, προσπαθούμε να τους βγάλουμε από την καθημερινότητα εφευρίσκοντας μαγευτικά και ποιητικά σύμπαντα μαζί τους. Με την πάροδο του χρόνου, παρατήρησα ότι η μεγαλύτερη πρόκληση με τα παιδιά είναι να διατηρήσουν την προσοχή τους ζωντανή. Κατά τη διάρκεια των πρώτων επισκέψεων στους Αρκιούς, προτεραιότητά μου ήταν να δοκιμάσω το επίπεδο συγκέντρωσης του Χρήστου για να εκτιμήσω το ενδιαφέρον του για το έργο της ταινίας που του πρότεινα. Η υπομονή και ο ενθουσιασμός του, και ταυτόχρονα η ενεργή συνενοχή της Μαρίας, με καθησύχασαν αμέσως και με έπεισαν. Αφού έλαβα την έγκριση των γονιών του Χρήστου, ήθελα να την ιδέα μου με τους υπόλοιπους κατοίκους του νησιού και να εξηγήσω τις προθέσεις μου. Παρατήρησα με μεγάλη ανακούφιση ότι όλοι αντέδρασαν με ειλικρινές ενδιαφέρον. Ο πληθυσμός του νησιού αποτελεί πραγματική ανησυχία για αυτούς και ορισμένοι μου έχουν εμπιστευτεί ότι βλέπουν αυτήν την ταινία ως έκφραση της ανησυχίας τους, ένα είδος μαρτυρίας. Πολλοί από αυτούς είναι πεπεισμένοι ότι μια μέρα, όχι τόσο μακριά, το νησί θα είναι εντελώς ακατοίκητο. Τις επόμενες μέρες ζήτησα να τραβήξω ένα φωτογραφικό πορτρέτο καθενός από αυτούς και να ηχογραφήσω μια σύντομη συνέντευξη. Αυτό το ηχητικό υλικό με βοήθησε να σκεφτώ την ιστορία και να σκιαγραφήσω τους δευτερεύοντες χαρακτήρες της ταινίας.

Επέστρεψα στο νησί λίγους μήνες αργότερα, με μεγάλου μεγέθους εκτυπώσεις των πορτρέτων και τις έδωσα σε κάθε έναν από τους κατοίκους. Ήταν σημαντικό για μένα να πλαισιώσω την αρχή αυτής της πορείας με μια προοπτική αμοιβαίας ανταλλαγής, παρά μονόπλευρης. Ήταν ένα αποφασιστικό βήμα προς τη δημιουργία ενός σταθερού δεσμού εμπιστοσύνης μαζί τους. Στις δύο προηγούμενες ταινίες μου, γυρισμένες σε δύσκολες συνθήκες, στα Παλαιστινιακά Κατεχόμενα Εδάφη, την Αιθιοπία και την Τζαμάικα, αυτή η μορφή συνεργασίας ήταν η θεμελιώδης βάση που μου επέτρεψε να διηγηθώ αληθινές ιστορίες από την άποψη εκείνων που τις είχαν βιώσει».

Ποια είναι η GIULIA AMATI

Η σκηνοθέτης Giulia Amati έχει Γάλλο-Ιταλική καταγωγή. Αποφοίτησε από το τμήμα Φιλοσοφίας και σπούδασε παραγωγή ψηφιακού βίντεο στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Με πάνω από 15 χρόνια εμπειρίας στην κινηματογραφική βιομηχανία έχει αποκομίσει μια ποικιλία δεξιοτήτων που της επέτρεψαν να αναλαμβάνει ρόλους κλειδιά στην διαδικασία της παραγωγής. Το 2013 ίδρυσε την εταιρία παραγωγής Blink Blink Pro και έχει παράγει μικρού μήκους ταινίες, καμπάνιες κοινωνικών δικτύων, και δυο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ: This is my landHebron, που έχει κερδίσει πάνω από 20 διεθνή βραβεία, και το Shashamane το οποίο ήταν συμπαραγωγή με την Rai Cinema. Από το 2008 διδάσκει σκηνοθεσία σε σεμινάρια και σε πανεπιστήμια στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Έχει τελέσει μέρος της κριτικής επιτροπής πολλών Φεστιβάλ Κινηματογράφου μεταξύ των οποίων το Al Jazeera Film Festival και τα βραβεία David di Donatello.

χρηστος ταινία

Φιλμογραφία

2022 Κristos – the last child, ντοκιμαντέρ, 88’

2016 Shashamane, ντοκιμαντέρ, 80’

2010 This is my land hebron, ντοκιμαντέρ, 71’

 

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ-ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΑΙΝΙΑΣ «ΧΡΗΣΤΟΣ, ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΑΙΔΙ»

2022

• Venice Film Festival, Giornate degli Autori Session | Official selection

• Rome International Documentary Festival | Winner Best Italian Film

• Ji.hlava International Documentary Festival | Official selection

2023

• FIPADOC International Documentary Festival | Official Selection

• Thessaloniki Documentary Festival | Winner FIPRESCI Award, First prize of ERT Award, Best Greek Film Award from the students of Universities of Thessaloniki

• Docaviv International Documentary Festival | Official Selection

VARIETY ‘Kristos, the Last Child’ Director Giulia Amati on Her Quest for Simplicity – Venice

 

SITE & SOCIAL

https://www.blinkblinkprod.com/documentary/kristos-lultimo-bambino/

https://www.facebook.com/blinkblinkprod

https://www.instagram.com/blinkblinkprod._/

Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα

ΑΣΕΠ: Σε 2 ημέρες ΕΥΚΟΛΟ Online Proficiency GOLEARN ΧΩΡΙΣ προφορικά, ΧΩΡΙΣ έκθεση (Μόνο 10 ημέρες έμειναν για την ΑΛΛΑΓΗ!)

Παν.Πατρών: Ανακοινώθηκε το 1ο σε Ελλάδα Μοριοδοτούμενο Πανεπιστημιακό σεμινάριο στην Τεχνητή Νοημοσύνη για εκπαιδευτικούς

Παν.Πατρών: Μοριοδοτούμενο σεμινάριο ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗΣ με 65Є εγγραφή - έως 15/5

ΕΥΚΟΛΕΣ πιστοποιήσεις ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ - ΙΤΑΛΙΚΩΝ για ΑΣΕΠ - Πάρτε τις ΑΜΕΣΑ

2ος Πανελλήνιος Γραπτός Διαγωνισμός ΑΣΕΠ: Τα 2 μαθήματα εξέτασης και η ύλη

Google news logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Google News Viber logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber

σχετικά άρθρα

kavgas-sxoleio
Συγκλονιστικό βίντεο από άγριο καυγάς μαθητών – Εκτοξεύθηκαν από τις σκάλες
Περισσότερα πλάνα από το έδαφος δείχνουν τους δύο μαθητές λυκείου να εκτοξεύονται από τις σκάλες αλλά να συνεχίζουν να παλεύουν ακόμα και μετά την...
Συγκλονιστικό βίντεο από άγριο καυγάς μαθητών – Εκτοξεύθηκαν από τις σκάλες