Ξεκίνησα στα 18 να μπω φιλολογία
έφτασα στα 39 και ζω μια τραγωδία.
Έκανα ιδιαίτερα, έκανα φροντιστήρια,
έκανα τόση υπομονή για να’ χω εμπειρία!
Δίνω μετά γραπτό ΑΣΕΠ, είμαι επιτυχούσα
μα δυστυχώς δεν έγινα διοριστέα μούσα!
Πήρα, όμως, κάποια μόρια μπας κι έρθει η ελπίδα
όλα τα μέρη δήλωνα, μα πουθενά δεν πήγα!
Έτσι μια μέρα ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάζει το τοπίο
και το προσοντολόγιο είναι το νέο αστείο.
Πτυχίο, σεμινάρια, πάρτε και ξένες γλώσσες
κάντε και τέσσερα παιδιά, θα’ ναι ανοιχτές οι πόρτες!
Δύο μεταπτυχιακά και δεύτερο πτυχίο
μα μ’ ένα διδακτορικό θα έρθει το βραβείο!
Βραβείο μονιμότητας, χίλια ευρώ θα παίρνεις
κι αν είσαι λίγο τυχερός στον τόπο σου θα μένεις.
Έτσι αναπληρώτρια κατάφερα να γίνω
κι ήλπιζα ίσως μόνιμη μια μέρα πως θα μείνω!
Άλλαξε η κυβέρνηση, συνέχισε η ελπίδα
κ έκανε κάποιους διορισμούς μα προκοπή δεν είδα!
Πτυχία όλο μάζευα, νέοι πίνακες θ’ ανοίξουν
κι όλοι θα μπουκάρουνε προσόντα για να δείξουν.
Και μόλις τα κατέθεσα, είχα κρυφή ελπίδα
μήπως και γίνουν διορισμοί και είμαι μες τη λίστα.
Δε χάρηκα όμως πολύ, μου κόπηκε η ελπίδα
πάλι γραπτός διαγωνισμός, έρχεται σαν λεπίδα.
Θες να’ σαι αναπληρωτής; Θες μόνιμος να γίνεις;
δώσε ΑΣΕΠ και πέρασε, μα πρέπει να επιμείνεις!
Κι άμα πετύχεις, μη χαρείς πως παν τα βασανάκια
αξιολόγηση θα βρεις, ξέχνα τα αστειάκια!
Αν δεν πετύχεις, άνεργος θα’ σαι για δυο χρονάκια
άλλαξε πια επάγγελμα, να φύγουν τα μεράκια!!!
...της Άννας Ρουσσομουστακάκη, αναπληρώτριας (προς το παρόν) φιλολόγου
