Αφιερωμένο σε όσους αδικήθηκαν κατάφωρα, μερικοί στίχοι από το ποιήμα του Ναζίμ Χικμέτ :
Φτιάξαμε το σύλλογο του «σώπα»,
και μαζευτήκαμε πολλοί,
μια πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη
αλλά μουγκή!...
Για να ‘σαι τουλάχιστον σωστός –
στα σχέδια και τα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και παροξυσμούς
κρατώ τη γλώσσα μου
γιατί νομίζω πως θα ‘ρθει η στιγμή
που δε θ’ αντέξω
και θα ξεσπάσω και δε θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω μ’ έναν φθόγγο
μ’ έναν ψίθυρο μ’ ένα τραύλισμα με μια κραυγή
που θα μου λέει: Μ Ι Λ Α !
ΓΡΙΒΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Δ/ΝΤΗΣ 18 Δ.Σ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ
