Με αφορμή το χαστούκι του εκπαιδευτικού στη μαθήτρια του ΕΠΑΛ, θα ήθελα να εκφράσω μερικές σκέψεις για το θέμα που συζητείται ευρέως στη σχολική κοινότητα και όχι μόνο.
Νομίζω, λοιπόν, ότι:
Οποιασδήποτε μορφής άσκηση βίας από εκπαιδευτικό προς μαθητή είναι μη αποδεκτή και πρέπει να έχει μηδενική ανοχή όπως και από μαθητή προς εκπαιδευτικό , από μαθητή προς μαθητή, από γονέα προς εκπαιδευτικό, από γονέα προς μαθητή, από γονέα προς γονέα, και γενικώς.
Για να υπάρχει δίκαιη κρίση θα πρέπει να ισχύει προς όλους και από όλους το "Μηδενί δίκην δικάσης πριν αμφοίν μύθον ακούσης. (Φωκυλίδης-Αριστοφάνης.) Οι πιθανές ποινές θα πρέπει να προλαμβάνονται με διάλογο, συζήτηση, ενσυναίσθηση. Αν η σοβαρότητα του παραπτώματος τις καθιστά αναπόφευκτες, τότε θα πρέπει να κλιμακώνονται ανάλογα, από τις ηπιότερες στις μεγαλύτερες, λαμβανομένης υπ΄όψιν τυχόν υποτροπής και να ισχύουν για όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας. Το γραφείο του Δ/ντή ή μια άδεια αίθουσα, είναι ένας χώρος όπου ευκολότερα είναι δυνατόν με ήρεμη συζήτηση, χωρίς θεατές, να λυθούν οι περισσότερες διενέξεις ανάμεσα σε εκπαιδευτικούς-μαθητές-γονείς. Αρκεί να το θέλει και ο Διευθυντής. Το έχω δει να γίνεται με επιτυχία.
Σε όλους μας μπορεί να συμβεί, στις 100 προκλήσεις να κάνουμε το σοβαρό λάθος σε μια.. Εκεί η παρτίδα σώζεται από τους "πυροσβέστες¨ συναδέλφους και από την τήρηση του κανονισμού του σχολείου με ευθύνη του Δ/ντή και τη συνδρομή όλων των συναδέλφων. Με χαρακώματα, νικητές και ηττημένους, δε χτίζεται θετικό σχολικό κλίμα. Θα πρέπει να δίνεται σε όλους δεύτερη ευκαιρία γιατί δεν είμαστε αλάθητοι αλλά μαθαίνουμε μέσα από τα λάθη μας. Σημαντικότερα λάθη, ο θυμός (βλ. ηνίοχο του Πλάτωνα) και ο εγωισμός.
Δε θα πρέπει να μας διαφεύγει, ότι τα παιδιά, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί δεν είναι κακοί εκ φύσεως, μπορεί όμως, εαν δεν έχουν σύνεση και εγρήγορση, να εκτραπούν. Ενίοτε συμβαίνει, οι γονείς να μην βοηθούν πραγματικά παρά τις καλές τους προθέσεις. τα παιδιά τους, στο να ασκούνται στην ευγένεια στην ταπεινότητα στο σεβασμό στην αγάπη. Το ίδιο συμβαίνει συχνότερα με τηλεοπτικά και διαδικτυακά πρότυπα και εκπομπές.
Είναι γεγονός ότι η ψυχολογία του βάθους της ανθρώπινης ψυχής έχει συμπαντικές διαστάσεις που δεν καλύπτονται και από την πιο συγκροτημένη κοινωνιολογική-οικονομική θεωρία. Η ανθρώπινη ψυχή χρειάζεται την αγάπη που υποστασιάζεται στο ξεχωριστό-μοναδικό -ανεπανάληπτο πρόσωπο του συνανθρώπου, αμφίδρομα. Και όπως έλεγε ο Ντοστογιέφσκι σε αυτή τη δύσκολη - μεγάλη πορεία προς την αγάπη, μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα, αξιοποιώντας τη σχέση που μπορούμε να αποκτήσουμε με τον διπλανό μας άγνωστο: τον Θεό που γεννήθηκε στον κόσμο και υπηρέτησε τον άνθρωπο.
Επιλογικά, θα βοηθούσε να υπάρχει σε κάθε εξάμηνο σε όλες τις σχολές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ένα υποχρεωτικό μάθημα σχετικό με την Παιδαγωγική και την Ψυχολογία δεδομένου ότι οι σχολικοί ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί ούτε σε όλα τα σχολείο υπάρχουν, ούτε μπορούν ταυτοχρόνως να ευρίσκονται σε περισσότερες από μα τάξη..
* Δ/ντής 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών Σ.Σ. Γεώργιος Γλαράκης
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
