Πού είναι αυτή η Χαλανδρίτσα; σε ποια γωνιά του χάρτη βρίσκονται οι Φαρές; Σε ποια πλαγιά του Παναχαϊκού είναι φυτεμένο το Λεόντιο; Μικρές, ασήμαντες κουκίδες στο χάρτη, τα χωριά αυτά, ουδόλως ενδιαφέρει η παρουσία τους τους γραφειοκράτες του ΥΠΕΠΘ, που αποφάσισαν εν μια νυκτί κι εντελώς στο πόδι να καταργήσουν τα ολιγομελή τμήματα κατεύθυνσης, αφήνοντας μτέωρους μαθητές και γονείς της Γ’ Λυκείου, της πανδημίας μεσούσης, να αναζητούν λύσεις.
Τα είκοσι, τριάντα ή σαράντα χιλιόμετρα της απόστασης από την Πάτρα, που θα διανύουν τα παιδιά καθημερινά (αν τελικά ισχύσει η απόφαση), ο κόπος και τα χρήματα που θα καταβάλλουν, το πάκτωμά τους στα λεωφορεία, το αίσθημα αδικίας και περιφρόνησης, που θα βιώσουν από την κρατική απαξίωση, ποσώς τους απασχολούν. Άλλωστε για αυτούς δεν υπάρχουν μαθητές, παρά μόνο αριθμοί, ποσοστά και δημοσιονομικοί περιορισμοί. Κάμποσα επαρχιακά σχολεία εξάλλου, μέσα από τον ισοπεδωτικό σαρωτή της «αυτοαξιολόγησης» και με τη συναίνεση των εκπαιδευτικών που εκβιαστικά απαιτείται, έχουν ήδη θέσει κατά τους ιθύνοντες σοβαρή υποψηφιότητα συρρίκνωσης, γιατί όχι και ολοκληρωτικής εξαφάνισης.
Τι κι αν μείνουν εκπαιδευτικά ανυπεράσπιστοι οι νεαροί μαθητές της επαρχίας; η προκάτ αριστεία τους έχει προ πολλού καταδικάσει. Αφού δεν ευτύχησαν να γεννηθουν στο Ψυχικό η στην Κηφισιά, ας «συγχωνευτούν», κατά την πολυθρύλητη έκφραση, με άλλα παρόμοια ολιγομελή σχολεία ή τμήματα ενός κατώτερου θεού. Μια υπογραφή και μια υπουργική απόφαση αρκεί για να σφραγίσει οριστικά την τύχη του σχολείου τους και την εκπαιδευτική τους χρονιά. Τούτη και τις επόμενες.
Κλειστό λοιπόν το σχολειό της Χαλανδρίτσας τρίτη μέρα σήμερα, η απαράδεκτη υπουργική απόφαση δεν λέει να αλλάξει και τα παιδιά ζητούν το αυτονόητο: Να εγκριθούν τα τμήματα, να μπουν στις τάξεις τους, να συνεχιστεί απρόσκοπτα η εκπαιδευτική διαδικασία.
* Προσκεφαλάς Νίκος - Φιλόλογος, στο Γυμνάσιο με λυκειακές τάξεις Χαλανδρίτσας.
