«Την Παρασκευή απεργώ για να μπορώ να έχω τους μαθητές μου όχι μόνο φέτος αλλά και του χρόνου»
Γράφει ο Φάνης Βουγάς, αναπληρωτής Δάσκαλος στη Σκάλα της  Πάτμου

Μια αληθινή ιστορία

Χθες μέσα από την γενικότερη απαξίωση των διεκδικήσεων αυτού του κλάδου (τόσο από αναπληρωτές όσο και από τους συλλόγους που τους εκπροσωπούν) είχα πάρει μια απόφαση να μην ασχοληθώ ποτέ με τίποτα.Το ποτέ όμως είναι μεγάλη κουβέντα…

Σήμερα το πρωί λοιπόν στο σχολείο,ενώ ήμουν έτοιμος να βγω για διάλειμμα μου ήρθε ένα μήνυμα στο κινητό.Σπάνια ασχολούμαι με μηνύματα αγνώστων αλλά κάτι με παρακινούσε ώστε να το διαβάσω.

Το μήνυμα που έλαβα είχε ως εξής:
 

Κύριε Φάνη πόσο χαιρόμαστε που σας βρήκαμε ξανά! Διαβάζοντας τα κείμενά σου το τελευταίο καιρό δικαιώνεις ακόμα μια φορά το παιδί μας που σε έχει χαρακτηρίσει σαν έναν από τους πιο καλούς δασκάλους που είχε ποτέ αλλά και από τους πιο καλούς ανθρώπους που έχει γνωρίσει. Βέβαια είναι λυπηρό να σε βρίσκουμε με αυτή την αφορμή να φωνάζεις μέσα από το κείμενό σου για πράγματα που θα έπρεπε να είναι στοιχειωδώς δεδομένα! Είναι κρίμα πραγματικά οι εκπαιδευτικοί που αποτελούν το θεμέλιο της κοινωνίας μας να αντιμετωπίζονται με αυτόν τον τρόπο από την πολιτεία. Παρόλα αυτά όμως ήταν τόσο ευχάριστη έκπληξη να σε βρούμε ξανά! Η Ανδρεάνα μας σε έχει μέσα στην καρδιά της . Σε ευχαριστούμε που της έχεις δώσει αυτές τις αναμνήσεις για μια ακόμα φορά!

Η Ανδρεάνα ήταν το κοριτσάκι που ανέλαβα πριν 7 χρόνια στην Α Δημοτικού κάνοντας παράλληλη στήριξη.
Δυστυχώς στην Ανδρεάνα δεν έμαθα τίποτα σπουδαίο πέρα από κάποια ξερά σύμφωνα και φωνήεντα και να μετράει αριθμούς.
Η Ανδρεάνα μου έμαθε όμως πιο σπουδαία πράγματα...

Εκείνη την χρονιά βιώσα μια προσωπική απώλεια και έλειψα κάποιες μέρες από το σχολείο.Την μέρα που γύρισα,η Ανδρεάνα με αγκάλιασε και μου είπε:<<Θυμάσαι που με βοηθάς όταν δεν ξέρω,τώρα θα σε βοηθήσω εγώ>>.

Η Ανδεάνα μου έμαθε να μην τα παρατάω και να αγωνίζομαι και ότι σε αυτόν τον αγώνα δεν είμαι μόνος.

Και κάπου εκεί ανακάλυψα ότι δεν έχω ένα λόγο για να απεργήσω αλλά εκατοντάδες.

Την Παρασκευή απεργώ:

 Για την Ανδρεάνα και την Μαρία από την Πτολεμαΐδα
Για τον Άγγελο από τον Αχινό Φθιώτιδας

Για την Μαρία,τον Παναγιώτη και τον Θανάση από το Μονοθέσιο Δημοτικό σχολείο Διακοπίου

Αλλά και για τους μαθητές μου στο Λιδωρίκι και στην Άμφισσα Φωκίδας αλλά και στο Εμπορείο της Σαντορίνης.

Την Παρασκευή δεν χάνω τα χρήματά μου αλλά τα επενδύω…

Για να μπορώ να έχω τους μαθητές μου στη Σκάλα της  Πάτμου όχι μόνο φέτος αλλά και του χρόνου.
                                                                                                                         

Με τιμή
Βουγάς Φάνης

best of network

σχετικά άρθρα

Έχουμε καταλάβει που το πάτε με τη Φυσική Αγωγή και τον Σχολικό Αθλητισμό
Έχουμε καταλάβει που το πάτε με τη Φυσική Αγωγή και τον Σχολικό Αθλητισμό
Έφτασε η ώρα να ζητήσουμε δυναμικά για την χώρα μας, την αύξηση των ωρών διδασκαλίας της Φυσικής Αγωγής σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, την...
Έχουμε καταλάβει που το πάτε με τη Φυσική Αγωγή και τον Σχολικό Αθλητισμό