Σε αναβρασμό βρίσκεται η εκπαιδευτική κοινότητα μπροστά στο ενδεχόμενο αύξησης του ωραρίου τους.
Το 2013, όταν ο τότε υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνους Αρβανιτόπουλος είχε προσαυξήσει (κατά δύο ώρες την εβδομάδα) το ωράριό τους, η σημερινή κυβέρνηση τον κατηγορούσε και δεσμευόταν για την επαναφορά του.
Η ίδια η ΟΛΜΕ χθες έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το ζήτημα της αύξησης του ωραρίου κρατώντας στάση δυσπιστίας απέναντι στα λεγόμενα του υπουργού. Τρείς είναι οι βασικού λόγοι, εκτός από την ανακολουθία των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ, που κάνουν κάθε εκπαιδευτικό να είναι επιφυλακτικός:
- Ο ίδιος ο Φίλης μόλις στις 11 Οκτωβρίου σε συνέντευξή του στο «Βήμα» δήλωσε ότι «το θέμα της αύξηση των ωρών διδασκαλίας καθώς και της μείωση των ειδικοτήτων εκπαιδευτικών θα τεθεί στον δημόσιο διάλογο, καθώς είναι θέμα διαλόγου και όχι επιβολής».
- Το θέμα όμως αυτό είχε ανακινήσει με δηλώσεις του και ο προκάτοχός του Αριστείδης Μπαλτάς λέγοντας ότι η χώρα βρίσκεται σε κρίση και όλοι πρέπει να βάλουμε τον οβολό μας. «Αν χρειαστεί ένα δάσκαλος να κάνει μία ή δύο ώρες παραπάνω, ως συμβολή στο ξεπέρασμα της κρίσης, νομίζω ότι θα δεχθεί», είχε πει.
- Ένας επιπλέον λόγος που έχει θορυβήσει τα συνδικάτα, είναι η έκθεση του ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση που θα είναι μπούσουλας για τις επικείμενες αλλαγές και η οποία διατυπώνει ξεκάθαρα την αύξηση του ωραρίου.
