Μέσα σε λιγότερους από τέσσερις μήνες από την ίδρυσή του, το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού έχει καταγράψει ραγδαία υποχώρηση της εκλογικής του επιρροής, μετατοπιζόμενο από τη διεκδίκηση της τρίτης θέσης στη ζώνη των κομμάτων που αγωνίζονται για την οριακή είσοδό τους στη Βουλή. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες μετρήσεις τεσσάρων εταιρειών (Opinion Poll, Pulse, MARC και MRB), το κόμμα κινείται πλέον στην πρόθεση ψήφου μεταξύ 4% και 5%, ενώ στην εκτίμηση αποτελέσματος κυμαίνεται μεταξύ 4,8% και 5,5%. Η εξέλιξη αυτή περιορίζει αισθητά την απόσταση ασφαλείας από το κρίσιο όριο του 3%, φέρνοντας τον πολιτικό φορέα σε θέση αυξημένης ευπάθειας απέναντι στην αποχή και τις μετακινήσεις των αναποφάσιστων.
Η πτώση αυτή αποτυπώνεται ανάγλυφα στη σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις του περασμένου Μαΐου και Ιουνίου, οπότε το κόμμα βρισκόταν στα αρχικά του υψηλά επίπεδα. Ενδεικτικά, η Opinion Poll κατέγραψε τον Ιούνιο την «Ελπίδα» στο 12,6% (πάνω από το ΠΑΣΟΚ και στην τρίτη θέση), ενώ πλέον την περιορίζει στο 4,8% στην εκτίμηση ψήφου, καταγράφοντας απώλεια 7,8 ποσοστιαίων μονάδων. Ανάλογη είναι η εικόνα και στις υπόλοιπες έρευνες, με τη MARC να την υποβιβάζει από το 10,5% στο 5,5% και τη MRB από το 8,8% στο 5,2% στην εκτίμηση, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για μια γενικευμένη και όχι μεμονωμένη τάση.
Η απώλεια της αρχικής δυναμικής αποδίδεται σε πολλαπλούς παράγοντες, με βασικότερο τη δυσκολία μετάβασης από την προσωπική αποδοχή της Μαρίας Καρυστιανού σε μια σταθερή κομματική ταύτιση, καθώς και στην πολυσυλλεκτικότητα που έκρυβε εσωτερικές ιδεολογικές αντιθέσεις. Το αρχικό κύμα στήριξης, που βασίστηκε στο ισχυρό συμβολικό κεφάλαιο και την απαίτηση για δικαιοσύνη γύρω από την τραγωδία των Τεμπών, δοκιμάστηκε από την εσωτερική κρίση και τις ηχηρές αποχωρήσεις στελεχών (όπως οι Θ. Αυγερινός, Β. Κοκοτσάκης, Ν. Μπρουτζάκης κ.ά.). Τα αποχωρούντα στελέχη κατήγγειλαν συγκεντρωτικό τρόπο λειτουργίας και απουσία συλλογικών διαδικασιών, πλήττοντας το αφήγημα ενός ανοιχτού κινήματος πολιτών.
Επιπρόσθετα, καθοριστικό ρόλο έπαιξε η επιλογή μιας πιο υπερσυντηρητικής ατζέντας σε ορισμένα ζητήματα, η οποία – σε συνδυασμό με τη συμμετοχή προσώπων με προέλευση από άλλα κόμματα όπως η ΝΙΚΗ – απομάκρυνε τους κεντροαριστερούς και αριστερούς ψηφοφόρους. Την ίδια στιγμή, ο αυξημένος ανταγωνισμός στον ευρύτερο αντισυστημικό και αντιπολιτευτικό χώρο, η εδραίωση άλλων σχηματισμών αλλά και η επιστροφή της καθημερινής ατζέντας (ακρίβεια, οικονομία, Υγεία) στην κορυφή των πολιτών περιόρισαν την απήχηση ενός φορέα ταυτισμένου αποκλειστικά με ένα μοναδικό ζήτημα. Ακόμη και η παρουσία της κ. Καρυστιανού στη ΔΕΘ και η παρουσίαση προγραμματικών αξόνων δεν κατάφεραν να ανακόψουν την πτωτική πορεία.
Παρά τη δραματική μείωση του αρχικού της κεφαλαίου, η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δεν έχει τεθεί εκτός πολιτικού παιχνιδιού, διατηρώντας έναν πυρήνα ψηφοφόρων και παραμένοντας, έστω οριακά, πάνω από το εκλογικό όριο. Ωστόσο, το κόμμα έχει αλλάξει κατηγορία, περνώντας από τη φιλοδοξία της ανατροπής και της κατάκτησης της τρίτης θέσης στη σκληρή μάχη της σταθεροποίησης και της κοινοβουλευτικής του επιβίωσης. Το προσεχές διάστημα θα κρίνει αν η ηγεσία του θα καταφέρει να μετασχηματιστεί από σύμβολο κοινωνικής οργής σε έναν ολοκληρωμένο, θεσμικά συγκροτημένο πολιτικό φορέα.
