Σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης, της πρυτανείας και του αυτοαποκαλούμενου «Συμβουλίου Φοιτητών» εξαπολύουν με κοινή τους ανακοίνωση πληθώρα Φοιτητικών Συλλόγων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με αφορμή επιστολή που ζητάει περισσότερα μέτρα ασφαλείας επικαλούμενη περιστατικό κλοπής στο campus «Γαιόπολις» στη Λάρισα. Οι σύλλογοι καταγγέλλουν ότι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία είναι «καθαρά προσχηματική», καθώς εντός του campus βρίσκονται ήδη καθημερινά πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις λόγω της διεξαγωγής της δίκης για το έγκλημα των Τεμπών, γεγονός που αποδεικνύει ότι το εν λόγω συμβούλιο λειτουργεί συνειδητά ως «λαγός» για την επιβολή κλίματος καταστολής και τρομοκρατίας.
Σύμφωνα με τους φοιτητές, ο πραγματικός στόχος πίσω από τις εκκλήσεις για «περισσότερη ασφάλεια» είναι η επικράτηση «σιγής ιχθύος» μέσα στις σχολές, σε μια περίοδο που το ίδρυμα μετατρέπεται σταδιακά σε «Πανεπιστήμιο ΑΕ» μέσω της εμπορευματοποίησης και της σύναψης μνημονίων συνεργασίας, όπως αυτό με το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ). Οι σύλλογοι υπογραμμίζουν ότι τέτοια προσχήματα αξιοποιούνται συστηματικά για την ένταση της καταστολής απέναντι στους αγωνιστικούς φοιτητές που αμφισβητούν την επιχειρηματική λειτουργία του δημόσιου πανεπιστημίου, πλήττοντας τη συλλογική δράση.
Αναφερόμενοι στην έννοια της «πραγματικής ασφάλειας», οι φοιτητές επισημαίνουν ότι αυτή δεν μεταφράζεται σε αστυνομία, κάμερες και τουρνικέ, αλλά σε σύγχρονες και ασφαλείς υποδομές. Όπως χαρακτηριστικά τονίζουν, προκαλεί τη νοημοσύνη τους η συζήτηση για μέτρα προστασίας όταν οι ίδιες οι σχολές και οι εστίες αντιμετωπίζουν σοβάδες που πέφτουν, ελλιπή αντιπυρική και αντισεισμική θωράκιση, προβλήματα με το πόσιμο νερό, μούχλα, ακόμη και περιπλανώμενα φίδια, ενώ παραμένουν άλυτα τα ζητήματα ασφαλούς σύνδεσης μεταξύ των πανεπιστημιακών μονάδων («Βιόπολις» και «Γαιόπολις»).
Παράλληλα, οι φοιτητικοί σύλλογοι θέτουν επί τάπητος τις οξυμένες κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες που βιώνουν καθημερινά, διερωτώμενοι πόση ασφάλεια μπορεί να αισθάνεται ένας νέος που αναγκάζεται να δουλεύει σεζόν ή παράλληλα με τις σπουδές του για να πληρώσει το νοίκι, έρχεται αντιμέτωπος με την απειλή των διαγραφών και περιορίζεται από «κόφτες» στη φοιτητική μέριμνα. Τονίζουν δε ότι η πραγματική ανασφάλεια και ανομία γεννιέται από την ίδια την κυβερνητική πολιτική που υποβαθμίζει τις σπουδές και τις ζωές τους, πλήττοντας το δικαίωμα στη δωρεάν και απρόσκοπτη εκπαίδευση.
Καταλήγοντας, οι φοιτητές διαμηνύουν ότι δυναμώνουν τον αγώνα για ένα ανοιχτό πανεπιστήμιο έρευνας, μάθησης και ακαδημαϊκής ελευθερίας, διεκδικώντας δυναμικά γενναία κρατική χρηματοδότηση για την επισκευή και επέκταση των εστιών, δωρεάν σίτιση, μετακίνηση και internet για όλους, κάλυψη των στεγαστικών αναγκών των πρωτοετών χωρίς οικονομική επιβάρυνση, καθώς και την άμεση κατάργηση των διαγραφών φοιτητών.
