Δριμεία επίθεση εξαπέλυσε από το βήμα της Βουλής η ανεξάρτητη βουλευτής Χαλκιδικής, Κυριακή Μάλαμα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το νομοσχέδιο που αφορά τα μέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και την ενίσχυση του εισοδήματος των πολιτών.
Η Κυριακή Μάλαμα χαρακτήρισε τις προωθούμενες ρυθμίσεις ως «πολύ λίγες, πολύ διστακτικές, πολύ γραφειοκρατικές, με μεγάλους αποκλεισμούς», οι οποίες επιστρατεύονται πρωτίστως για λόγους επικοινωνίας.
Στην τοποθέτησή της, η βουλευτής εστίασε στην τεράστια δυσαναλογία των κυβερνητικών παροχών, καταγγέλλοντας επιλεκτική γενναιοδωρία. Αναρωτήθηκε «γιατί αλήθεια διπλασιάζουμε τον μισθό του Μητροπολίτη την ώρα που αυξάνουμε 10€ το μήνα, το μισθό του μισθωτού και 5€ το μήνα τη σύνταξη του συνταξιούχου;».
Μάλιστα, απευθυνόμενη στη Νέα Δημοκρατία, τόνισε σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους «δεν ντραπήκατε όταν το κάνατε αυτό ειλικρινά. Πάντως, πολλοί από μας εδώ μέσα ντρέπονται για αυτό».
Η κ. Μάλαμα αναφέρθηκε εκτενώς και στο φλέγον ζήτημα της στέγασης, υπογραμμίζοντας ότι την ώρα που «το ενοίκιο αντιστοιχεί στα 2/3 του βασικού μισθού» είναι αδύνατον η κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι απαντά στο πρόβλημα. Παράλληλα, άσκησε σκληρή κριτική για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση «εμπαίζει την ελληνική κοινωνία με αυτούς τους ισχυρισμούς» περί διευκόλυνσης των δανειοληπτών στον εξωδικαστικό μηχανισμό, αντί να εφαρμόσει οριζόντια και καθολικά μέτρα προστασίας από τις τράπεζες και τις εισπρακτικές εταιρείες.
Κλείνοντας, κατέθεσε δέσμη ρεαλιστικών προτάσεων, όπως ο μηδενισμός του ΦΠΑ στα τρόφιμα, η μείωση των φόρων στα καύσιμα και στα ακίνητα μακροχρόνιας μίσθωσης, καθώς και η επιβολή πλαφόν στα κέρδη των ενεργειακών εταιρειών. Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε, το παρόν νομοσχέδιο «εξυπηρετεί καθαρά μια προεκλογική ρητορική και τις μικροπολιτικές κυριολεκτικά στοχεύσεις της κυβέρνησης», αποτυγχάνοντας να δώσει λύση στο πρόβλημα βιοπορισμού της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών.
Ολόκληρη η ομιλία της Κυριακής Μάλαμα στην Ολομέλειας της Βουλής
«Κυρίες και κύριοι βουλευτές, ακούσαμε τον υπουργό που αποχώρησε να διαφημίζει αυτό το νομοσχέδιο της κυβέρνησης ως νομοσχέδιο ανακούφιση.
Ως νομοσχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης ακρίβειας απέναντι στους πολίτες να λέει ξανά και ξανά την κοινωνία από την κοινωνία για την κοινωνία και άλλα τέτοια αντίστοιχα, έτσι μεγαλεπίβολα. Και αναρωτιέμαι, ανταποκρίνεται αυτή η ρητορική στην αλήθεια; Είναι το νομοσχέδιο αυτό μια απάντηση στην κρίση; Είναι τα μέτρα που περιέχει επαρκή αποτελεσματικά, θα αυξήσουν την αγοραστική δύναμη των πολιτών ή θα χαθούν και αυτά σαν σταγόνα στον ωκεανό;
Η εκτίμηση είναι ότι αυτά τα μέτρα είναι πολύ λίγα, πολύ διστακτικά, πολύ γραφειοκρατικά, με μεγάλους αποκλεισμούς και επιστρατεύονται κυρίως για λόγους επικοινωνίας και όχι για λόγους ουσίας. Την ώρα που το ενοίκιο αντιστοιχεί στα 2/3 του βασικού μισθού, είναι δυνατόν να λέμε ότι με τα μέτρα αυτού του νομοσχεδίου απαντάμε σε αυτό το πρόβλημα; Η αύξηση ενός πενιχρού επιδόματος αλλάζει τα δεδομένα; Προφανώς και όχι. Γιατί δεν απαντάμε πραγματικά στις δομικές αιτίες της εκτόξευσης των ενοικίων, οι οποίες είναι η υπερφορολόγηση των ακινήτων.
Η ιλιγγιώδης αύξηση των κατασκευαστικών υλικών, η αχαλίνωτη αύξηση των αντικειμενικών αξιών, η απουσία πραγματικών μέτρων ενεργειακής δημοκρατίας.
Για όλους όμως. Ακόμα όμως και ως επιδοματική πολιτική, το να αυξάνουμε την επιδοτηση ενός ενοικίου αντί για μια φορά του χρόνου. Σε δύο φορές λέω εγώ, ακόμη και αυτό είναι πάρα πολύ λίγο. Γιατί δεν βλέπουμε την επιδοματική αυτή πολιτική άλλων ευρωπαϊκών χωρών που σε περιόδους κρίσης επιδοτούσαν ακόμη και στο 50% το ενοίκιο της πρώτης κατοικίας των πολιτών κάθε μήνα; Γιατί δεν τα βλέπουμε αυτά; Γιατί το κάνει η Γαλλία και δεν το κάνουμε εμείς με τα τόσα πια θηριώδη υπερπλεονάσματα; Με το νομοσχέδιο αυτό επίσης και πρέπει να το υπογραμμίσουμε, η κυβέρνηση εμφανίζεται εξαιρετικά γενναιόδωρη σε συγκεκριμένες κατηγορίες μισθοδοτούμενων από το δημόσιο.
Την ώρα που για το σύνολο των μισθωτών και των συνταξιούχων οι αυξήσεις δεν φτάνουν ούτε για τα ψώνια της μιας ημέρας. Γιατί λοιπόν είναι οι κυβερνώντες τόσο γαλαντόμοι σε κάποιους και τόσο φειδωλοί σε κάποιους άλλους; Μήπως επιχειρούν να κερδίσουν την εύνοια, την εύνοια ορισμένων για μικροπολιτικούς λόγους;
Δεν είναι η πρώτη φορά που το βλέπουμε. Γιατί αλήθεια διπλασιάζουμε τον μισθό του Μητροπολίτη την ώρα που αυξάνουμε 10€ το μήνα το μισθό του μισθωτού και 5€ το μήνα τη σύνταξη του συνταξιούχου; Δεν ντραπήκατε όταν το κάνατε αυτό ειλικρινά. Πάντως, πολλοί από μας εδώ μέσα ντρέπονται για αυτό. Ποιο είναι το μήνυμα που θέλει να περάσει η κυβέρνηση με αυτήν την πολιτική; Ισχυρίζεται η κυβέρνηση ότι βοηθάει τους δανειολήπτες να ενταχθούν πιο εύκολα στον εξωδικαστικό μηχανισμό.
Εντάξει, προφανώς και εμπαίζει την ελληνική κοινωνία με αυτούς τους ισχυρισμούς, αν ήθελε να βοηθήσει πραγματικά όλους όλους όμως τους δανειολήπτες θα μπορούσε να εφαρμόσει άμεσα οριζόντια και καθολικά μέτρα ώστε να μειωθεί η δόση των δανείων άμεσα, διότι αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι ο δανειολήπτης να ξεκινάει με μια δόση το δάνειο του, το όποιο δάνειο του έτσι και να μαθαίνει ότι από τις ειδήσεις το μαθαίνει συνήθως, ότι θα πληρώσει 200€ παραπάνω αυτό το μήνα 300 τον άλλο μήνα και πάει λέγοντας και όλα αυτά λόγω της αύξησης λόγω των αυξήσεων στα επιτόκια. Πόσες φορές πρέπει να ξεχρεώσει λοιπόν το δάνειο του;
Που δεν είναι στο νόμο Κατσέλη, λέω εγώ για το σπίτι του, για να ξεφύγει από τις τράπεζες και να ξεφύγει από τις εισπρακτικές εταιρείες. Αυτά τα απαντάει το νομοσχέδιο και η τροπολογία σας; Και βέβαια δεν το απαντάει. Και βέβαια ένα μεγάλο όχι. Άρα λοιπόν, αν ήθελε η κυβέρνηση να απαντήσει ουσιαστικά θα έπρεπε να νομοθετήσει την μείωση των φόρων στα αγαθά πρώτης ανάγκης, στα ενεργειακά προϊόντα, να μηδενίσει το ΦΠΑ στα τρόφιμα, να βάλει πλαφόν στο κέρδος των διυλιστηρίων και των ενεργειακών εταιρειών, να μειώσει δραστικά τους φόρους σε όσα ακίνητα μπαίνουν στη μακροχρόνια μίσθωση και να προχωρήσει σε αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις με μια ώστε η αγοραστική αυτή δύναμη να παραμείνει σε ανεκτά επίπεδα για για όλους. Μόνο με τέτοια μέτρα θα δημιουργούσε πραγματικά αναχώματα στην φτωχοποίηση κυριολεκτικά των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Μόνο με τέτοιες πολιτικές που αντιμετωπίζουν την ακρίβεια στη ρίζα η κοινωνία πραγματικά θα δει φως στο τούνελ.
Το νομοσχέδιο που έχουμε μπροστά μας, κυρίες και κύριοι βουλευτές, εξυπηρετεί καθαρά μια προεκλογική ρητορική και τις μικροπολιτικές κυριολεκτικά στοχεύσεις της κυβέρνησης, αλλά δεν απαντάει στα προβλήματα της ακρίβειας.
Δεν αυξάνει ουσιαστικά το εισόδημα των εργαζομένων και δεν λύνει το πρόβλημα του βιοπορισμού που αντιμετωπίζει κυριολεκτικά η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου σήμερα.»
