Στη Γαλλία ο πρώην πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί ήταν αυτός που επιτέθηκε με σφοδρότητα στις επαναστατικές παραδόσεις, όταν κατήγγειλε τη δήθεν «διανοητική δικτατορία της γενιάς του Μάη του ’68». Στα καθ’ ημάς ο Μάκης Βορίδης μίλησε πρώτος για τη δήθεν «ηγεμονία της Αριστεράς» που έπρεπε να λάβει τέλος.
Στο βιβλίο τους «Η επέκταση του πεδίου της Δεξιάς» (σε μετάφραση και επίμετρο της Χαριτίνης Καρακωστάκη, εκδόσεις Πόλις), οι Λικ Μπολτανσκί και Αρνό Εσκέρ αναφέρουν: «Μια (αυτοαποκαλούμενη) ιντελιγκέντσια αμόρφωτων “κουλτουριάρηδων” και όχι πραγματικά αριστερών, που φαντασιώνονται ότι ενσαρκώνουν ταυτόχρονα τη γνώση, τον ανθρωπισμό, την κοινωνική δικαιοσύνη, την καινοτομία και το θάρρος, θέλει να επιβάλει σε όλους μας ιδέες ανόητες, αφύσικες και από καιρό ξοφλημένες». Και συνεχίζουν: «Σύμφωνα με αυτό το σχήμα, ο λαός δεν ταλανίζεται από την ανεργία και τη μιζέρια, αλλά και από ένα έλλειμμα αντιπροσώπευσης».
Το σχήμα αυτό εν μέρει κερδίζει έδαφος, αφού, όπως βλέπουμε, τα ακροδεξιά κόμματα σε όλη την Ευρώπη (και όχι μόνο) δυναμώνουν. Στην Ελλάδα η Ελληνική Λύση του δημαγωγού και τηλεπωλητή Κυριάκου Βελόπουλου βρίσκεται στην τρίτη θέση μετά τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, με 9,3%, στη δημοσκόπηση της MRB για το OPEN. Συνολικά η Ελληνική Λύση, η Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου, η οποία θέλει να ανοίξει τα ξερονήσια για να εξορίζονται οι μετανάστες, και η Νίκη του υπερσυντηρητικού Δημήτρη Νατσιού συγκεντρώνουν ανάλογα με τη δημοσκόπηση 17-19%. Και αυτό τη στιγμή που η Νέα Αριστερά και το Κίνημα Δημοκρατίας φαίνεται ότι θα δώσουν μάχη για να μπουν στη Βουλή.
Αυτές οι δυνάμεις διεθνώς αντικατέστησαν τον αντισημιτισμό με την ισλαμοφοβία και η συζήτηση γίνεται τώρα στην Ευρώπη για το εάν θα μπορούν οι χώρες-μέλη να στέλνουν όσους επιχειρούν να μπουν στα σύνορά της σε στρατόπεδα συγκέντρωσης σε τρίτες χώρες, κάτι στο οποίο η Τζόρτζια Μελόνι υπήρξε πρωτοπόρος με τη συμφωνία που σύναψε με την Αλβανία, αλλά και ο Κιρ Στάρμερ που σύναψε αντίστοιχη συμφωνία με τη Ρουάντα.
Και δεν είναι μόνο αυτοί. Η φασίστρια Μαρίν Λεπέν θα διεκδικήσει με αξιώσεις την προεδρία της Γαλλίας στις επόμενες εκλογές, ενώ το νεοναζιστικό AfD στη Γερμανία είναι δεύτερο κόμμα. Ο Ορμπαν «αλωνίζει» στην Ουγγαρία με το τείχος που έφτιαξε στα σύνορα με την Τσεχία και το φασιστικό VOX όλο και «τσιμπάει» στην Ισπανία.
Και η Αριστερά; Ισως πρέπει να βγάλουμε Silver Alert, γιατί αναζητείται. Ο ορίζοντας στην Ευρώπη συννεφιάζει από την άνοδο της Ακροδεξιάς, ενώ η Ε.Ε. ετοιμάζεται για πόλεμο ενάντια... στη Ρωσία.
Εάν δεν υπάρξει ένα ενιαίο μέτωπο των λεγόμενων προοδευτικών δυνάμεων κινδυνεύουμε να ζήσουμε ένα μαύρο μέλλον, με φασισμούς, πολέμους και αμέτρητη δυστυχία. Η Αριστερά πρέπει να εμποδίσει με κάθε τρόπο μια τέτοια εξέλιξη, επεξεργαζόμενη ένα συνεκτικό και ολοκληρωμένο πρόγραμμα που να εμπεριέχει τόσο το οραματικό στοιχείο όσο και τον οδικό χάρτη για να φτάσουμε εκεί. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού τα πράγματα δεν είναι καλύτερα, αλλά χειρότερα. Ο Ντόναλντ Τραμπ εξελίσσεται σε έναν αυταρχικό ηγέτη που «αποφασίζει και διατάσσει», όμοιος με τους φίλους του Ταγίπ Ερντογάν και Βίκτορ Ορμπαν.
Ο Τραμπ, ως καλός επιχειρηματίας, αφού τα πάντα γι’ αυτόν είναι μπίζνες, προστατεύει τους φίλους του επενδυτές, ενώ βλέπει ακόμα και τη Γάζα ως μια τεράστια ευκαιρία να φτιάξει τη «Ριβιέρα της Μεσογείου».
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Διευθυντές καλούνται να δηλώσουν ποιοι εκπαιδευτικοί δεν έκαναν τηλεκπαίδευση και για ποιο λόγο
