Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, με αφορμή τη συμπλήρωση 52 ετών από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τόνισε σε δήλωσή του τη σημασία της μνήμης και της συνέχειας των αξιών που υπερασπίστηκαν οι φοιτητές του 1973.
«Σήμερα τιμούμε εκείνες και εκείνους, που δεν λύγισαν. Κρατάμε ζωντανό το μήνυμα του Πολυτεχνείου: Ενότητα και αγώνας για δημοκρατία, δικαιοσύνη, λαϊκή συμμετοχή, αξιοπρέπεια», σημείωσε ο κ. Ανδρουλάκης.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής επισήμανε ότι σε μια εποχή όπου οι εχθροί της Δημοκρατίας, ορατοί και αδιόρατοι, πολλαπλασιάζονται, το Πολυτεχνείο παραμένει επίκαιρο και διαρκές σύμβολο αγώνα. «Απέναντι στον αυταρχισμό και τις ανισότητες, στεκόμαστε όρθιοι για να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά να σβήσει η φωνή της ελευθερίας, της προόδου και της πίστης σε έναν δικαιότερο κόσμο», πρόσθεσε.
Υπενθυμίζοντας τα δραματικά γεγονότα της εξέγερσης, ο Νίκος Ανδρουλάκης αναφέρθηκε στην κατάρρευση της κεντρικής πύλης του Πολυτεχνείου από την ορμή του τανκ.
Παραπέμποντας στο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, υπενθύμισε πως «εκεί όπου η σιδερένια πόρτα έπεσε, είναι μια κόκκινη λίμνη, ένα κόκκινο δέντρο, ένα κόκκινο πουλί».
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, μέσα από τον κρότο της βίας υψώνεται κάτι αθάνατο: το πάθος για δημοκρατία, καθώς η νεολαία στάθηκε απέναντι στον φόβο, με μόνο όπλο το όραμα για μια ελεύθερη Ελλάδα.
52 χρόνια πριν, η κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου καταρρέει από την ορμή του τανκ. Κι όμως, εκεί όπου η σιδερένια πόρτα έπεσε, γράφει ο Γιάννης Ρίτσος, «είναι μια κόκκινη λίμνη, ένα κόκκινο δέντρο, ένα κόκκινο πουλί».
— Nikos Androulakis (@androulakisnick) November 17, 2025
Μέσα από τον κρότο της βίας, υψώνεται κάτι αθάνατο: το πάθος… pic.twitter.com/KryAxLJsFe
Πολυτεχνείο 2025: Η ανάρτηση του Νίκου Ανδρουλάκη για την 52η Επέτειο
«52 χρόνια πριν, η κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου καταρρέει από την ορμή του τανκ. Κι όμως, εκεί όπου η σιδερένια πόρτα έπεσε, γράφει ο Γιάννης Ρίτσος, «είναι μια κόκκινη λίμνη, ένα κόκκινο δέντρο, ένα κόκκινο πουλί».
Μέσα από τον κρότο της βίας, υψώνεται κάτι αθάνατο: το πάθος για δημοκρατία. Η νεολαία στάθηκε απέναντι στον φόβο, με μόνο της όπλο το όραμα για μια ελεύθερη Ελλάδα.
Σήμερα τιμούμε εκείνες και εκείνους, που δεν λύγισαν. Κρατάμε ζωντανό το μήνυμα του Πολυτεχνείου: Ενότητα και αγώνας για δημοκρατία, δικαιοσύνη, λαϊκή συμμετοχή, αξιοπρέπεια.
Σε μια εποχή που οι εχθροί της Δημοκρατίας, είναι πολλοί -ορατοί και αδιόρατοι-, στα χρόνια που έρχονται το Πολυτεχνείο θα γίνεται όλο και πιο επίκαιρο.
Απέναντι στον αυταρχισμό και τις ανισότητες, στεκόμαστε όρθιοι για να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά να σβήσει η φωνή της ελευθερίας, της προόδου και της πίστης σε έναν δικαιότερο κόσμο.»
