Σαν την «απατημένη σύζυγο» τα ΜΜΕ

Χτες, τα αστικά ΜΜΕ, με αφορμή ότι αφέθηκαν ελεύθεροι, κρινόμενοι ως μη προφυλακιστέοι, οι τρεις βουλευτές της Χρυσής Αυγής, «βγήκαν από τα ρούχα τους», μιλώντας «για απόφαση σοκ». Ηταν τα ίδια αστικά ΜΜΕ που βγήκαν με ύμνους για τη «δημοκρατία που νίκησε το φασισμό». Τώρα κάνουν σαν την «απατημένη σύζυγο». Τα αστικά ΜΜΕ, επιδιώκοντας να ξεχωρίσουν τη ναζιστική φύση κάθε μορφώματος σαν τη Χρυσή Αυγή από την οργανωμένη εγκληματική δράση, επέμεναν στην άποψη, (αυτό μόνο θέλουν να περάσει στη λαϊκή συνείδηση), ότι πρόκειται μόνο για καθαρά ποινική υπόθεση και η «Δικαιοσύνη έχει πλέον το λόγο». Χτες, όμως έβαλλαν κατά της «Δικαιοσύνης». Αλήθεια, πότε είχαν δίκιο; Τότε που προπαγάνδιζαν ότι η «δημοκρατία νίκησε» ή τώρα που μιλούν για «απόφαση σοκ»;

Τμήμα των αστικών ΜΜΕ πασχίζει να αποδείξει ότι η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής δεν συνδέεται με την φασιστική της φύση, με το γεγονός δηλαδή ότι είναι μπράβοι του κεφαλαίου.

«Τα ΝΕΑ» κατ' επανάληψη έχουν προβάλει την άποψη περί εγκληματικής συμμορίας που κατάφερε να αποκτήσει πολιτικό μανδύα, αλλά καμιά σχέση δεν μπορεί να έχει με την πολιτική, η εγκληματική της δράση. Η «Καθημερινή» έγραψε ότι «είναι άλλο πράγμα οι δολοφονίες, οι προπηλακισμοί, το "μπραβιλίκι", ακόμη και η συνέργεια σε κακουργήματα κι άλλο η ύπαρξη ενός απεχθούς κόμματος όπως είναι η Χρυσή Αυγή». Αλλωστε, η «Καθημερινή, ο «ΣΚΑΪ» έχουν «βγάλει σπυράκια» επειδή η Χρυσή Αυγή χαρακτηρίζεται ναζιστική - φασιστική οργάνωση, κατηγορώντας ούτε λίγο ούτε πολύ όσους τη χαρακτηρίζουν έτσι ότι ουσιαστικά τη συκοφαντούν. Εχουν πει ότι δεν είναι κακό να υπάρχει ένα «εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα» στο αστικό πολιτικό σύστημα, αρκεί να είναι σοβαρό και γιατί όχι να συμμετάσχει και σε κυβέρνηση. Βεβαίως, η εγκληματική δράση της ΧΑ είναι συνυφασμένη με το ρόλο της ενάντια οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα που αντιπαλεύει τον καπιταλισμό. Αυτή η δράση, απότοκο του ναζιστικού - φασιστικού χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής, τους χαλάει τώρα τη «σούπα».

Μπλέχτηκαν στις αντιφάσεις τους. Γιατί στέκονται απέναντι στην απέναντι στην Χρυσή Αυγή με ταξικό κριτήριο. Από την μια θέλουν τέτοια κόμματα να τα φουσκώνουν από την άλλη να τα ξεφουσκώνουν, να τα χρησιμοποιούν ποικιλοτρόπως.

Πανηγύρισαν, λοιπόν, γιατί η (αστική) δημοκρατία βάλθηκε να ξεβρωμίσει έναν πυλώνα του αστικού πολιτικού συστήματος από το έγκλημα, αλλά δεν τους βόλεψε η απόφαση για τη μη προφυλάκιση. Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, πρέπει να γυρίσουν την πλάτη σ' αυτήν την άθλια προπαγάνδα αθώωσης του ναζισμού και εγκλωβισμού τους στο αστικό πολιτικό σύστημα. Ας σκεφτούν. Μπορεί η (αστική) δημοκρατία που εκκολάπτει και αναπαράγει το ναζιστικό μόρφωμα, να το καταπολεμήσει; Τότε γιατί δεν το έκανε προτού δυναμώσει και πώς αναπτύχθηκε; Το ναζισμό δεν μπορεί να τον αντιμετωπίσει το σάπιο αστικό κράτος, αλλά η λαϊκή συμμαχία που θα έχει στόχο να βάλει τέρμα στην εξουσία των μονοπωλίων, στο καπιταλιστικό σύστημα που γεννά και θρέφει ναζιστικά μορφώματα.