Ψευτοεπιχειρήματα για να περιορίσουν τις διαδηλώσεις

H σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε προχτές στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης για τον περιορισμό ως και την απαγόρευση των παρουσιαζόμενων ως «μικρών» συγκεντρώσεων στα κέντρα των μεγάλων πόλεων της Ελλάδας, ήταν αποκαλυπτική τόσο από πλευράς σύνθεσης συμμετεχόντων όσο κι στις δηλώσεις τους. Δίπλα στον υπουργό και στον δήμαρχο Αθήνας στήθηκαν μεταξύ άλλων οι πρόεδροι του ΕΒΕΑ και του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου, εκπρόσωποι άλλων φορέων του Εμπορίου και του Τουρισμού. Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κωνσταντίνος Μίχαλος ήταν απολύτως σαφής στις απαιτήσεις τους για «την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς»: «(...) να είναι η υποχρέωση κάθε φορέα που διοργανώνει διαδήλωση να λαμβάνει πέντε ημέρες πριν τη διεξαγωγή της την έγγραφη άδεια της δημοτικής αρχής και της Αστυνομίας. Δεύτερον, κάθε φορέας που δεν μπορεί να διασφαλίσει την τάξη και την περιφρούρηση της διαδήλωσής του να συνεργάζεται υποχρεωτικά με την Αστυνομία και να ζητά πρόσθετα μέτρα περιφρούρησης. Και τρίτον, κύριε Υπουργέ, όλες οι διαδηλώσεις να καταλαμβάνουν μία λωρίδα κυκλοφορίας, ώστε να μην αποκλείεται η πρόσβαση και η διέλευση από το κέντρο». Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκαν και οι υπόλοιποι με δηλώσεις του τύπου «έχουμε το δικαίωμα του επιχειρείν στο κέντρο της Αθήνας», «το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και όλοι οι πολιτικοί φορείς να βοηθήσουν για την προσβασιμότητα και να απαλύνουν όσο είναι δυνατόν περισσότερο το κακό που δημιουργείται από κάθε πορεία και συγκέντρωση», «είναι σαφές ότι πρέπει να υπάρξει περιορισμός (...) θα πρέπει να υπάρχει ένας σχεδιασμός κάθε διαδήλωσης, να υπάρχει ένας περιορισμός ίσως σε μια λωρίδα».

Εν μέσω κρίσης η μη «εύρυθμη λειτουργία της αγοράς» οφείλεται στην τεράστια ανεργία και στην εξαθλίωση, στη φτώχεια. Οσο για το «δικαίωμα του επιχειρείν» που εμποδίζουν οι κινητοποιήσεις, το προβάλλουν γιατί θέλουν εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα. Οσο λαμβάνουν απανωτά αντεργατικά κι αντιλαϊκά μέτρα για να φορτώσουν τα σπασμένα της κρίσης στο λαό, να συνεχίσουν έτσι απρόσκοπτα την κερδοφορία τους, μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλέμποροι και μεγαλοξενοδόχοι, το τελευταίο που θέλουν είναι το λαό να οργανώνεται, να αγωνίζεται και να διεκδικεί. Αυτό προσπαθούν να αποτρέψουν, ανασύροντας από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και μέτρα «γύψου», ξεκινώντας από τον εξοβελισμό του λαϊκού παράγοντα από τα κέντρα των πόλεων.