Κραυγή αγωνίας μαθήτριας Γ' Λυκείου: Για να ανασάνουμε ξανά, μας αξίζει μια απόφαση για τις εξετάσεις
Μια έκκληση προς όλους όσοι είναι διατεθειμένοι να ακούσουν την πραγματικότητα μιας μαθήτριας της Γ΄ Λυκείου, όπως μας την έστειλε με email. Τα στοιχεία της στη διάθεσή του alfavita.gr

Για πολλά παιδιά η Γ' Λυκείου αποτελεί μια χρονιά γεμάτη πίεση και άγχος λόγω των Πανελλαδικών εξετάσεων. Αυτό λοιπόν ισχύει και για εμένα. Από όταν ξεκινάμε το λύκειο, η πλειονότητα των μαθητών γνωρίζει πως η πίεση έχει ήδη αρχίσει. Πρέπει κανείς να ανακαλύψει μέσα σε αυτή τη χρονιά ποια είναι η κλίση του, ποια μαθήματα του αρέσουν, αλλά και σε ποια μαθήματα θα έχει καλύτερες επιδόσεις. Στο τέλος αυτής της χρονιάς της 1ης λυκείου, ζητείται από τα παιδιά να επιλέξουν μια κατεύθυνση.

Στη δική μου περίπτωση ήταν η θεωρητική. Και μετά από ένα ξέγνοιαστο καλοκαίρι τα δύσκολα αρχίζουν. Η προετοιμασία για τις Πανελλήνιες ξεκινά. Μια προετοιμασία η οποία κρατά δύο χρόνια. Η πίεση αυξάνεται λίγο ακόμη, όμως εμείς δεν ξέρουμε ακόμη τι μας περιμένει στη συνέχεια. Η σχολική αυτή χρονιά περνά γρήγορα, όμως για τη γενιά του 2002 αυτό δεν είναι και τόσο καλό. Η κυβέρνηση στη διάρκεια αυτής της χρονιάς αποφασίζει πως το σύστημα των Πανελλαδικών πρέπει να αλλάξει προσθέτοντας το μάθημα της Λογοτεχνίας, το οποίο θα εξετάζεται μαζί με το μάθημα της Έκθεσης και το μάθημα της Κοινωνιολογίας αντί των Λατινικών, στη θεωρητική κατεύθυνση. Και όλα αυτά θα ισχύσουν για την αμέσως επόμενη γενιά. Οι ύλες των μαθημάτων ακόμη άγνωστες όπως και ο τρόπος εξέτασης των νέων μαθημάτων. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να  αναφέρω το γεγονός πως η προετοιμασία στα φροντιστήρια αρχίζει ήδη από τη Β' Λυκείου, καθώς, όπως είναι γνωστό , η προετοιμασία που παρέχει το ελληνικό δημόσιο σχολείο είναι ελλιπής. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν φαίνεται να απασχολεί τους ανθρώπους που παίρνουν αυτές τις αποφάσεις.

Το άγχος των παιδιών του 2002, το δικό μου άγχος, αυξάνεται. Ούτε αυτό όμως φαίνεται να τους απασχολεί. Το καλοκαίρι του 2019 φτάνει. Το άγχος, παιδιών και καθηγητών, εκτοξεύεται. Βαδίζουμε σε  ανεξερεύνητα νερά. Η ύλη αυξάνεται. Έχουμε εκλογές. Η κυβέρνηση αλλάζει. Αποφασίζεται μείωση της εξεταζόμενης ύλης. Ανακούφιση. Όταν όμως δημοσιεύεται, η ύλη έχει μειωθεί ελάχιστα, ενώ σε σχέση με την ύλη της προηγούμενης χρονιάς παραμένει αρκετά μεγαλύτερη. Απογοήτευση, άγχος και πίεση. Αυτά αισθάνομαι. Αυτά αισθανόμαστε όλοι. Η σχολική χρονιά αρχίζει. Η πίεση εκτινάσσεται. Οι κρίσεις πανικού ξεκινούν. Ταχυπαλμίες, δύσπνοια, άγχος και αϋπνίες. Α και ξέχασα. Κλάμα. Πολύ κλάμα. Προσπαθείς να ανταπεξέλθεις. Απογοητεύεσαι. Ξαναπροσπαθείς. Το φθινόπωρο περνά και έρχεται ο χειμώνας. Οι αλλαγές ακόμη έρχονται. Μόνιμα νέες οδηγίες. Και άλλο άγχος. Και άλλη πίεση. Διακοπές των Χριστουγέννων. Μια μικρή ανάπαυλα. Επαναλήψεις και διαγωνίσματα γίνονται η καθημερινότητα μου.  Λίγο μένει όμως ακόμα και οι κόποι μου θα ανταμειφθούν. Ο Ιούνιος- οι Πανελλαδικές- πλησιάζουν. Η τελική ευθεία. Κάποιοι μήνες ακόμη. Ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος έρχονται και φεύγουν.

Και τότε ξαφνικά εμφανίζεται το πρώτο κρούσμα κορονοϊού στην Ελλάδα. Η κατάσταση είναι ακόμα καλή. Η καθημερινότητα μου παραμένει ίδια. Ο στόχος ένας, η επιτυχία. Ο ιός αν και είναι τόσο κοντά, φαντάζει πολύ μακριά. Τι λάθος. Οι άνθρωποι υποτιμούν την κατάσταση, η οποία μετά από λίγο καιρό ξεφεύγει. Τα σχολεία και τα φροντιστήρια κλείνουν για 14 μέρες. Δεν είναι τίποτα σκέφτομαι, λίγος χρόνος για ξεκούραση και πολύ περισσότερο διάβασμα. Επικρατεί πανικός. Τα κρούσματα αυξάνονται ραγδαία. Το άγχος κερδίζει έδαφος. Πως θα γίνουν τα μαθήματα; Πως θα καλυφθεί η ύλη; Και τέλος, πως θα αντέξω; Τα σχολεία και όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα θα παραμείνουν κλειστά μέχρι τις 10 Απριλίου. Η υγεία βρίσκεται πάνω από όλα. Η δική μου υγεία και των συνανθρώπων μου. Τα δεδομένα ανατρέπονται δραματικά. Συζητείται το ενδεχόμενο να παραταθεί η σχολική χρονιά. Οι Πανελλαδικές μπορεί να γίνουν τον Σεπτέμβρη.

Τα πόδια μου κόβονται. Θυμός, απογοήτευση και θλίψη. Πολύ θλίψη. Θα σκεφτείτε και τι έγινε; Μπροστά στην υγεία μας δεν είναι τίποτα. Θα συμφωνήσω. Και εγώ ανησυχώ τόσο για την δική μου υγεία όσο και για την υγεία των ανθρώπων που αγαπώ. Όμως με την ψυχική μας υγεία τι γίνεται; Δεν είναι τόσο σημαντική; Νιώθω πως πατώ σε τεντωμένο σκοινί. Θα  ισορροπήσω ή θα πέσω. Όλη αυτή η κούραση από την αρχή της χρονιάς με έχει καταβάλει, όμως ήξερα πως σε λίγο καιρό θα τελείωνε. Εκεί στηριζόμουν. Όμως αυτό αλλάζει. Τίποτε δεν είναι δεδομένο πια. Το Υπουργείο Παιδείας δεν αποφασίζει τίποτα. Περιμένει τις εξελίξεις. Αυτό δεν είναι και το σωστό εξάλλου; Αυτό δεν σκεφτήκατε; Θα συμφωνήσω πως ναι, αυτό είναι το σωστό. Όμως πως οι φόβοι και το άγχος μου θα κατευναστούν; Πως οι φόβοι και το άγχος των παιδιών του 2002 θα κατευναστούν; Πόσο θα συνεχιστεί η άγνοια μας; Αυτό είναι σωστό; Νομίζω πως όχι.

Οι κρίσεις πανικού έχουν αυξηθεί δραματικά. Ο ύπνος ελάχιστος. Το άγχος στα ύψη. Όμως τι μπορώ να κάνω; Είμαι μια δεκαεφτάχρονη μαθήτρια η οποία δεν έχει καμία δύναμη. Το μόνο που έχω είναι η δύναμη και η ελευθερία του λόγου μου. Για αυτό επιλέγω να μιλήσω. Πολλοί θα θεωρήσουν πως υπερβάλλω. Ίσως έχουν δίκιο. Ίσως και όχι. Μέχρι στιγμής αυτή είναι η πιο δύσκολη στιγμή. Δεν έχω την εμπειρία των μεγαλύτερων και ίσως γίνομαι δραματική. Όμως οι αλλαγές που έχω βιώσει τα τελευταία χρόνια σχετικά με τις Πανελλαδικές είναι και αυτές δραματικές. Τόσο δραματικές που η ψυχική μου υγεία χειροτερεύει δραματικά κάθε μέρα. Η δική μου και όλων των παιδιών της γενιάς του 2002 που σε λίγο καιρό- ελπίζω- θα δώσουμε πανελλήνιες. Για αυτό μας αξίζει μία απόφαση. Μια απόφαση σίγουρη για να ανασάνουμε ξανά. Για να ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον μας. Τι λέτε λοιπόν, θα μας δώσετε αυτή την ευκαιρία; θα σηκώσετε μαζί μας αυτό το βάρος; Η απάντηση  ανήκει σε εσάς. Την αποζητούμε και την περιμένουμε. Όποια και αν είναι θα τη δεχτούμε. Μπορούμε να πράξουμε και διαφορετικά; Μάλλον όχι αν και θα θέλαμε να εκφράσουμε την άποψη μας και να συμβάλουμε στις αποφάσεις που μας αφορούν.

Μία απογοητευμένη και αγχωμένη μαθήτρια. Ένα παιδί της γενιάς του 2002 που αποφάσισε να εκφραστεί και ελπίζει να ακουστεί, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο.

Μαθήτρια του 2ου Γενικού Λυκείου Άργους, Αργολίδας 

Διαβάστε επίσης:

«Δύο μήνες πριν τις πανελλαδικές νιώθω πως θέλω να τα παρατήσω»: Νέα επιστολή από μαθήτρια της Γ' Λυκείου

Σκέψεις πάνω στο θέμα των πανελλαδικών εξετάσεων, επιστολή από μαθήτρια της Γ' Λυκείου

Πόσο ακόμη βάρος να επωμιστεί η γενιά του 2002; επιστολή μαθήτριας της Γ' Λυκείου

Επιστολή μαθήτριας Γ' Λυκείου: Ζητάμε πολλά που θέλουμε να ξέρουμε αν θα μειωθεί η ύλη ή όχι;

Επιστολή μαθητή Λυκείου: «Έχουμε κουραστεί. Δυο χρόνια τώρα έχουμε γίνει πειραματόζωα»

Επιστολή μαθητή προς το υπ. Παιδείας: Αχρείαστες οι δηλώσεις για τις εξετάσεις χωρίς ουσιαστικές αποφάσεις

Μήνυμα μαθήτριας Λυκείου σε όλους τους μαθητές: Σκεφτείτε αισιόδοξα!

 

 

σχετικά άρθρα

Βραζιλία: Κατηγορίες κατά της κυβέρνησης για απόκρυψη θανάτων από κορονοϊό
Βραζιλία: Κατηγορίες κατά της κυβέρνησης για απόκρυψη θανάτων από κορονοϊό
Το υπουργείο Υγείας σταμάτησε να ανακοινώνει τον αριθμό κρουσμάτων και νεκρών, ενώ ένα από τα βασικά του στελέχη δεν έχει εμπειρία σε θέματα υγείας...
Βραζιλία: Κατηγορίες κατά της κυβέρνησης για απόκρυψη θανάτων από κορονοϊό
«Θέλετε να μετατρέψετε τα νηπιαγωγεία σε δημοτικά και γυμνάσια, διασπώντας τη σχέση του νηπιαγωγού με το νήπιο»
«Θέλετε να μετατρέψετε τα νηπιαγωγεία σε δημοτικά και γυμνάσια, διασπώντας τη σχέση του νηπιαγωγού με το νήπιο»
«Ούτε ένα ειδικό επιστήμονα δεν μας φέρατε να ισχυριστεί ότι χρειάζεται η εκμάθηση ξένης γλώσσας στα 4χρονα, στις ελληνικές συνθήκες», σημείωσε στην...
«Θέλετε να μετατρέψετε τα νηπιαγωγεία σε δημοτικά και γυμνάσια, διασπώντας τη σχέση του νηπιαγωγού με το νήπιο»