Δυστυχώς, η καταστροφή του φυσικού της περιβάλλοντος και, κυρίως, το κυνήγι για το δέρμα της την καθιστούν στα είδη που απειλούνται άμεσα με εξαφάνιση· στα δάση της Ινδονησίας δεν ζουν παραπάνω από 500 τίγρεις που ανήκουν στο συγκεκριμένο είδος, όπως σημειώνουν και τα στοιχεία της Διεθνούς Ένωσης Προστασίας της Φύσης.
Φαίνεται πως στους προαναφερθέντες κινδύνουν πρέπει να σημειωθεί και η δεισιδαιμονία: Σύμφωνα με την Jaart Post, ομάδα χωρικών με την πεποίθηση πως το ζώο είχε υπερφυσικές δυνάμεις και, συγκεκριμένα, πως ήταν «siluman» ή αλλόμορφος (πλάσμα που μπορεί και αλλάζει την εξωτερική του εμφάνιση κατά βούληση) ενοχλήθηκαν από την εμφάνιση του ζώου στο χωριό τους.
Οι δασοφύλακες δίστασαν να επέμβουν και οι χωρικοί αποφάσισαν να σκοτώσουν βασανιστικά το ζώο: Το πλησίασαν όταν κοιμόταν στην αυλή ενός σπιτιού και έμπηξαν δόρατα στην κοιλιά του. Όταν το ζώο άφησε την τελευταία του πνοή, το κάρφωσαν σε πασάλους και το κρέμασαν επιδεικτικά στην ξύλινη οροφή ενός δημοσίου κτηρίου του χωριού.
Σαν να συμπληρώνεται η τραγική ειρωνεία, με smartphones κατάφεραν να τραβήξουν φωτογραφίες από το κουφάρι του ζώου και να τις διακινήσουν στα social media· η εποχή του ψηφιακού σκοταδισμού...
