Alfavita Newsroom 
Ήρθε κι ο τυφώνας!
Ήρθε κι ο τυφώνας και τα πάντα κατέρρευσαν. Αναμενόμενο ήταν κι αυτό γιατί τελικά ποιος μπορεί να τα βάλει με τη φύση; Σίγουρα κανένας μεγιστάνας. Είναι καιρός, λοιπόν, που η φύση έχει αρχίσει να εκδικείται την τόσο μεγάλη κι ολοένα αυξανόμενη απληστία και βιομηχανοποίηση των ανθρώπων. Αφού όλα πλέον μετριούνται σε χρήμα, έχεις ευρώ- έχεις δολάρια, είσαι άρχοντας! Πού ήταν όμως χτες βράδυ οι κύριοι άρχοντες; Κάθε τόσο λοιπόν η φύση μας θυμίζει και θα μας θυμίζει ότι έχουμε πάρει υπερβολική φόρα, με τη μόνη διαφορά ότι από δω και μπρος θα αυξάνει και την έντασή της, γιατί δυστυχώς έχει να κάνει με τέρατα άμυαλα, άξεστα και πανούργα.
Χτες πράγματι ήταν μια νύχτα αγωνίας. Μια νύχτα που σχεδόν όλοι εδώ οι κάτοικοι (μένω σε μια πόλη στον Καναδά που απέχει μόλις 5 ώρες από τη Νέα Υόρκη) περιμέναμε τα μεσάνυχτα για να δούμε σε τι βαθμό θα επηρεαστεί η πόλη μιας και είχαμε την ενημέρωση ότι θα ξεσπάσει ο λεγόμενος Φρανκενστάιν ή αλλιώς Σάντυ . Αν και άγνωστοι οι τυφώνες για μένα, αν και μόνη και ξένη στον τόπο θα μπορούσα να είχα φρικάρει έχοντας περάσει ήδη έναν δυνατό σεισμό πριν από μία εβδομάδα κι έχοντας αντιμετωπίσει ένα σωρό καινούριες καταστάσεις κι αρκετές δυσκολίες. Παρ’ όλα αυτά, έσβησα το φως και ήρεμα έπεσα για ύπνο. Κι αυτό όχι γιατί ένιωσα δυνατή μάλλον το αντίθετο, αδύναμη και μικρή σίγουρα. Αλλά πιθανά γιατί είμαι από εκείνους, τους ανθρώπους, που δε μάχονται τη φύση όσο θυμωμένη κι αν εμφανίζεται, μα μάχονται μαζί της. Έτσι ένιωσα, έτσι έπραξα. Απλά κοιμήθηκα. Πολλοί εφοδιάστηκαν με τρόφιμα και μπαταρίες, οπότε φαντάζομαι τι θα έγινε και στη διπλανή μας πόλη, όπου είχε ήδη χτυπήσει συναγερμός.
Φυσικά το μέγεθος της καταστροφής υπήρξε μεγάλο (άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ζώα σκοτώθηκαν, δέντρα ξεριζώθηκαν, περιουσίες αφανίστηκαν…) ενώ το θέμα δεν έχει ακόμη τελειώσει κι όλοι εδώ γύρω-στα κοντινά μέρη δηλαδή, περιμένουμε ότι θα ζήσουμε καταρρακτώδεις βροχές και αέρηδες με άγνωστες συνέπειες. Θα φανεί τι μέλλει γενέσθαι. Κι ενώ οι πόλεις που πληγήκαν απαριθμούν ανυπολόγιστες ζημιές και νεκρούς, κάποιοι έσπευσαν να μιλήσουν για το χρηματιστήριο που παραμένει κλειστό και για τις προεκλογικές εκστρατείες που δυστυχώς έπρεπε να ακυρωθούν. Πραγματικά κάτι τέτοιες στιγμές αναρωτιέται κανείς αν πρέπει να δαγκωθεί ή να δαγκώσει κανέναν. Αν είναι δυνατόν! Απλά τολμήστε να πείτε στη μάνα που έχασε τα παιδιά της, στον άντρα που κάηκε το σπίτι του και σε όλους τους πληγέντες ότι δυστυχώς ο τυφώνας μας έκλεισε το χρηματιστήριο και δεν προλάβαμε… . Κάτι τέτοια τέρατα με τρομάζουν πολύ περισσότερο από τη Σάντυ.
Από την άλλη, ξημερώματα ακόμη και στην πόλη μας έβλεπες χιλιάδες πρόσωπα ανακουφισμένα που η ‘κακιά’ Σάντυ δε μας επηρέασε τελικά όσο περιμέναμε. Πάλι λοιπόν το ‘εγώ’ μπροστά. Ατομιστές όλοι, αφού τη γλιτώσαμε και σήμερα, συνεχίζουμε τη δουλίτσα μας μια χαρά και μάλιστα μην έχοντας καν παραδειγματιστεί από τα μηνύματα της φύσης. Τι κι αν η διπλανή πόλη βυθίστηκε και μετατράπηκε σε πόλη φάντασμα, αδιάφορο. Χτες βράδυ λοιπόν, επικρατούσε αγωνία και πανικός και σήμερα το πρωί απλά αδιαφορία. Και να σκεφτεί κανείς πως το ανθρώπινο είδος υποτίθεται πως έχει κάτι που λέγεται ψυχή (άγνωστο για πολλούς) και νιώθει, συμπάσχει, αισθάνεται- δεν ξέρω πάλι μπορεί να κάνω λάθος, ίσως εγώ να είμαι περισσότερο συναισθηματική απ’ όσο πρέπει. Να τα δω όμως κι όλα αυτά τα θλιβερά ανθρωπάκια όταν χτυπηθεί το δικό τους ‘σπίτι’ κι όταν οι ίδιοι μετατραπούν σε φαντάσματα, τι θα λένε και που θα πάει άραγε η ανακούφισή τους.
Δεν ελπίζω πια, απλά περιμένω!
Ειρήνη- Πασκουαλίτα Κότσιφα
Καναδάς, 30/10/2012
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προσλήψεις εκπαιδευτικών – ΟΠΣΥΔ: Τα 6 βήματα για σωστά δικαιολογητικά και φάκελο
Πανελλήνιες 2026: Το έγγραφο «κλειδί» για την είσοδο στα εξεταστικά κέντρα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
