Περισσότερο από μισό αιώνα μετά την ιστορική εξέγερση του Πολυτεχνείου, η συστηματική επιστημονική και ιστορική έρευνα συνεχίζει να καταρρίπτει με αδιάψευστα στοιχεία τη διαχρονική προπαγάνδα και τα αφηγήματα που επιχειρούν να αμφισβητήσουν την ύπαρξη θυμάτων, υπενθυμίζοντας τη βαριά θυσία φοιτητών και πολιτών που συγκλόνισαν συθέμελα τη χούντα.
Παρά τις επαναλαμβανόμενες πολιτικές δηλώσεις και τη ρητορική δημόσιων προσώπων, όπως της Αφροδίτης Λατινοπούλου, που επιμένουν να υποστηρίζουν ότι «δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο», η πραγματικότητα είναι τεκμηριωμένη με ονοματεπώνυμα, ακριβείς χρονικές στιγμές και ιατροδικαστικά ευρήματα εδώ και δεκαετίες.
Ήδη από τις 19 Νοεμβρίου 1973, ο τότε προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών, Δημήτρης Καψάσκης, είχε δώσει στη δημοσιότητα τα πρώτα 11 ονόματα νεκρών που είχαν νεκροτομηθεί έως το απόγευμα της Κυριακής, παρότι ο συνολικός αριθμός των θυμάτων αποδείχθηκε ευρύτερος καθώς πολλοί θάνατοι καταγράφηκαν μεταγενέστερα.
Η πλέον έγκυρη και ακαδημαϊκά τεκμηριωμένη καταγραφή προέρχεται από την ιστορική έρευνα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, υπό τη διεύθυνση του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, η οποία παραθέτει έναν αναλυτικό κατάλογο 24 πιστοποιημένων νεκρών που σχετίζονται άμεσα με τα γεγονότα και την αιματηρή καταστολή στις 16, 17 και 18 Νοεμβρίου 1973.
Στον κατάλογο αυτό περιλαμβάνονται πολίτες διαφορετικών ηλικιών και επαγγελμάτων, όπως ο 57χρονος δικηγόρος Σπυρίδων Κοντομάρης και ο 57χρονος εμπειρογνώμονας Σωκράτης Μιχαήλ, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους από ανακοπή μυοκαρδίου λόγω των δακρυγόνων της αστυνομίας κατά τις πρώτες ώρες της εξέγερσης.
Θλιβερή πρωτιά στα θύματα από πυρά κατέχει ο 17χρονος μαθητής Διομήδης Κομνηνός, ο οποίος τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από ανδρών της φρουράς του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου, καθώς και η 22χρονη Νορβηγίδα φοιτήτρια Toril Margrethe Engeland και ο 26χρονος ιδιωτικός υπάλληλος Βασίλειος Φάμελλος, που έπεσαν νεκροί από την ίδια φρουρά.
Στις συμπλοκές γύρω από το Ιδρυμα έχασε τη ζωή του ο 22χρονος φοιτητής Γεώργιος Σαμούρης, ενώ βαριά πλήγματα από ξυλοδαρμούς και χτυπήματα αστυνομικών με ράβδους δέχθηκαν οι Δημήτριος Κυριακόπουλος και Σπύρος Μαρίνος, οι οποίοι υπέκυψαν στα τραύματά τους τις επόμενες ημέρες.
Η κλιμάκωση της καταστολής την 17η Νοεμβρίου άφησε πίσω της μια μακρά λίστα αθώων θυμάτων, ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται ο 24χρονος εργάτης Νικόλαος Μαρκούλης, η 76χρονη Αικατερίνη Αργυροπούλου που τραυματίστηκε στην αυλή της, ο 19χρονος οικοδόμος Στυλιανός Καραγεώργης και ο 23χρονος ηλεκτρολόγος Μάρκος Καραμανής, ο οποίος πυροβολήθηκε από στρατιωτική φρουρά στην ταράτσα του ΟΤΕ.
Τραγική διάσταση της τραγωδίας αποτέλεσε ο θάνατος του 5χρονου Δημήτρη Θεοδώρα, ο οποίος εξέπνευσε ακαριαία από πυρά στρατιωτικής περιπόλου ενώ διέσχιζε τον δρόμο με τη μητέρα του, καθώς και οι θάνατοι του 16χροου μαθητή Αλέξανδρου Σπαρτίδη, του εφοριακού Γεωργίου Γεριτσίδη, της 17χρονης μαθήτριας Βασιλικής Μπεκιάρη και του Αφγανού ταχυδακτυλουργού Αλέξανδρου-Βασίλειου Καράκα.
Τις ημέρες εκείνες σημαδεύτηκαν επίσης από τις δολοφονίες του συνταξιούχου Αλέξανδρου Παπαθανασίου, του βιοτέχνη Ανδρέα Κούμπου, του 20χροου φοιτητή Μιχαήλ Μυρογιάννη –του οποίου ο θάνατος αποδόθηκε σε πυρά του συνταγματάρχη Νικολάου Ντερτιλή–, του δικηγόρου Κυριάκου Παντελεάκη, καθώς και των Ευστάθιου Κολινιάτη και Ιωάννη Μικρώνη.
Ολόκληρος αυτός ο αδιάψευστος κατάλογος, προϊόν πολύχρονης επιστημονικής επαλήθευσης, δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στον «Ταχυδρόμο» στις 15 Νοεμβρίου 2003, συνοδευόμενος από χάρτες και στοιχεία που συνθέτουν την ιστορική αλήθεια απέναντι σε κάθε προσπάθεια παραχάραξης της μνήμης.
