Τον πλούτο και τη μοναδική ακρίβεια της ελληνικής γλώσσας αναδεικνύει η μελέτη λέξεων που μπορεί να φαντάζουν παλιές ή λόγιες, ωστόσο κουβαλούν μια ιδιαίτερη εκφραστική ομορφιά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η λέξη «όμμα», η οποία αποτελεί μια λόγια και απαρχαιωμένη μορφή που σημαίνει απλώς «μάτι».
Αν και δεν χρησιμοποιείται πλέον στην καθημερινή ομιλία, η παρουσία της παραμένει αμείωτη σε παλαιότερα κείμενα, στην εκκλησιαστική γλώσσα, καθώς και σε έναν πυρήνα σταθερών φράσεων που επιβιώνουν έως σήμερα.
Η γλωσσική αυτή κληρονομιά διατηρείται ζωντανή μέσα από χαρακτηριστικές λαϊκές και λόγιες εκφράσεις που χρησιμοποιούνται συχνά στον λόγο μας. Ενδεικτικά, η φράση «ιδίοις όμμασι» σημαίνει ότι κάποιος είδα κάτι αυτοπροσώπως και με τα ίδια του τα μάτια, ενώ η έκφραση «τυφλοίς όμμασι» παραπέμπει σε πράξεις που γίνονται με τυφλή εμπιστοσύνη και χωρίς αμφιβολία.
Παράλληλα, η γνωστή φράση «παίρνω των ομματιών μου» συνεχίζει να αποδίδει γλαφυρά την κίνηση κάποιου να σηκωθεί και να φύγει αποφασιστικά από έναν χώρο.
