Νίκος Τσούλιας Όταν λατρεύεις τα ταξίδια και έχεις επισκεφτεί πάνω από 35 πόλεις στο εξωτερικό, από τη Μινεάπολη έως το Νέο Δελχί, αλλά μόνο το Παρίσι επισκέπτεσαι ξανά και ξανά από το μακρινό 1981 έως το τωρινό 2026, τότε κάτι σου συμβαίνει…
Μην τα βάζεις με τις φαντασιώσεις του άλλου - εκτός αν δεν είχες ποτέ, μόνο τότε δικαιολογείσαι. Αλλά σε μια τέτοια περίπτωση, πώς μπορεί να είναι η ζωή σου; Το Παρίσι λοιπόν είναι μια φαντασίωση. Και αν δεν μπορείς να την ικανοποιήσεις, τότε ξεγέλασέ την με μια άλλη φαντασίωση. Γιατί το Παρίσι είναι πάντα μια ωραία ιδέα.
Όταν έχεις μια τόσο ισχυρή και πάντα ζωντανή φαντασίωση, να ζήσεις ένα μεγάλο διάστημα της ζωής σου εκεί, στην πόλη της διανόησης και των αγαπημένων σου στοχαστών και βλέπεις ότι δεν θα τα καταφέρεις, μπορείς να πηγαίνεις κατά καιρούς, να ανανεώνεις τον πόθο σου, να περιδιαβαίνεις τους άπειρους χώρους του πολιτισμού, παλιούς και σύγχρονους, αλλά να μην μένεις κυρίως στο φαίνεσθαι των αυτοκρατορικών μνημείων, αλλά να αφουγκράζεσαι τη βοή της Γαλλικής επανάστασης, που άλλαξε τον κόσμο γκρεμίζοντας τον απολυταρχισμό με το φοβερό τρίπτυχό της “Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη”, που τροφοδοτεί ακόμα και σήμερα τους εργαζόμενους με το αξιακό της φορτίο. Γιατί το Παρίσι έχει τον Γαλλικό Μάη. Γιατί πάντα είναι ένα πρωτοπόρο κοινωνικό εργαστήρι.
Να γεύεσαι τους τόσους και τόσους ξεχωριστούς χώρους του πολιτισμού. Το Παρίσι δεν έχει ένα κέντρο. Είναι η πόλη με πολλαπλά βασικά της σημεία, τουριστικής και πολιτιστικής έλξης: Το Μουσείο του Λούβρου (με τη Νίκη της Σαμοθράκης, την Αφροδίτη της Μήλου, την Τζοκόντα...), τον πύργο του Άιφελ, τη Νοτρ Ντάμ, την Αψίδα του Θριάμβου, τη Μονμάρτρη, τον Σηκουάνα, τους κήπους του Λουξεμβούργου κλπ. Είναι πόλη της Γαλλίας αλλά και πόλη του Κόσμου. Ο υπερτουρισμός θέτει όμως σοβαρά προβλήματα.
Να επισκέπτεσαι τα αγαπημένα σου καφέ Cafe de Flore και Les Des Magot δίπλα – δίπλα στη Bd Saint Germain, να φαντασιώνεσαι ότι κάπου εκεί κάθονταν ιερά τέρατα της σκέψης, της έρευνας, της τέχνης (Σαρτρ, Πικάσο, Ζιντ, Κοκτώ, Σιμόν ντε Μποβουάρ κλπ και πιο πολύ ο ...φίλος σου Αλμπέρ Καμύ), να βγάζεις το καλό σου σημειωματάριο, γιατί τώρα πρέπει να γράφεις χειρόγραφα σε χαρτί και όχι σε laptop, γιατί κι αυτοί έτσι έγραφαν, να διαβάσεις ξανά βιβλία τους που έχεις πάρει μαζί σου (Τον Μύθο του Σίσυφου, την Πανούκλα, τον Ξένο, τη Ναυτία…) και να τα ξαναδιαβάσεις, να συναντήσεις πάλι το πνεύμα τους μαζί με το στέκι τους.
Ναι, η φαντασίωση μπορεί να ‘ναι θεριό ανήμερο μα και μεγαλείο είναι συνάμα και εύκολα τη μετασχηματίζεις με μια συμβολική κίνηση, ναι με τους συμβολισμούς αναδημιουργείς την πραγματικότητά σου και έτσι ...πας περίπατο την τόσο κραταιά φαντασίωση, που όσο περνά ο καιρός τόσο θεριεύει. Εντάξει δεν είσαι κανένα σπουδαίος των Γραμμάτων, δεν είσαι δημιουργός ιδεών και στοχασμών. Είσαι απλά και μόνο φοβερός αναγνώστης, μόνιμος αναζητητής. Λατρεύεις τα Γράμματα, που σου έδωσαν μια ζωή γεμάτη πνευματική ελευθερία και ξέρεις πολύ καλά ότι όσο πιο πολύ διαβάζεις, τόσο πιο πολύ επιθυμείς το διάβασμα… Άλλωστε, δεν μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς το διάβασμα, χωρίς τα βιβλία.
Και μετά ναι, κάτι θα γράφεις εκεί κάθε φορά. Γιατί, το γράψιμο είναι το αγαπημένο, το πιο δημιουργικό και μακρύ νήμα της ζωής σου, από τις καλές σου εκθέσεις στο Δημοτικό σχολείο, που στις εκθείαζε ο δάσκαλος και από το μακρινό ξεκίνημα της αρθρογραφίας σου το 1980 σε εφημερίδες και σε περιοδικά, με δοκίμια και διηγήματα πάνω από 5.000 μέχρι σήμερα με την ίδια καθημερινή όμορφη δραστηριότητά σου.
Το Παρίσι είναι πάντα μια ωραία ιδέα. Όχι, μόνο γιατί είναι μια πόλη γοητείας και ελευθερίας. Αλλά και γιατί μπορεί να γίνει μια φαντασίωσή σου, για ένα όνειρο που είναι πανέμορφο ακόμα και όταν μείνει όνειρο…
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Βγήκαν οι προκηρύξεις εκπαιδευτικών - Όλα τα κριτήρια
Τσίπρας: Καθηγητής στην Κρήτη έκανε το πρωί μάθημα και το βράδυ ντελίβερι
