Στο τέλος του 2025, κατά την εκκαθάριση των μη ενεργών φοιτητών, διαγράφηκαν περίπου 308.600 άτομα, ενώ περίπου 35.000 έλαβαν μια δεύτερη ευκαιρία. Ωστόσο, τα στοιχεία για τους ενεργούς φοιτητές δείχνουν μια διαφορετική πραγματικότητα: ένας στους δύο δεν παρακολουθεί τα μαθήματα τακτικά, δεν συμμετέχει στις εξετάσεις και καθυστερεί σημαντικά να ολοκληρώσει το πρόγραμμα σπουδών του.
Οι λόγοι αυτής της κατάστασης δεν καταγράφονται με σαφήνεια στην έκθεση της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης. Είναι πιθανό ότι πολλοί φοιτητές απογοητεύονται από το επίπεδο σπουδών, έχουν επιλέξει σχολές που δεν τους ενδιαφέρουν ή εργάζονται για την επιβίωση, καθιστώντας τη φυσική παρουσία στη σχολή πολυτέλεια. Παρά τα αίτια, η καθυστερημένη αποφοίτηση αποτελεί κεντρικό χαρακτηριστικό του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, με επιπτώσεις τόσο για τους ίδιους όσο και για την οικονομία.
Στην αγορά εργασίας, οι απόφοιτοι αντιμετωπίζουν επίσης δυσκολίες. Παρά τη βελτίωση ορισμένων δεικτών τα τελευταία χρόνια, η θέση τους παραμένει αδύναμη σε σύγκριση με άλλες χώρες του ΟΟΣΑ. Η απασχόληση των κατόχων πτυχίου φτάνει στο 77,6%, ενώ των μεταπτυχιακών στο 87,1%, με τη χώρα να κατατάσσεται στις χαμηλότερες θέσεις. Η απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου αυξάνει τις πιθανότητες απασχόλησης κατά 9,5% και του διδακτορικού κατά 17,1%, χωρίς όμως να φτάνουν τον διεθνή μέσο όρο.
Η έκθεση τονίζει ότι η έγκαιρη αποφοίτηση και η επαγγελματική εμπειρία κατά τη διάρκεια των σπουδών συμβάλλουν στην ταχύτερη ένταξη στην αγορά εργασίας και σε υψηλότερες αποδοχές. Δεν προκαλεί εντύπωση, λοιπόν, ότι πολλοί νέοι επιστήμονες επιλέγουν να εργαστούν στο εξωτερικό, επιβεβαιώνοντας ότι χωρίς κατάρτιση και επιστημονικό δυναμικό, μια χώρα παραμένει ακολουθώντας, ενώ με επιστήμονες μπορεί να πρωτοστατήσει.
