Τι είναι και πώς γίνεται αντιληπτή
Η αιφνίδια νευροαισθητήρια βαρηκοΐα χαρακτηρίζεται από ξαφνική μείωση της ακοής, που εμφανίζεται συνήθως μέσα σε λίγες ώρες έως τρεις ημέρες, σχεδόν πάντα σε ένα μόνο αυτί. Οι ασθενείς συχνά παρατηρούν την αλλαγή το πρωί ή κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας. Η απώλεια ακοής συνοδεύεται συχνά από εμβοές, αίσθημα πληρότητας στο αυτί ή και ίλιγγο. Η μείωση μπορεί να είναι ήπια, σοβαρή ή, σπάνια, πλήρης.
Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση
Οποιαδήποτε αιφνίδια αλλαγή στην ακοή πρέπει να θεωρείται επείγουσα. Η αξιολόγηση από ΩΡΛ είναι απαραίτητη, για να αποκλειστούν προβλήματα που εμποδίζουν τη μετάδοση του ήχου, όπως βύσματα κυψελίδας, ωτίτιδες ή δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με ακοολογικό έλεγχο, όπου καταγράφεται πτώση τουλάχιστον 30 dB σε τρεις διαδοχικές συχνότητες.
Αιτίες της αιφνίδιας απώλειας ακοής
Η αιφνίδια βαρηκοΐα συνήθως θεωρείται ιδιοπαθής, καθώς σε πολλές περιπτώσεις δεν εντοπίζεται σαφής αιτία. Ωστόσο, πιθανοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν ιογενείς λοιμώξεις, μικροαγγειακές διαταραχές στον κοχλία, αυτοάνοσες διαδικασίες ή κυτταρικό stress. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βαρηκοΐα μπορεί να σχετίζεται με άλλες παθήσεις, όπως ακουστικό νευρίνωμα ή νόσο του Ménière, οπότε απαιτούνται εξειδικευμένες εξετάσεις.
Η κύρια θεραπεία είναι η χορήγηση κορτικοστεροειδών, είτε από το στόμα είτε ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά. Επιπλέον, η ενδοτυμπανική έγχυση κορτιζόνης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως συμπληρωματική ή εναλλακτική θεραπεία. Η έναρξη της θεραπείας πρέπει να γίνεται το συντομότερο δυνατό, ιδανικά εντός 7–14 ημερών από την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Η θεραπεία μπορεί να έχει όφελος ακόμα και έως 6 εβδομάδες μετά την έναρξη, αλλά αυτό είναι σπάνιο.
Πρόγνωση και επανεμφάνιση
Η ανάρρωση εξαρτάται από παράγοντες όπως ηλικία, βαθμός βαρηκοΐας, παρουσία ιλίγγου και χρόνος έναρξης θεραπείας. Περίπου 1 στους 2–3 ασθενείς ανακτά μέρος της ακοής μέσα στις πρώτες δύο εβδομάδες, με πιθανή περαιτέρω βελτίωση τις επόμενες εβδομάδες, όχι όμως μετά τους 3 μήνες. Η υποτροπή είναι σπάνια και συνήθως μονόπλευρη.
Δεδομένου ότι η αιτία είναι συχνά άγνωστη, δεν υπάρχουν συγκεκριμένα προληπτικά μέτρα. Η αποφυγή δυνατών ή συνεχών θορύβων παραμένει η βασική στρατηγική προστασίας της ακοής.
