Το «ζούμε χώρια, αλλά μαζί», δηλαδή το να έχει κάποιος μια σοβαρή σχέση αλλά να μένει σε άλλο σπίτι από τον αγαπημένο του, είναι το «κλειδί» της καλής ψυχικής υγείας για τα ζευγάρια τρίτης ηλικίας, όπως διαπιστώνει νέα μεγάλη έρευνα που έγινε στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Τα ζευγάρια που γνωρίζονται στην τρίτη ηλικία και αποφασίζουν να μη συγκατοικήσουν, έχουν μεγαλύτερα οφέλη για την ψυχική υγεία σε σύγκριση με όσους είναι παντρεμένοι ή συγκατοικούν. Και αυτό, επειδή δεν υπάρχουν «προστριβές», «έντονες καθημερινές αλληλεπιδράσεις» και υποχρεώσεις προς τη φροντίδα του άλλου.
Τα ζευγάρια αυτά αποφεύγουν επίσης τις «νομικές υποχρεώσεις και τις θεσμικές δεσμεύσεις» που δυσκολεύουν την φυγή από έναν δυστυχισμένο γάμο, σύμφωνα με τη μελέτη του καθηγητή Γιανγκ Χου του Πανεπιστημίου Lancaster και του Δρ Ρόρι Κούλτερ του University College του Λονδίνου.
Αμφισβητώντας την αντίληψη ότι οι ηλικιωμένοι προτιμούν πιο «συμβατικές» επιλογές που περιλαμβάνουν γάμο και συγκατοίκηση, η έρευνα διαπίστωσε ότι όταν οι άνω των 60 ετών δημιουργούν μια νέα σχέση, η «χωριστή συμβίωση» είναι η πιο δημοφιλής επιλογή και μάλιστα 10 φορές πιο πιθανή από τον γάμο.
Για παράδειγμα, η ηθοποιός Χελένα Μπόνχαμ Κάρτερ και ο σκηνοθέτης Τιμ Πάρτον ζούσαν χωριστά αλλά κοντά, κατά τη διάρκεια του 13ετούς γάμου τους.
Και η Μίριαμ Μάργκελιζ ζει χωριστά από τη σύντροφό της Χέδερ Σάδερλαντ για περισσότερα από 50 χρόνια, αν και πέρυσι η πρωταγωνίστρια του Χάρι Πότερ δήλωσε ότι το ζευγάρι θέλει να συγκατοικήσει, τονίζει η Guardian.
Η νέα έρευνα βασίστηκε σε στοιχεία από τα νοικοκυριά του Ηνωμένου Βασιλείου και των ζευγαριών άνω των 60 ετών, τις σχέσεις τους και την ψυχική τους υγεία μεταξύ 2011 και 2023. Και είναι η πρώτη φορά που το θέμα εξετάζεται σε εθνική κλίμακα.
Αυτό που έχει ενδιαφέρον επίσης στη μελέτη είναι ότι μεταξύ των ηλικιωμένων που ζούσαν χώρια, το 64% ζούσε σε απόσταση 30 λεπτών μεταξύ τους και υπήρχε ισότητα.
