Μεμψιμοιρία : η παθητική και μοιρολατρική αντιμετώπιση των γεγονότων με γκρίνια και παράπονα - εκδήλωση δυσφορίας συνήθως για ασήμαντη αφορμή
Ο Θεόφραστος (371 – 287π.Χ.), φιλόσοφος, βοτανολόγος από την Ερεσσό της Λέσβου, που περιέγραψε αρκετούς από τους ανθρώπινους χαρακτήρες, αφιέρωσε κείμενο και στον Μεμψίμοιρο. Γι'' αυτόν γράφει χαρακτηριστικά ότι είναι εκείνος που, όταν του φέρνει ο φίλος του ένα κέρασμα, αντί να χαρεί, κατηγορεί τον ελεήμονα γνωστό του ότι του στέρησε την ευκαιρία να δοκιμάσει το κρασί και το ποτό με το να μην τον προσκαλέσει στο δείπνο. Αν βρει ένα πορτοφόλι, πάλι μεμψιμοιρεί, γιατί δεν βρήκε έναν θησαυρό.
Συνώνυμο του μεμψίμοιρου είναι ο γκρινιάρης, ο παραπονιάρης, ο αγνώμων, ο κακομοίρης, ο γογγυστής.
Πιο λαϊκά συνώνυμα είναι ο μουρμούρης, ο γουρσουζουλεμές.
Αντώνυμα ο ήρεμος, ο ευτυχισμένος, ο χαρούμενος, όποιος έχει μάθει να ζει ευχαριστιακά.
