Alfavita Newsroom Το κέρατο προέρχεται από το αρχαιοελληνικό κέρας λέμε τη σκληρή έκφυση που μεγαλώνει στο κεφάλι ορισμένων θηλαστικών, αρσενικών ζώων, συνήθως σε ζευγάρι. Από την παμπάλαια πελασγική ρίζα καρ ή κερ προκύπτουν μύρια όσα:
κάρα, κρανίον, κράνος, κράτος, κραταιός, καρούμπαλο, κουρέας < κείρω <από τον παρακ. κέκαρμαι , καρηκομμώ, κέρας, κερατάς, κερασφόρος, Κεράτιος κόλπος, καράτι κλπ.
Μεταφορικά κέρατο και κεράτωμα ονομάζουμε τη μοιχεία και γενικότερα την σεξουαλική απιστία σε ένα ζευγάρι.
Ο γνωστός βυζαντινός διανοούμενος είχε κάνει μία πραγματεία «Πόθεν το του κερατά όνομα». Εκεί φαίνεται ότι ο Ψελλός υποστήριξε πως τα κερασφόρα ζώα και ιδιαίτερα τα αρσενικά δεν είναι ζηλότυπα και δεν απαιτούν το ταίρι τους να έχει μονογαμική σχέση μαζί τους. Και αυτό, λέει πάντα ο Ψελλός, έρχεται σε αντίθεση με άλλα ζώα που είναι περισσότερο...κτητικά.
«Των γαρ αλόγων ζώων, όσα μεν ουκ έχει κέρατα οργίλα και ζηλότυπα περί τα ευνάς… τα δε γε κερασφόρα σχεδόν ειπείν ξύμπαντα ράστα το πάθος υφίστανται· εντεύθεν γουν τον μη περί την ιδίαν γαμετήν ζηλοτυπούντα μηδ’ άλλως αγανακτούντα επί τω πράγματι κερατάν ο ονοματοθέτης ωνόμασεν».
Η συγκεκριμένη ετυμολογία, σύμφωνα με τον Νίκο Σαραντάκο, είναι αρκετά πειστική καθώς εκείνη την εποχή οι άνθρωποι παρατηρούσαν τη φύση και ως εκ τούτου τις συμπεριφορές ζώων, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές παρομοιώσεις ανθρώπων με μέλη του ζωϊκού βασιλείου.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
