Alfavita Newsroom Κατά την αρχαιότητα, η κατανάλωση κρέατος σχετιζόταν με την οικονομική επιφάνεια του σπιτικού αλλά και τη γεωγραφική του θέση: οι αγροτικές οικογένειες μέσω του κυνηγιού και της τοποθέτησης μικροπαγίδων είχαν πρόσβαση σε πτηνά και λαγούς, ενώ μπορούσαν να μεγαλώνουν πουλερικά και χήνες στις αυλές τους. Οι ελαφρώς πλουσιότεροι μπορούσαν να διατηρούν κοπάδια με πρόβατα, κατσίκες και γουρούνια.
Στις πόλεις το κρέας κόστιζε πάρα πολύ με εξαίρεση το χοιρινό: κατά την εποχή τού Αριστοφάνη, ένα γουρουνάκι γάλακτος κόστιζε τρεις δραχμές,] ποσό που αντιστοιχεί σε τρία ημερομίσθια ενός δημοσίου υπαλλήλου. Στην κλασική Αθήνα, οι περισσότεροι έτρωγαν κρέας, αρνίσιο ή κατσικίσιο, μονάχα στις γιορτές. Μολαταύτα, τόσο οι πλούσιοι όσο και οι φτωχοί κατανάλωναν λουκάνικα.
Επιπλέον, η κατανάλωση κρέατος έχει εξέχοντα ρόλο στα πλαίσια θρησκευτικών εθιμοτυπικών: η μερίδα των θεών (λίπη και οστά) παραδίδονται στις φλόγες, ενώ η μερίδα των ανθρώπων (το ψαχνό κρέας) μοιράζεται στους παρευρισκομένους.
Εντυπωσιακά ήταν στα συμπόσια τα εδέσματα με βάση τα κρεατικά. Ανάμεσα σε αυτά, υπήρχαν πολλά πιάτα με εντόσθια κλπ: γαρδούμπες, ήνυστρον (πατσάς) και κοιλιές από γουρουνόπουλο, ψητά κεφαλάκια από κατσίκια, ποδαράκια και χοιρομέρι, μύτες χοιρινές, βραστά αρνιά και κατσίκια με γευστικές σάλτσες. Επίσης εντόσθια μικρών εριφίων. Και στη συνέχεια έρχονταν τα κυνήγια, λαγοί, πέρδικες, φασιανοί κλπ.
Πολλά περίεργα έτρωγαν, όχι όμως τα χοιρινά μυαλά, όπως μας αναφέρει ο Αθήναιος, γιατί τους το απαγόρευαν οι φιλόσοφοι, ισχυριζόμενοι ότι «όποιοι τρώνε απ' αυτά είναι σαν να τρώγουν κουκιά στις κεφαλές όχι μόνο των γονέων αλλά και των άλλων απαγορευμένων πραγμάτων».
Πως όμως τα μαγείρευαν
Το μαγείρεμα των κρεάτων γινόταν με διάφορους τρόπους, ψητά στο φούρνο ή στη σούβλα, ακόμα και βραστά με διάφορα λαχανικά και καρυκεύματα.
Στο κεντρικό σημείο της κουζίνας υπήρχε μια τετράγωνη λίθινη κατασκευή, η εστία, στην οποία άναβαν φωτιά και μαγείρευαν. Εκτός από την εστία, υπήρχαν ράφια όπου αποθήκευαν τα πήλινα μαγειρικά σκεύη τους, αλλά και ξύλινοι πάγκοι που χρησίμευαν για τη προετοιμασία και την τοποθέτηση του φαγητού.
Υπάρχουν άλλες αναφορές που λένε, ότι το κρέας μαγειρευόταν στην αυλή ή σε ένα δωμάτιο με οπή στη κορυφή για να φεύγει ο καπνός, άλλοτε μέσα σε λέβητες στηριγμένους σε τρίποδες, άλλοτε αφού το έκοβαν σε κομμάτια, το αλάτιζαν το έψηναν σε οβελίες πάνω σε ειδικές σχάρες. Ανάλογες συνήθειες μας αναφέρει ο Όμηρος για το θεό Ερμή ο οποίος συνήθιζε να κόβει το κρέας μικρά κομματάκια, να τα περνά σε σουβλάκια και να τα ψήνει σε κάρβουνα.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
