Οι κινηματογράφοι στην Αθήνα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της πόλης και ενώ η ψηφιακή εποχή βρίσκεται στο απόγειό της, κάποια από τα σινεμά αυτά λειτουργούν ακόμα και προσφέρουν μία μοναδική εμπειρία στους επισκέπτες τους.
Ααβόρα, Εξάρχεια
Ο κινηματογράφος Ααβόρα λειτούργησε για πρώτη φορά το 1965. Άλλαξε μία φορά ιδιοκτήτη το 1983 και αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η ιστορία του ονόματός του. Ο πρώτος του ιδιοκτήτης αποφάσισε να του δώσει το όνομα ενός φοίνικα της Αφρικής γιατί τα δύο «α» στη σειρά ήταν ιδανικά για να εμφανίζεται πρώτος στη λίστα με τα σινεμά στις εφημερίδες της εποχής. Διαθέτει μία μόνο αίθουσα σε σύγκριση με άλλους κινηματογράφους.
Δυστυχώς η πανδημία, έκλεισε προσωρινά τον κινηματογράφο αυτόν με τελευταία φορά που άνοιξε τις πόρτες του ήταν στις 13 Μαρτίου του 2020.
Τριανόν, Αθήνα
Ο κινηματογράφος Τριανόν έκανε πρεμιέρα το 1960 και από τότε λειτουργεί ασταμάτητα. Πίσω από την μακρόχρονη πορεία του βρισκόταν ο Λεωνίδας Παπαγεωργίου και ο πατέρας του από τον οποίο το παρέλαβε.
Ήταν ο πρώτος χώρος που κατασκεύασε την ανοιγόμενη οροφή της αίθουσας προβολών, κάτι που του επιτρέπει να λειτουργεί τόσο σαν θερινό και χειμερινό σινεμά,
Άστυ, Πλατεία Κλαυθμώνος
Το ΑΣΤΥ στεγάζεται σε τμήμα του υπογείου του επί της οδού Κοραή 4 κτηρίου και λειτουργεί από το 1939. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής μέρος του υπογείου έγινε τόπος μαρτυρίου για πολλούς αγωνιστές. Το Υπουργείο Πολιτισμού χαρακτήρισε το τμήμα αυτό του υπογείου ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Τις δεκαετίες του 1950 και 1960 ο κινηματογράφος γνώρισε μεγάλες δόξες, ενώ οι προβολές ήταν κυρίως ταινιών γαλλικής παραγωγής.
Ο κινηματογράφος είναι χαρακτηρισμένος ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, επειδή αποτελεί ιστορικό χώρο πολιτιστικής επικοινωνίας των κατοίκων της πόλης των Αθηνών και είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με τις μνήμες των κατοίκων όλου του λεκανοπεδίου.
Πάλας, Παγκράτι
Το Σινέ Πάλας στο Παγκράτι άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του το 1925, και είναι ο παλιότερος κινηματογράφος στην Αθήνα. Η μεγαλύτερη άνθηση ήρθε στις δεκαετίες του 1950-60 όπου σχηματίζονταν ουρές για να μπουν μέσα, ενώ έκοβε περίπου 5000 εισιτήρια την ημέρα, ειδικά τα καλοκαίρια που λειτουργούσαν και οι δύο αίθουσες (θερινή και χειμερινή).
