Εθνική τραγωδία; Αναζητείστε τους πολιτικούς! Στην χώρα της φιλοσοφίας: «πάμε και όπου βγει», συνήθως δεν βγάζει πουθενά…
Και αυτό το τραγικό: «πάμε και όπου βγει», το βιώνουμε καθημερινά, άλλοι το προσπερνάμε, άλλοι το αποδεχόμαστε, το έχουν πολλοί σαν πυξίδα ζωής, μέχρι που ένα τραγικό δυστύχημα, εκτός από τους δεκάδες νεκρούς που αφήνει πίσω του, αποκαλύπτει και την επιπολαιότητα που μας διακρίνει ως λαό, την επιδερμική αντιμετώπιση των καταστάσεων, τους επικίνδυνους αυτοσχεδιασμούς – πατέντες τους αποκαλούμε κομπάζοντας – που επισκευάζουμε τις διαδρομές της ζωής μας, μέχρι να συγκρουστούμε με τον θάνατο.
Στην Ελλάδα, ξημέρωσε νύχτα η πρώτη μέρα του Μάρτη! Οι οιμωγές των αλαφιασμένων συγγενών, που αναζητούσαν απεγνωσμένα κάποιον δικό τους με μια φωτογραφία στο χέρι, σκεπάζουν τις πολιτικές κορώνες των κυβερνόντων, της αντιπολίτευσης, των επίδοξων εθνοσωτήρων, που έσπευσαν ασμένως στον τόπο της τραγωδίας να αποτίσουν φόρο… ψήφου.
