Alfavita Newsroom 31 Δεκεμβρίου 1994, όλα τα παιδιά μαζεύονται στο σπίτι με την οικογένειά τους για να φάνε και στο τέλος να ανοίξουν τα δώρα. Τη χρονιά όμως εκείνη ένα παιδί δεν γύρισε σπίτι.
Στην Ερμιόνη της Αργολίδας, αργά το βράδυ της παραμονής Πρωτοχρονιάς του 1994 αποκαλύφθηκε ένα απεχθές έγκλημα με θύμα ένα εξάχρονο παιδί, τον Νικολάκη, γιο του Μανώλη Δουρή. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ποιος είναι ο δολοφόνος, όμως το μυστήριο ξετυλίχτηκε.
Ο 7χρονος Νίκος είχε πάει στο γήπεδο και έπαιζε με άλλα παιδάκια. Γύρω στις 18:00 το επέστρεψε σπίτι, μαζί με έναν συνομήλικο ξάδελφο του, που ήταν και ο τελευταίος άνθρωπος που είδε τον Νικολάκη πριν από το τραγικό γεγονός. Σύμφωνα με τα στοιχεία που είχε συγκεντρώσει η αστυνομία, στο προαύλιο ο πατέρας συνάντησε το παιδί του και το ρώτησε πού ήταν και γιατί είχε αργήσει να γυρίσει σπίτι. Ανυποψίαστο το παιδί για όσα θα ακολουθούσαν, του απάντησε ότι είχε πάει με τον ξάδερφό του και με άλλα παιδιά στο γήπεδο για να παίξουν.
Ο Δουρής το χτύπησε και με τη βία το οδήγησε μέσα σε μικρή αποθήκη, στο προαύλιο του σπιτιού. Το παιδί αντιδρούσε και εκείνος το ξαναχτύπησε. Το έβαλε πάνω σε έναν πάγκο, του έβγαλε τα ρούχα και αφού το φίμωσε για να μην φωνάζει, το βίασε.
Στη συνέχεια του έφραξε το στόμα και τη μύτη με τα χέρια για να μην ακουστούν τα ουρλιαχτά του, με αποτέλεσμα το παιδί να πεθάνει. Λίγη ώρα μετά βγήκε έξω, είδε ότι δεν υπήρχε κανένας μάρτυρας και γύρισε στην αποθήκη. Έντυσε το παιδί, το σήκωσε και το μετέφερε στο σημείο όπου βρέθηκε αργότερα.
Όσο περνούσε η ώρα και ο Νικολάκης δεν εμφανιζόταν, ο Μανώλης Δουρής και τα μέλη της οικογένειας του βγήκαν από το σπίτι και άρχισαν να ψάχνουν παντού χωρίς αποτέλεσμα.
Στη περιοχή καταφθάνει αστυνομική βοήθεια από την Αθήνα για να λύσει το γόρδιο δεσμό της εξαφάνισης. Εθελοντές και αστυνομικοί, έχουν ψάξει κάθε σπιθαμή εδάφους στη περιοχή, αλλά ο Νικόλας δεν έχει εντοπιστεί.
Το «θέατρο» του πατέρα
Περίπου 60 ώρες μετά την αποτρόπαια παιδοκτονία ο Μανώλης Δούρης έλεγε «Μου σκότωσαν το παιδί και δεν πρόκειται να το βρούμε. Δεν είναι ζωντανό» και παρίστανε τον απαρηγόρητο. Έκλεγε και σπάραζε μπροστά στους αστυνομικούς και σε δημοσιογράφους, φώναζε ότι θα πάρει εκδίκηση, όλα αυτά μέχρι που η ανάκριση προχώρησε στο σημείο, ώστε να κριθεί ο ίδιος ύποπτος.
Τελικά, κατά την ανάκριση στην αστυνομία ο δράστης «έσπασε» και ομολόγησε ότι αυτός είχε σκοτώσει το παιδί του, περιγράφοντας μάλιστα με λεπτομέρειες τις συνθήκες του αποτρόπαιου εγκλήματος, καθώς και του βιασμού που είχε προηγηθεί.
Στη δίκη του υπήρχαν αντιφάσεις στην ομολογία του, καθώς την μία προσπαθούσε να ενοχοποιήσει τον εαυτό του και την άλλη κατηγορούσε την σύζυγο του ότι η ίδια μαζί με τον εραστή της σκότωσαν τον 6χρονο Νίκο.
Εν τέλει καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για «ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση», σε φυλάκιση ενός έτους για ασέλγεια και 20 ετών για βιασμό.
Ο Μανώλης Δουρής δεν θα προλάβει να εκτίσει την ποινή του. Έπειτα από ανελέητους και αλλεπάλληλους ξυλοδαρμούς και βιασμούς από συγκατηγορουμένους του, στις 25 Φεβρουαρίου 1996 αυτοκτόνησε στο κελί του, με ένα καλώδιο τηλεόρασης.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750€: Βγήκε το Μητρώο Ωφελουμένων - Μάθετε αν είστε μέσα και ξεκινήστε
Αλλαγή νόμου: ΝΕΑ εξ αποστάσεως Πιστοποίηση Η/Υ για Προσλήψεις Εκπαιδευτικών
