Θαύμα! Το εικόνισμα του Κώστα του Σημίτη μίλησε!
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ
Ωραίο το εικόνισμα του Κώστα του Σημίτη, χθες στον ΣΚΑΪ. Ο Σημίτης έσπασε τη σιωπή του και μίλησε. Το εικόνισμα στριμώχτηκε από τις ερωτήσεις του κυρίου Παύλου Τσίμα και της κυρίας Σίας Κοσιώνη… Το λιβάνισμα του εικονίσματος του «εκσυγχρονιστή πρωθυπουργού» (1996-2004) της «ισχυρής Ελλάδας» που «μας έβαλε στην ΟΝΕ», στον «σκληρό πυρήνα της ΕΕ», ήταν ασταμάτητο.
Ακολουθούν πέντε «στιγμές» από τη διακυβέρνηση Σημίτη που δεν πρόλαβαν να σχολιαστούν αρκετά, χτες. Ίσως να μην είχε χρόνο το εικόνισμα. Σε αυτές να προσθέσουμε τα ξεπουλήματα δημόσιας περιουσίας, τους μεγαλοεργολάβους που έκαναν πάρτι και φυσικά τα «χρυσά κουτάλια», με τα οποία θα τρώγαμε όλοι μαζί, το (νόμιμο, βεβαίως – βεβαίως) φαγοπότι της οργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων και τις αποικιοκρατικές συμβάσεις των «μεγάλων έργων» (όταν η Ελλάδα ήταν «ένα απέραντο εργοτάξιο»). Κάθε προσθήκη για τη «χρυσή οκταετία» του Κώστα του Σημίτη δεκτή.
Ίμια 1996. Ο Σημίτης εκφράζει την εξωτερική πολιτική μιας «κυρίαρχης χώρας» σε μια φράση:«Θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των ΗΠΑ».
Ο Κούρδος ηγέτης Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ήταν, για 15 μέρες, στην ελληνική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι της Κένυας. 15 Φεβρουαρίου 1999, η μέρα που η κυβέρνηση Σημίτη παραδίδει τον Οτσαλάν.
1999. Η Γιουγκοσλαβία διαλύεται από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα μετατρέπεται σε κέντρο πολεμικών επιχειρήσεων για αεροσκάφη και πλοία. Η κυβέρνηση Σημίτη έδωσε ό,τι ζήτησαν οι ΝΑΤΟϊκοί.
Χρηματιστήριο. Η κυβέρνηση Σημίτη γίνεται σύμβουλος επενδύσεων καλώντας όλους τους Έλληνες να τζογάρουν. Ο δείκτης του Χρηματιστηρίου αρχίζει και πέφτει, πέφτει, πέφτει. Κάποιοι – λίγοι – τότε έβγαλαν λεφτά. Πολλά λεφτά.
Σημίτης και Θεόδωρος Τσουκάτος. Ο Τσουκάτος, πολλά χρόνια αργότερα, παραδέχτηκε ότι πήρε χρήματα από την εταιρεία «Ζήμενς». Τα παρέδωσε στο ταμείο του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με το υπόμνημα που κατέθεσε τον Σεπτέμβριο του 2010 στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής.
Και μια έκτη στιγμή της διακυβέρνησης Σημίτη «δώρο». «Είναι μακέτο τούτο το έργο;» έλεγε τότε, όταν ακόμα δεν είχε γίνει εικόνισμα.
