Έχουν περάσει 5,5 χρόνια από εκείνο το βράδυ στις 22 Δεκέμβρη του 2008, που μάθαμε όλοι το όνομα της, όταν επιστρέφοντας από τη δουλειά της έπεσε σ’ ένα καρτέρι θανάτου. Η Κωνσταντίνα Κούνεβα γυναίκα, μετανάστρια, καθαρίστρια συγκέντρωνε όλα εκείνα τα ταυτοτικά χαρακτηριστικά που την καθιστούσαν απολύτως ευάλωτη. Πριν από την επίθεση είχε πλούσια συνδικαλιστική δράση στο χώρο της καθαριότητας αναδεικνύοντας το απόλυτα ελαστικοποιημένο και εκβιαστικό πλαίσιο εργασίας που επικρατούσε στα ιδιωτικά συνεργεία καθαρισμού. Δέχτηκε απειλές κατά της ζωής της και τελικά τιμωρήθηκε για την «απειθαρχία» της όταν το βιτριόλι έπεφτε στο πρόσωπο της. Ένα τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης αναπτύχθηκε ζητώντας δικαίωση για τα θύματα αυτού που κωδικοποιήθηκε ως «σύγχρονο δουλεμπόριο».
Η Κωνσταντίνα έγινε σύμβολο αντίστασης και θάρρους και σήμερα δίνει την πρώτη της συνέντευξη ως υποψήφια πλέον ευρωβουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ.
Τι θυμάσαι πιο έντονα από το βράδυ της επίθεσης;
To πώς έτρεμε εκείνο το παιδί που μου επιτέθηκε και τους ανθρώπους που έσπευσαν να με βοηθήσουν.
Είσαι ευχαριστημένη από την αντιμετώπιση της Πολιτείας, απέναντι σου, όλα αυτά τα χρόνια;
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια ο κόσμος ήταν δίπλα μου συνέχεια. Τους ευχαριστώ όλους πάρα πολύ. Αυτό το σύνθημα που έλεγαν όταν εγώ ήμουν στο Νοσοκομείο για μήνες και δεν μπορούσα να το ακούσω ή το έγραφαν σε τοίχους, όπως διαπίστωσα μετά, το «Κωνσταντίνα δεν είσαι μόνη» το ένιωσα και στην πραγματικότητα. Μου συμπαραστάθηκαν σε όλα τα επίπεδα.
