Καθώς το σκάφος διασχίζει μια περιοχή στην οποία είχαν αναπάντεχα εντοπιστεί περισσότερα φορτισμένα σωματίδια από το αναμενόμενο, τα όργανά του κατέγραψαν για πρώτη φορά και ακτίνες από χαμηλής ενέργειας γαλαξιακή ακτινοβολία, αφού ατονεί η προστατευτική «φούσκα» του Ήλιου, όπου ο ηλιακός άνεμος σπρώχνει την ακτινοβολία του γαλαξία προς τα έξω.

 

Το διαστημικό σκάφος Voyager 1 συνεχίζοντας ένα ταξίδι που ξεκίνησε πριν από 36 χρόνια,  εγκαταλείπει σιγά - σιγά το ηλιακό μας σύστημα, και γίνεται το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που εισέρχεται στο μεσοαστρικό χώρο, καθώς κάθε μέρα διασχίζει περίπου 1.5 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Τα όργανα που διαθέτει  συνεχίζουν να εκπέμπουν πληροφορίες που έχουν να κάνουν με το αφιλόξενο περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται, παρέχοντας στους επιστήμονες που τα λαμβάνουν στη Γη νέα στοιχεία για τις συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή. Αν και οι κάμερες του σκάφους έχουν σταματήσει να λειτουργούν εδώ και 20 χρόνια, προκειμένου να γίνει οικονομία στην ενέργεια και τη μνήμη, λειτουργεί ακόμη η κεραία του που μετρά το μαγνητικό πεδίο καθώς και όργανα που μετράνε τις κοσμικές ακτίνες. Τα δεδομένα καταγράφονται με τεχνολογία της εποχής του ’70, σε μαγνητικές ταινίες. 

Σε τρεις έρευνες που δημοσιεύτηκαν χθες στο περιοδικό Science, οι επιστήμονες της αποστολής παρουσίασαν τα πιο λεπτομερή μέχρι σήμερα στοιχεία για μια μυστηριώδη περιοχή περίπου 18.6 δισεκατομμυρίων χιλιόμετρων μακριά από τον πλανήτη μας.

Καθώς το σκάφος διασχίζει μια περιοχή στην οποία είχαν αναπάντεχα εντοπιστεί περισσότερα φορτισμένα σωματίδια από το αναμενόμενο, τα όργανά του κατέγραψαν για πρώτη φορά και ακτίνες από χαμηλής ενέργειας γαλαξιακή ακτινοβολία, αφού ατονεί η προστατευτική «φούσκα» του Ήλιου, όπου ο ηλιακός άνεμος σπρώχνει την ακτινοβολία του γαλαξία προς τα έξω.