Ανακοινώσεις 0

«Όχι» του ΣΑΤΕΑ στην εξίσωση ιδιωτικών φορέων με τα ειδικά νηπιαγωγεία – Ζητά απόσυρση του άρθρου 71

Παιδικός Σταθμός
Google Logo Μάθε πρώτος όλες τις σημαντικές ειδήσεις. Βάλε το alfavita.gr στα αποτελέσματα αναζήτησης της Google
Έντονες αντιδράσεις για τη ρύθμιση που αναγνωρίζει ως ισότιμη τη φοίτηση σε πιστοποιημένους φορείς κοινωνικής φροντίδας

Ο Σύλλογος Αποφοίτων Τμημάτων Ειδικής Αγωγής (ΣΑΤΕΑ) αντιδρά έντονα στη ρύθμιση του άρθρου 71 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου, η οποία προβλέπει ότι η φοίτηση παιδιών σε πιστοποιημένους φορείς κοινωνικής φροντίδας, που παρέχουν προγράμματα πρώιμης παρέμβασης και προσαρμοσμένα προγράμματα, θα αναγνωρίζεται ως ισότιμη με τη φοίτηση σε δημόσιες δομές ειδικής προσχολικής εκπαίδευσης. Ο Σύλλογος ζητά την απόσυρση της συγκεκριμένης πρόβλεψης, εκφράζοντας ανησυχίες ότι δημιουργείται ένα παράλληλο πλαίσιο εκπαιδευτικών υπηρεσιών, αντί να αντιμετωπίζονται οι χρόνιες ελλείψεις των δημόσιων ειδικών νηπιαγωγείων. Όπως επισημαίνει, η πιστοποίηση ενός φορέα κοινωνικής φροντίδας δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με την αναγνώριση εκπαιδευτικής δομής, ενώ θέτει ερωτήματα για την ποιότητα, την εποπτεία και το θεσμικό πλαίσιο των προγραμμάτων. Παράλληλα, καλεί εκπαιδευτικούς, γονείς και επιστημονικούς φορείς να συμμετάσχουν στη δημόσια διαβούλευση, καταθέτοντας σχόλια υπέρ της απόσυρσης του άρθρου 71. Ο ΣΑΤΕΑ υπογραμμίζει ότι προτεραιότητα πρέπει να είναι η ενίσχυση της δημόσιας Ειδικής Αγωγής, με νέα ειδικά νηπιαγωγεία, προσβάσιμες σχολικές υποδομές, επαρκή μόνιμη στελέχωση και ουσιαστική επιστημονική υποστήριξη.

Αναλυτικά η ανακοίνωση παρακάτω:

Ο Σύλλογος Αποφοίτων Τμημάτων Ειδικής Αγωγής (ΣΑΤΕΑ) εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στη διάταξη του άρθρου 71 του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου, με την οποία προβλέπεται η αναγνώριση της φοίτησης σε πιστοποιημένους φορείς κοινωνικής φροντίδας που παρέχουν προγράμματα πρώιμης παρέμβασης και προσαρμοσμένα προγράμματα ως ισότιμης με τη φοίτηση σε δημόσιες δομές ειδικής προσχολικής εκπαίδευσης.

Η συγκεκριμένη ρύθμιση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον προσανατολισμό της εκπαιδευτικής πολιτικής και τη θέση που επιλέγει να λαμβάνει η Πολιτεία στη δημόσια Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση.

Τα ειδικά νηπιαγωγεία δεν χρειάζονται υποκατάστατα. Χρειάζονται ουσιαστική ενίσχυση.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τις οικογένειες των παιδιών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, τους συλλόγους, τους επιστημονικούς και εκπαιδευτικούς φορείς, καθώς και κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται για το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης, να πάρουν θέση. Σας καλούμε να συμμετάσχετε στη δημόσια διαβούλευση και να καταθέσετε τα σχόλιά σας στο άρθρο 71, ζητώντας την απόσυρσή του.

Διεκδικούμε:

  • Την ενίσχυση και ανάπτυξη του δημόσιου δικτύου ειδικών νηπιαγωγείων.
  •  Τη δημιουργία νέων δημόσιων δομών, όπου υπάρχουν ακάλυπτες ανάγκες.
  •  Την εξασφάλιση κατάλληλων, ασφαλών και προσβάσιμων σχολικών κτιρίων.
  •  Τη μόνιμη και επαρκή στελέχωση με εκπαιδευτικούς ΕΑΕ, Ειδικό Εκπαιδευτικό και Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό.
  • Την κάλυψη των αναγκών σε εκπαιδευτικό υλικό, εξοπλισμό και επιστημονική υποστήριξη.
  • Την ανάπτυξη υπηρεσιών πρώιμης παρέμβασης ως συμπληρωματικών υπηρεσιών, χωρίς να υποκαθιστούν τη δημόσια εκπαιδευτική ευθύνη.

Η Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πεδίο μεταφοράς ευθυνών σε εναλλακτικούς φορείς, όταν η ίδια η Πολιτεία εξακολουθεί να μην εξασφαλίζει τις αναγκαίες δημόσιες δομές.

Παρακάτω δείτε αυτούσιο το σχόλιο μας στη δημόσια διαβούλευση:

Άρθρο 71 – Προγράμματα σπουδών και προγράμματα πρώιμης παρέμβασης

Ο ΣΑΤΕΑ εκφράζει τη διαφωνία και την έντονη επιφύλαξή του ως προς τη συγκεκριμένη ρύθμιση και ειδικότερα ως προς τη δυνατότητα αναγνώρισης της φοίτησης σε πιστοποιημένους φορείς κοινωνικής φροντίδας ως ισότιμης με τη φοίτηση σε μονάδες ειδικής προσχολικής αγωγής.

Η συγκεκριμένη πρόβλεψη φαίνεται να αποτελεί απάντηση σε υπαρκτές και διαχρονικές αδυναμίες του δημόσιου συστήματος Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, χωρίς ωστόσο να αντιμετωπίζει τις πραγματικές αιτίες τους. Η ανεπαρκής ανάπτυξη των δημόσιων ειδικών νηπιαγωγείων, οι ελλείψεις κατάλληλων και προσβάσιμων σχολικών υποδομών, η περιορισμένη χωρητικότητα αρκετών υφιστάμενων μονάδων, καθώς και η μη επαρκής στελέχωσή τους με εκπαιδευτικό, ειδικό επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό, δημιουργούν συνθήκες που δυσχεραίνουν την πρόσβαση των παιδιών με αναπηρία στη δημόσια ειδική προσχολική εκπαίδευση.

Παρά τις προσπάθειες ίδρυσης νέων οργανικών θέσεων τα τελευταία χρόνια, εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικά κενά ως προς την κάλυψη των πραγματικών αναγκών. Η ίδρυση οργανικών θέσεων, άλλωστε, δεν αρκεί από μόνη της, εάν δεν συνοδεύεται από την αντίστοιχη κάλυψή τους και την ανάπτυξη των αναγκαίων υποδομών. Η Πολιτεία οφείλει πρωτίστως να διασφαλίσει την επαρκή ανάπτυξη, στελέχωση και λειτουργία των δημόσιων δομών ειδικής προσχολικής αγωγής και όχι να θεσμοθετεί εναλλακτικές διαδρομές φοίτησης, οι οποίες ενδέχεται να υποκαταστήσουν σταδιακά την ευθύνη της για την παροχή δημόσιας και δωρεάν ειδικής εκπαίδευσης.

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί η εξομοίωση της πιστοποίησης φορέων κοινωνικής φροντίδας με την αναγνώριση εκπαιδευτικού έργου ισότιμου με εκείνο των σχολικών μονάδων ειδικής προσχολικής αγωγής. Η πιστοποίηση ενός φορέα αφορά την παροχή υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας και δεν συνιστά αυτομάτως πιστοποίηση εκπαιδευτικής δομής. Η παροχή υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας και η παροχή οργανωμένης εκπαιδευτικής διαδικασίας αποτελούν διακριτά πεδία, με διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο, σκοπούς και απαιτήσεις. Η έγκριση ενός προγράμματος από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, ακόμη και όταν συνοδεύεται από προϋποθέσεις στελέχωσης και εποπτείας, δεν απαντά από μόνη της στο ευρύτερο ζήτημα της θεσμικής κατοχύρωσης, της εκπαιδευτικής ευθύνης και της διασφάλισης της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Επιπλέον, η διάταξη εγείρει σοβαρά ερωτήματα ως προς τον προσδιορισμό των προγραμμάτων ως προγραμμάτων πρώιμης παρέμβασης για παιδιά ηλικίας από τεσσάρων (4) έως επτά (7) ετών. Στη διεθνή επιστημονική και θεσμική προσέγγιση, η πρώιμη παρέμβαση (Early Childhood Intervention) αφορά κατά κύριο λόγο την έγκαιρη και διεπιστημονική υποστήριξη παιδιών από τη γέννηση έως την προσχολική ηλικία, με ενεργό συμμετοχή της οικογένειας και στόχο την ενίσχυση της ανάπτυξης του παιδιού. Παρότι η ευρύτερη έννοια της πρώιμης παιδικής ανάπτυξης εκτείνεται έως την ηλικία των οκτώ ετών, αυτό δεν συνεπάγεται ότι κάθε εκπαιδευτική παρέμβαση σε αυτή την ηλικιακή περίοδο αποτελεί πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν αποσαφηνίζει τη σχέση της με το ήδη θεσμοθετημένο πλαίσιο πρώιμης παρέμβασης του ν.4997/2022. Σύμφωνα με το άρθρο 51 του εν λόγω νόμου, το πιλοτικό πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 0–6 ετών και βασίζεται σε ένα οικογενειοκεντρικό μοντέλο εξατομικευμένων υπηρεσιών, με παρέμβαση κατά προτεραιότητα στο φυσικό περιβάλλον του παιδιού. Μάλιστα, η σχετική νομοθετική πρόβλεψη εξαιρεί ρητά τις δομές αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας για τις ηλικίες 4–6 ετών από το συγκεκριμένο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών. Η εισαγωγή, επομένως, με το άρθρο 71 ενός διαφορετικού πλαισίου προγραμμάτων πρώιμης παρέμβασης και προσαρμοσμένων προγραμμάτων σπουδών για παιδιά 4–7 ετών, χωρίς σαφή οριοθέτηση των δύο πλαισίων και των μεταξύ τους αρμοδιοτήτων, δημιουργεί πρόσθετη θεσμική και εννοιολογική ασάφεια. Κυρίως, όμως, εγείρει το ερώτημα κατά πόσο η παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών σε παιδιά που βρίσκονται ήδη στην ηλικία της υποχρεωτικής εκπαίδευσης μπορεί να ανατίθεται σε φορείς κοινωνικής φροντίδας με αναγνώριση ισότιμης φοίτησης, αντί να διασφαλίζεται μέσω της ενίσχυσης των δημόσιων εκπαιδευτικών δομών.

Ειδικότερα στην ελληνική πραγματικότητα, όπου η υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση ξεκινά από την ηλικία των τεσσάρων ετών και η πρωτοβάθμια εκπαίδευση από την ηλικία των έξι ετών, η πρόβλεψη προγραμμάτων πρώιμης παρέμβασης για παιδιά έως επτά ετών δημιουργεί ασάφεια ως προς τη διάκριση μεταξύ υπηρεσιών πρώιμης παρέμβασης, ειδικής προσχολικής εκπαίδευσης και εκπαιδευτικής υποστήριξης παιδιών που βρίσκονται ήδη στη σχολική ηλικία. Η πρώιμη παρέμβαση δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως γενικός όρος που νομιμοποιεί την παροχή εκπαιδευτικών προγραμμάτων από εξωτερικούς φορείς σε παιδιά που βρίσκονται ήδη στο πεδίο ευθύνης της υποχρεωτικής δημόσιας εκπαίδευσης. Απαιτείται σαφής επιστημονικός προσδιορισμός του περιεχομένου, των στόχων και της ηλικιακής ομάδας στην οποία απευθύνονται τα συγκεκριμένα προγράμματα.

Περαιτέρω, η πρόβλεψη παιδαγωγικής εποπτείας και αξιολόγησης από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου δεν αποτελεί από μόνη της επαρκή εγγύηση για τη διασφάλιση της ποιότητας των παρεχόμενων εκπαιδευτικών υπηρεσιών. Η αποτελεσματικότητα των ελεγκτικών μηχανισμών προϋποθέτει επαρκή στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών, σαφή και δεσμευτικά κριτήρια αξιολόγησης, τακτικούς ελέγχους και πραγματική δυνατότητα παρακολούθησης της εφαρμογής των εγκεκριμένων προγραμμάτων. Η ανάθεση πρόσθετων αρμοδιοτήτων εποπτείας σε ήδη επιβαρυμένες εκπαιδευτικές υπηρεσίες, χωρίς πρόβλεψη των αναγκαίων πόρων και προϋποθέσεων, δημιουργεί εύλογες αμφιβολίες για το κατά πόσο οι προβλεπόμενοι έλεγχοι θα μπορούν να πραγματοποιούνται ουσιαστικά και συστηματικά.

Ο ΣΑΤΕΑ εκτιμά ότι η συγκεκριμένη διάταξη, αντί να συμβάλει στην ουσιαστική ενίσχυση της ειδικής προσχολικής εκπαίδευσης, ενδέχεται να δημιουργήσει ένα παράλληλο πλαίσιο παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών, το οποίο μακροπρόθεσμα μπορεί να λειτουργήσει σε βάρος της ανάπτυξης και ενίσχυσης των δημόσιων ειδικών νηπιαγωγείων. Η αναγνώριση της ισοτιμίας της φοίτησης σε εξωτερικούς φορείς ενδέχεται να μετατρέψει μια προσωρινή λύση απέναντι στις ελλείψεις του δημόσιου συστήματος σε μόνιμη εναλλακτική, αποδυναμώνοντας στην πράξη την υποχρέωση της Πολιτείας να αναπτύξει ένα επαρκές και προσβάσιμο δημόσιο δίκτυο ειδικής προσχολικής εκπαίδευσης.

Για τους παραπάνω λόγους, ζητούμε την απόσυρση της πρόβλεψης περί ισοτιμίας της φοίτησης σε πιστοποιημένους φορείς κοινωνικής φροντίδας με τη φοίτηση σε μονάδες ειδικής προσχολικής αγωγής, όπως αυτή εισάγεται με τις παραγράφους 3, 4 και 5 του άρθρου 71.

Αντί της συγκεκριμένης ρύθμισης, θεωρούμε αναγκαία την εκπόνηση ολοκληρωμένου σχεδιασμού για την ανάπτυξη δημόσιων υπηρεσιών πρώιμης παρέμβασης, την ίδρυση νέων ειδικών νηπιαγωγείων όπου καταγράφονται ανάγκες, την εξασφάλιση κατάλληλων και προσβάσιμων σχολικών εγκαταστάσεων και την πλήρη στελέχωση των υφιστάμενων μονάδων με το αναγκαίο εκπαιδευτικό, ειδικό επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό.

Η πρώιμη παρέμβαση αποτελεί κρίσιμο δικαίωμα των παιδιών με αναπηρία και των οικογενειών τους. Οφείλει να αναπτύσσεται με δημόσια ευθύνη, επιστημονική τεκμηρίωση, διεπιστημονική συνεργασία, εκπαιδευτική συνέχεια και ισότιμη πρόσβαση για όλα τα παιδιά, χωρίς να υποκαθιστά την υποχρέωση της Πολιτείας για την παροχή δημόσιας και δωρεάν ειδικής εκπαίδευσης.

 
0 Δείτε τα σχόλια

Όλες οι σημαντικές ειδήσεις στο alfavita.gr

Πώς επιλέγουμε ιδιωτικό σχολείο για τα παιδιά μας; Το μεγάλο αφιέρωμα του alfavita για την επόμενη χρονιά

Το βίντεο του alfavita με 700.000 προβολές για σχολείο της Κυψέλης! Πώς θα στείλετε την δικιά σας σχολική ιστορία

Δίπλες σαν της γιαγιάς: Τα μυστικά για το σωστό τηγάνισμα

Google Logo Μάθε πρώτος όλες τις σημαντικές ειδήσεις. Βάλε το alfavita.gr στα αποτελέσματα αναζήτησης της Google
Viber Ακολουθήστε το Αlfavita στο Viber

ανακοινώσεις