Μαρίλη Ματαφτσή Έντονη κριτική στην κυβέρνηση για τη δεύτερη φάση του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου» ασκεί η Δημοκρατική Συνεργασία Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, υποστηρίζοντας ότι οι παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν καλύπτουν μόνο ένα μικρό μέρος των πραγματικών αναγκών των σχολείων της χώρας.
Στην ανακοίνωσή τους, οι εκπαιδευτικοί κάνουν λόγο για σοβαρές ελλείψεις και επικίνδυνες συνθήκες σε πολλές σχολικές μονάδες, τονίζοντας πως απαιτείται ένα ολοκληρωμένο δημόσιο σχέδιο για ασφαλείς και σύγχρονες υποδομές, με σταθερή κρατική χρηματοδότηση και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις μέσω χορηγιών και τραπεζικής στήριξης.
Ολόκληρη η ανακοίνωση:
Η κυβέρνηση επιχειρεί για ακόμη μία φορά να παρουσιάσει ως «σημαντική παρέμβαση» ένα πρόγραμμα περιορισμένων και αποσπασματικών παρεμβάσεων στα σχολικά κτήρια, την ώρα που η κατάσταση στις δημόσιες σχολικές υποδομές σε όλη τη Χώρα παραμένει τραγική.
Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης, στη Β’ φάση του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου» εντάσσονται 238 σχολεία και σχολικά συγκροτήματα σε 132 δήμους της Χώρας, με χρηματοδότηση ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ από τις συστημικές τράπεζες. Δηλαδή, σε σύνολο χιλιάδων σχολικών κτηρίων πανελλαδικά, η κυβέρνηση παρουσιάζει ως «λύση» παρεμβάσεις που αφορούν ένα πολύ μικρό μόνο μέρος των πραγματικών αναγκών.
Είναι δε, τόσο αντικειμενική και αδιάβλητη η επιλογή των σχολικών μονάδων που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα, που εντελώς «τυχαία» ο μεγαλύτερος αριθμός σχολείων βρίσκεται στην εκλογική περιφέρεια της υπουργού Παιδείας κυρίας Ζαχαράκη! Για την κυβέρνηση και τα στελέχη της το κράτος είναι «λάφυρο» της εξουσίας και το αποδεικνύουν με κάθε ενέργειά τους.
Η πραγματικότητα όμως δεν κρύβεται πίσω από φιέστες και επικοινωνιακές εξαγγελίες. Καθημερινά μαθητές και εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε σχολεία με σοβάδες και οροφές που καταρρέουν, αίθουσες που πλημμυρίζουν με την πρώτη βροχή, με προβλήματα θέρμανσης και ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, με ελλιπή μέτρα πυρασφάλειας, με ανεπαρκείς αντισεισμικούς ελέγχους, σε κοντέινερ και προκατασκευασμένες αίθουσες η διάρκεια ζωής των οποίων έχει ξεπεράσει τους προβλεπόμενους χρόνους, με ελλείψεις σε χώρους άθλησης και εργαστήρια. Σε σχολικά κτήρια δεκαετιών χωρίς ουσιαστική συντήρηση.
Την ίδια στιγμή, οι κρατικές δαπάνες για την παιδεία παραμένουν καθηλωμένες, ενώ η ευθύνη για τις σχολικές υποδομές μεταφέρεται διαρκώς στους δήμους, οι οποίοι ασφυκτιούν οικονομικά και αδυνατούν να καλύψουν ακόμη και βασικές ανάγκες συντήρησης.
Ακόμη πιο προκλητικό είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση εμφανίζει ως «σωτηρία» τη χρηματοδότηση από τις τράπεζες. Δηλαδή, αντί το κράτος να εξασφαλίζει σταθερή και επαρκή δημόσια χρηματοδότηση για ασφαλή σχολεία, επιλέγει να μετατρέπει μια στοιχειώδη κοινωνική υποχρέωση σε πεδίο χορηγιών, δωρεών και εταιρικής προβολής.
Την ίδια στιγμή, οι συστημικές τράπεζες που εμφανίζονται σήμερα ως «ευεργέτες» της δημόσιας εκπαίδευσης, κατέγραψαν υπερκέρδη που ξεπερνούν τα 4,7 δισεκατομμύρια ευρώ το 2025. Αφού επί χρόνια ενισχύθηκαν με δημόσιο χρήμα, επιχειρούν τώρα να ενδυθούν τον μανδύα της «φιλανθρωπίας» μέσα από χορηγίες που δεν καλύπτουν ούτε στο ελάχιστο τις τεράστιες ανάγκες των σχολικών υποδομών.
Η δημόσια εκπαίδευση, όμως, δεν είναι πεδίο «φιλανθρωπίας». Οι ανάγκες των μαθητών δεν μπορούν να εξαρτώνται από τις διαθέσεις ιδιωτών, ούτε η ασφάλεια των παιδιών να αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία δημοσίων σχέσεων. Τα σχολικά κτήρια δεν χρειάζονται «μπαλώματα» και αποσπασματικές ανακαινίσεις βιτρίνας. Χρειάζονται ολοκληρωμένο δημόσιο σχεδιασμό, σταθερή χρηματοδότηση και πολιτική βούληση.
Ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης τονίζουμε ότι η κατάσταση απαιτεί εδώ και τώρα:
- Ένα γενναίο, πανελλαδικό πρόγραμμα συντήρησης όλων των σχολικών μονάδων.
- Άμεσους και επαναλαμβανόμενους αντισεισμικούς ελέγχους σε όλα τα σχολεία.
- Κατασκευή νέων, σύγχρονων και ασφαλών σχολικών μονάδων όπου υπάρχουν ανάγκες.
- Μόνιμη αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τη σχολική στέγη και τις υποδομές.
- Κατάργηση της λογικής της μεταβίβασης των «ευθυνών» του κράτους σε χορηγούς και της ιδιωτικοποίησης πλευρών της δημόσιας εκπαίδευσης.
- Ουσιαστικό σχεδιασμό με βάση τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και όχι την επικοινωνιακή διαχείριση της κυβέρνησης.
Οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και οι μαθητές γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με εξαγγελίες και φωτογραφίες εγκαινίων. Η δημόσια παιδεία χρειάζεται πραγματικές επενδύσεις, ασφαλείς υποδομές και ένα κράτος που θα αναλαμβάνει τις ευθύνες του απέναντι στα παιδιά και την κοινωνία. Η ασφάλεια και η μόρφωση των παιδιών μας δεν είναι κόστος. Είναι δικαίωμα και κοινωνική υποχρέωση.
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Συναγερμός ΕΦΕΤ: Ανάκληση σε πασίγνωστη φέτας λόγω Λιστέριας
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
