«Ενίσχυση του χώρου της υγείας τώρα»
Ανακοίνωση της Α' ΕΛΜΕ Αχαΐας

Ο ΛΑΟΣ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΜΕΝΕΙ ΣΠΙΤΙ

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΩΡΑ

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

Η Ναόμι Κλάιν είπε πριν λίγες μέρες: «σε στιγμές κρίσεων οι άνθρωποι τείνουν να εστιάζουν στις καθημερινές ανάγκες για να επιβιώσουν μέσα στην κρίση, όποια κι αν είναι, και επίσης εμπιστεύονται περισσότερο εκείνους που κατέχουν την εξουσία». Κι η εξουσία προτείνει ολική καταστολή, εγκλεισμούς και ατομική ευθύνη. Και μας κουνά το δάκτυλο από τα γνωστά ΜΜΕ που τα ζήσαμε πριν στα μνημόνια και ξέρουμε. Κι όταν με το καλό τελειώσει η παγκόσμια «επίθεση του εχθρού», όπως τον ονομάζουν και κάνουν ταμείο θα μας πουν πάλι «μαζί τα φάγαμε».

Βρισκόμαστε στην εκθετική άνοδο της πανδημίας, μια κρίση που δοκιμάζει ήδη τους λαούς και τα υγειονομικά συστήματα όλου του κόσμου. Η εξέλιξή της είναι άγνωστη και επηρεάζει ήδη όλες της εκφάνσεις της ζωής σε πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και υγειονομικό επίπεδο.

Στην χώρα μας η πανδημία έρχεται σε μία πολύ δύσκολη περίοδο για την κοινωνία, που δοκιμάστηκε όλη την προηγούμενη περίοδο της λιτότητας, των μνημονίων και των απάνθρωπων πρωτογενών πλεονασμάτων που επέβαλαν κυβερνήσεις και δανειστές. Από την επίθεση δεν γλίτωσε ούτε το κοινωνικό αγαθό της δημόσιας υγείας, μέσω της απαξίωσης, των τεράστιων κενών στη στελέχωση και τις ελλείψεις σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό που επέβαλαν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Είναι το ίδιο ΕΣΥ που καλείται τώρα να μπει μπροστά και να προασπίσει την Δημόσια Υγεία. Αυτό που λοιδορήθηκε σαν διεφθαρμένο και αναποτελεσματικό, αυτό που θέλουν να το ιδιωτικοποιήσουν με ΣΔΙΤ και άλλα εργαλεία διάλυσης.

Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες την προσπάθεια της κυβέρνησης μέσω του ΕΟΔΥ να περιορίσει την διασπορά της νόσου στη κοινότητα μέσω του κλεισίματος σχολείων, υπηρεσιών, δημόσιων και ιδιωτικών χώρων συνάθροισης, με απαγόρευση κυκλοφορίας, επικαλούμενη και την ατομική ευθύνη. Προφανώς υπάρχει η ατομική ευθύνη και πρέπει να αναδειχθεί.  Η κοινωνική και πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης και του κράτους όμως είναι πολλαπλάσια και πρέπει να  αναληφθεί έστω και την τελευταία στιγμή.

Οι πολίτες σήμερα είναι σαστισμένοι, φοβισμένοι, αλλά από την άλλη μεριά παρατηρούμε ότι πειθαρχούν στη συντριπτική τους πλειοψηφία στα μέτρα πρόληψης και προστασίας. Η κυβέρνηση παίζει το χαρτί της ατομικής ευθύνης, της ενδοβολής, πετώντας το μπαλάκι της υπευθυνότητας στο λαό, για το οτιδήποτε συμβεί. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αν ο πολίτης δεν είναι πειθαρχημένος με τα μέτρα, το σύστημα υγείας δεν θα αντέξει και θα καταρρεύσει. Δηλαδή, με άλλα λόγια μετακυλύει τις δικές της πολιτικές ευθύνες στον καθένα από εμάς. Οι προσλήψεις που είχαν εξαγγελθεί στον τομέα της υγείας το περασμένο φθινόπωρο, μετετράπησαν σε προσλήψεις ημετέρων σε άλλους τομείς. Αν δούμε τις σημερινές προσλήψεις που γίνονται ή εξαγγέλλονται, είναι αναπληρώσεις, καθώς είναι ορισμένου χρόνου. Ταυτόχρονα ζητείται εθελοντική εργασία από φοιτητές, ανέργους και συνταξιούχους. Αυτή μπορεί να είναι η έσχατη κίνηση και όχι να προηγείται των προσλήψεων.

Απαιτείται εδώ και τώρα στήριξη του ΕΣΥ με άμεση γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και με άμεσες μόνιμες προσλήψεις ιατρικού, νοσηλευτικού και βοηθητικού προσωπικού. Τα έκτακτα μέτρα που εξήγγειλε με επιπλέον χρηματοδότηση και προσλήψεις 2.000 συμβασιούχων νοσηλευτών και βοηθητικού προσωπικού δεν επαρκούν ούτε για τις ανάγκες μιας υγειονομικής περιφέρειας, πόσο μάλλον όλης της χώρας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ

  1. Άμεση στελέχωση, με μόνιμο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό σύμφωνα με τις ανάγκες που έχουν καθορίσει τα νοσοκομεία. Να σταματήσουν να μεταφέρουν το βάρος στους από κάτω (εθελοντισμός κλπ)
  2. Γενναία κρατική χρηματοδότηση για τις ανάγκες σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό.
  3. Να αυξηθούν οι διαθέσιμες κλίνες ΜΕΘ σε όλα τα νοσοκομεία με τον απαραίτητο εξοπλισμό, ώστε το ΕΣΥ να μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις απώλειες στη φάση της μεγάλης έξαρσης.
  4. Να προμηθευτούν άμεσα αντιδραστήρια για τον ιό. Ο έλεγχος να πραγματοποιείται σε όλες τις περιπτώσεις που υπάρχουν συμπτώματα ή ενδείξεις και όχι μόνο στα βαριά περιστατικά.
  5. Άμεση επίταξη των ιδιωτικών νοσοκομείων και ιδιαίτερα όσων διαθέτουν ΜΕΘ και όχι ναύλωση αυτών με δυσμενέστερους όρους για το δημόσιο, σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο.

 

σχετικά άρθρα