Εάν λοιπόν δεν θα υπάρχει αμοιβή από το κράτος για την παροχή των υπηρεσιών μας στην εκπαίδευση. ..Αν τα λεφτά των φορολογούμενων πολιτών δεν χρησιμοποιούνται πια για τη μόρφωση των παιδιών τους...
Αν δεν πληρώνονται οι εκπαιδευτικοί για να ακούνε, αυτά τα γελοία μέτρα που παίρνουν και αυτούς τους χυδαίους κανόνες που επιβάλουν, οι άχρηστοι ηγέτες αυτού του σάπιου και οπισθοδρομικού εκπαιδευτικού συστήματος...
Αν οι εκπαιδευτικοί έχουν το σθένος, εξαθλιωμένοι και νηστικοί, τις ώρες που θα έπρεπε να παλεύουν για την επιβίωση τους, να τις σπαταλούν μορφώνοντας τα παιδιά μας...
Τότε αυτήν την θυσία γιατί να μην την κάνουμε μόνοι μας, χωρίς αφεντικά κρατικού ή ιδιωτικού τομέα;
Γιατί να μην είμαστε οι ίδιοι υπεύθυνοι των πράξεων μας;
Γιατί να μην αποφασίσουμε μόνοι μας για τις ζωές μας και το μέλλον των παιδιών μας αλλά να χρειαζόμαστε αρχηγούς, υπουργούς, προϊστάμενους, διευθυντές, που είναι μόνο ταμπέλες και καθόλου ουσία, για να παίρνουν αποφάσεις για τις δικές μας ζωές;
Όλοι λοιπόν, ως απλοί άνθρωποι, ως απλοί εκπαιδευτικοί, ως γονείς, ως μαθητές, ας πάρουμε τα σχολεία στα χέρια μας κι ας τους πετάξουμε έξω όλους αυτούς τους υπονομευτές της ζωής μας.
Αρκετά γλύψαμε, αρκετά προσκυνήσαμε, καιρός να μην νιώθουμε δειλοί και θύματα αλλά να παλέψουμε και να ρισκάρουμε για ένα καλύτερο αύριο.
Νίκος Αλαφογιάννης
